Pages

Wednesday, June 25, 2008

ကၽြဲေကာ+သခြားေမႊးေက်ာက္ေက်ာ

မေန႔ကညီမ၀မ္းကြဲေမြးေန႔ပါ....

ဘာလုပ္ေပးရင္ေကာင္းမလဲစဥ္းစားေနရင္းနဲ႔..အခ်ိန္လဲမကုန္
အလြယ္တစ္ကူလုပ္လို႔ရမယ့္ေက်ာက္ေက်ာဘဲလုပ္ဖို႔ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့
မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္မယ္။ ပီဇာရယ္..ေဖ်ာ္ရည္ရယ္ေပါ့..
အုန္းႏို႔ကေတာ့လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္၀ယ္ဖို႔အခ်ိန္မမွီေတာ့လို႔ဗူးနဲ႔ဟာကိုဘဲသံုးၿပီးေရတစ္လီ
တာခြဲေလာက္ထည့္ၿပီးေရာက်ိဳပါတယ္။
အုန္းႏို႔က်ိဳေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အာဂါးေက်ာက္ေက်ာေပါင္ဒါမႈန္႔ကိုသၾကားေတြနဲ႔သမေအာင္ေမႊထား
ပါတယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ ကၽြဲေကာသီးေဖ်ာ္ရည္မႈန္႔ကိုပါေရာထည့္ေမႊလိုက္တယ္။
အုန္းႏို႔ပြက္ပြက္ဆူတာနဲ႔ ေရာသမေမႊလုပ္ထားတဲ့ ေက်ာက္ေက်ာ+ကၽြဲေကာသီးေဖ်ာ္ရည္မႈန္႔+သ
ၾကားမႈန္႔ ကိုေလာင္းထည့္ၿပီးမီးေအးေအးနဲ႔ေမႊၿပီး ပ်စ္လာတာနဲ႔ ဗန္းထဲထည့္ၿပီးအေအးခံထားလိုက္
တယ္။ ေရခဲေသတၱာကိုဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ သခြားေမႊးတစ္ၿခမ္းက်န္တာေတြ႔လို႔ ၿခစ္ထားၿပီး အေရစစ္
ထားလိုက္တယ္။ အဖတ္ေတြကိုေတာ့သတ္သတ္ဖယ္ၿပီးသခြားေမႊးအေရနဲနဲကို က်န္တဲ့အုန္းႏို႔ေ၇
လဲနဲနဲနဲ႔ ေက်ာက္ေက်ာမႈန္႔နဲနဲထည့္ၿပီးထပ္က်ိဳၿပီး..ေနာက္တစ္လႊာေလာင္းခ်လိုက္ပါတယ္။
ဟီး..ဒါေပမယ့္ႏွစ္လႊာေတာ့မၿဖစ္လာဘူး...အရသာကေတာ့ ကၽြဲေကာသီး သခြားေမႊးနဲ႔အုန္းႏို႔အရ
သာခ်ိဳခ်ဥ္ေလးပါ...အေပၚယံကေအးေတာ့တင္းလာတာနဲ႔ သခြားေမႊးၿခစ္ထားတဲ့အဖတ္ေတြကို
အေပၚမွာလိုက္ၿဖဴးလိုက္ပါတယ္..ကိုယ့္သာသာကိုယ္စားၾကည့္ေတာ့ေကာင္းေနတာဘဲ..သူမ်ား
ေတာ့မသိဘူး..

Wednesday, June 18, 2008

အမဲသားခရမ္းသီးႏွပ္

ဒီေန႔ေတာ့စိတ္ကူးေပါက္တာနဲ႔(အမွန္ကေတာ့အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလးမလာလို႔) အိမ္ကိုသန္႔ရွင္း
ေရးလုပ္၊ ေရခဲသတၱာရွင္းရင္းနဲ႔ခရမ္းသီးေတြ၀ယ္ထားတာၾကာၿပီလက္က်န္နဲ႔ အသားတစ္ထုပ္
ေတြ႔လို႔အသားခရမ္းသီးႏွပ္စားမယ္ဆိုၿပီးခ်က္ဖို႔ၿပင္ဆင္လိုက္ပါတယ္။
ပထမဆံုးအသားကိုေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီးၿပဳပ္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာ
ဂ်င္းကိုညက္ေနေအာင္ေထာင္းၿပီးအရည္ညွစ္ထည့္ပါတယ္။
ၾကက္သြန္နီကိုပါးပါးလွီး၊ ကန္႔လန္႔ၿပန္လွီးၿပီးအိုးထဲထည့္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴကိုလဲႏုတ္ႏုတ္စင္းၿပီးထည့္
ငါးငံၿပာရည္နဲနဲ၊ဆား အနဲငယ္ထည့္ၿပီးၿပဳပ္ထားလိုက္ပါတယ္။
(အသားထဲကိုၾကက္သြန္အခ်ိဳအရသာ၊ ဂ်င္းနဲ႔ၾကက္သြန္ၿဖဴအနံ႔စိမ့္၀င္သြားေအာင္လို႔ပါ)
ၿပီးရင္ေတာ့ခရမ္းသီးကိုအတုံးအၿခမ္းေလးေတြလီွးၿပီးအဆင္သင့္ထားပါတယ္။
အသားမႏူးတစ္ႏူးေလာက္မွာေတာ့ ငရုတ္သီမႈန္႔နဲ႔ နႏြင္းမႈန္႔ကိုထည့္ၿပီး ဆီနဲနဲထည့္ပါတယ္။
(ဆီထည့္ၿပီးရင္ေတာ့မေမႊေတာ့ပါဘူး။ ဆီစိမ္းအနံ႔ရတတ္လို႔ပါ)
တစ္ခါေလာက္ထပ္ပြက္ၿပီးရင္ေတာ့ခရမ္းသီးေတြကိုပါထည့္လိုက္ၿပီးမီးေအးေအးနဲ႔အသားလဲႏူး
ခရမ္းသီးလဲအိသြားေအာင္ႏွပ္ပါတယ္။

အိမ္ေနာက္မွာစိုက္ထားတဲ့ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ေတြသြားၿဖတ္ၿပီးေရစင္စင္ေဆးၿပီးခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းခ်ိဳတစ္
ခြက္ခ်က္လိုက္တယ္။ အသားဟင္းကအီတယ္ေလ..အခ်ဥ္ေလးနဲ႔မွစားလို႔ေကာင္းတာ..
ကၽြန္မစိုက္ထားတဲ့ပူတီနံပင္ေလးကလဲအပင္ပြား ၆ ပင္ေလာက္ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းေလး
နဲ႔ပူတီနံေထာင္းလုပ္လိုက္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့..ညေနစာအဆင္သင့္ၿဖစ္ေနၿပီေလ..
ပင္ပန္းလြန္းလို႔လားေတာ့မသိဘူး..စားလို႔ေတာ့သိပ္မ၀င္ဘူး...ဒါေပမယ့္ေနာက္တစ္နပ္ဆိုရင္ေတာ့
၀ါးၿပီဘဲ.... :P

သရက္သီးေပၚခ်ိန္၀ယ္

ႊအိမ္တြင္းပုန္းလုပ္ေနတာၾကာေနၿပီၿဖစ္လို႔မေန႔ညေနကေတာ့ၿခံထဲမွာသရက္သီးလိုက္ခူးမယ္
လို႔စိတ္ကူးၿပီးအိမ္ေဘးကအန္ကယ္လ္ဆီက၀ါးလံုးကိုေတာင္း...သူကအထိပ္ေလးမွာသံနဲ႔အ
ကြင္းေလးလုပ္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ေလးကိုနန္းၾကိဳးနဲ႔ဆြဲခ်ီထားတယ္။ မခိုင္
ဘူး။ ဒါနဲ႔ကၽြန္မအိက်ီၤညွပ္တဲ့ကလစ္(ပ္)ေလးကို(၃)ခုေလာက္ညွပ္ၿပီးေတာ့သရက္သီးလိုက္ခူး
ပါေတာ့တယ္။ ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္။ အခ်ဥ္စားခ်င္တာ။သရက္သီးအစိမ္းေလးကိုအခြံႏႊာ
ေသးေသးေလးၿဖစ္ေအာင္shredder နဲ႔ၿခစ္၊ ၿပီးရင္ ဆား၊ခ်ဳိမႈန္႔၊ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလီွး၊ ငါးငံၿပာ
ရည္၊ငရုတ္သီးစပ္စပ္၊ မွ်င္ငပိဖုတ္ေလးနဲ႔သုပ္စား...sssssssssssss ေရးရင္းနဲ႔ေတာင္စားခ်င္
လာၿပီ။ အခုေတာ့ အပင္ေပၚမွာအစိမ္းတစ္ခ်ိဳ႕သာက်န္တယ္သရက္သီးေတြမွည့္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္
ေနၿပီ..တစ္ခ်ိဳ႕အသီးေတြဆိုအပင္ေပၚမွာတင္၀မ္းေရာင္၊မွည့္ေနတာေတြေလတိုက္ေတာ့ၿပဳတ္
က်၊ ဘယ္သူမွလဲမေကာက္ေတာ့ကားသြားရင္တက္ၾကိတ္တာ..ဘယ္ေလာက္ခ်ိဳသလဲဆိုေတာ့
က်ၿပီးသားသရက္သီးေတြနားမွာပ်ားေတြ၀ိုင္းအံုေနတာဘဲ။ ကၽြန္မသရက္သီးလိုက္ခူးေနတုန္း
ကၽြန္မအိမ္နဲ႔မလွမ္းမကမ္းမွာေနတဲ့ေကာင္ေလး၊အသက္ကေတာ့ (၅) ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္။ စ
ကားလာမ်ားေနတာ...ကၽြန္မကိုဘာေမးလဲသိလား Aunty May.. where is your wife? တဲ့
ဟားဟား..ကၽြန္မေၿပာတယ္..ဘာလို႔ wife ရွိရမွာလဲ...husband လို႔ေမးေလ..လို႔ေၿပာေတာ့
oh..sorry.. i thought it's wife..where is your husband.. ဒါနဲ႕ကၽြန္မက ရွိဘူးလို႔..ဒါဆိုရင္
ရည္းစားေရာရွိလားတဲ့... ကၽြန္မက ရွိတာေပါ့..သူကဘယ္မွာလဲၿပေလ.တဲ့.. အဲခ်ိန္ကၽြန္မသရက္
သီးရလို႔တုတ္ကိုေအာက္ခ်ေတာ့ hey..move move..လို႔လွမ္းေအာ္ေတာ့သူ႔စက္ဘီးေလးသူ
စီးၿပီးထြက္သြားတယ္..ၿပီးေတာ့ၿပန္ေရာက္လာၿပန္ေရာ..aunty may..where is your bf?
ေၾသာ္ဒီကေလးႏွယ္..ကၽြန္မကရွိတာေပါ့... အေ၀းးးးးးၾကီးမွာလို႔..သူကမယံုဘူးတဲ့...
ဘာေၿပာလဲသိလား..i know you lie to me..i want to be your bf တဲ့..အခုေခတ္ကေလးေတြ
မ်ား...မလြယ္ေရးခ်မလြယ္..
အိမ္ေဘးကအန္ကယ္လ္ ကားၿပန္၀င္လာေတာ့မွ သူအနားကထြက္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့အန္ကယ္
နဲ႔အန္တီ၊ကၽြန္မ၀ါးအရွည္ၾကီးနဲ႔သရက္သီးေတြလိုက္ခူးၾကတာ..ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္း..
အမ်ားၾကီးဘဲ..ဒီမွာေတြ႔လား...


ဒါေတာင္မွရံုးကသူငယ္ခ်င္းအမၾကီးေတြကိုအမ်ားၾကီးေပးလိုက္ေသးတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့အမွည့္ထက္
အစိမ္းကိုပိုၾကိဳက္တယ္္...

Joke!!

Firefox ကိုဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ဆိုဒ္ကမတတ္လာခင္..အဲဒီေၾကာ္ၿငာေပ့ဂ်္ ကအရင္
ဆံုးတက္လာတယ္...Joke of the Day ဆိုလား...တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ရီစရာေကာင္းသား..

Shocked Husband
Husband: Goodnight, mother of my 5 Children!!
Wife : Goodnight father of my 2 children!!! :O

Monday, June 16, 2008

ေဗဒင္တြက္မိၿခင္း

ဒီေန႔ေတာ့ေစာေစာႏိုးေနတာနဲ႔.ဟိုဘေလာ့ဒီဘေလာ့၀င္ဖတ္ၿပီးအိမ္ေရွ႕မင္းသားဘေလာ့
ထဲမွာေဗဒင္ေမးမလားဆိုတာေတြ႔တာနဲ႔လက္ေဆာ့လိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္မပထမဆံုးေမးတာက
၁။ ခ်စ္သူကိုလက္ထပ္ရမွာလား?
ေၿဖ - ၾကားလူကိုသတိရွိရမယ္ဆိုတာသိဖို႔ေကာင္းတယ္။
၂။ အိမ္ေထာင္တစ္ဆက္မကဘူးလား?
ေၿဖ - လိုသေလာက္ရမယ္ ဒါေပမယ့္တစ္ေယာက္တည္းေနရင္ပိုေကာင္းတယ္ (မွတ္ကေရာ)
၃။ ခ်စ္သူကသစၥာရွိမွာလား?
ေၿဖ - ရွိတယ္။ သူ႔ရည္းစားေဟာင္းကိုတစ္ခါတစ္ေလတမ္းတေနတာကလြဲရင္
၄။ ကေလးရမွာလား?
ေၿဖ - တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာကေလးရမယ္
၅။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကကိုယ့္ကိုဘယ္လိုၿမင္?
ေၿဖ - သူမ်ားေ၀ဖန္ေၿပာဆိုေနၾကတာထက္ေတာင္သာေသးတယ္လို႔
၆။ ခင္ပြန္းသည္အသက္ငယ္မွာလား?
ေၿဖ - အရြယ္သိပ္တင္တယ္
၇။ ခင္ပြန္းသည္ပညာတတ္မွာလား?
ေၿဖ - သူ႔ကံတရားကိုသူဖန္တီးႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္းရွိတယ္
၈။ ပကတိၿပန္က်မ္းမာအုံးမလား?
ေၿဖ - သတၱိရွိပါ၊ တည္ၿငိမ္ေအးေဆးပါ။ စိတ္ဆိုးၿခင္း စိတ္ညစ္ၿခင္းသင့္ေသြးကိုအဆိပ္ၿဖစ္ေစတယ္။
၉။ ခင္ပြန္းကဘာအလုပ္လုပ္မလဲ?
ေၿဖ - စက္ကရိယာနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့လုပ္ငန္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္လိမ့္မယ္.....

ပ်င္းလို႔လိုက္စမ္းတယ္ဆိုေပမယ့္အာရံုစူးစိုက္ၿပီးတစ္ကယ္သိခ်င္တဲ့ေမးခြန္းေတြကိုသာေမးတာပါ။
အေၿဖေတြကေတာ့တစ္ခုမွအားရစရာမရွိဘူး... :( ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ.....
သူငယ္ခ်င္းတို႔လဲစိတ္၀င္စားရင္..ဒီမွာလင့္ခ္ http://h1.ripway.com/thetmgmg/wof.swf

Sunday, June 15, 2008

စားခဲ့၀ါးခဲ့စဥ္က

အၿပင္ထြက္မစားၿဖစ္တာၾကာပါၿပီ။ ေခၽြတာေရး...ေခၽြတာေရး..စားခ်င္တာေတြရွိတယ္။
စာရင္းနဲ႔ကိုမွတ္ထားတာ။ ေက်ာင္းပီးမွဘဲ ေအးေဆးတစ္ခုၿပီးတစ္ခုသြားစားရမယ္။
ဒီဟာေလးေတြကေတာ့...ၾကာပါၿပီ။ မာမီလာလည္တုန္းကစာအုပ္လိုက္ရွာရင္းနဲ႔ေမာလ္
ေရာက္ေတာ့ရိုးရာဆိုင္ေလး၀င္ၿပီးစားၾကမယ္ light food ေလးေတြေပါ့...
ဒါကေတာ့ ၾကက္ကင္ နဲ႔ ဌက္ေပ်ာရြက္ထဲမွာထုပ္ထားတာ ထမင္းပါ။


ေရခဲသုပ္... ဟာလို၊ဟာလို....ထမင္းစားၿပီးတိုင္းအခ်ိဳပြဲလိုၿဖစ္ေနေတာ့အၿမဲပါတယ္ေလ။

ဒါကမာမီလာတုန္းကသစ္ခြဆိုင္မွာထူးထူးဆန္းဆန္းၿမန္မာမွာေတာ့ dancing lady လို႔ေခၚမလား။
အေရာင္ေလးကကြက္ၾကားေလးနဲ႔အိမ္မွာမရွိေသးတာနဲ႔၀ယ္သြားတာ။ သယ္လို႔မရဘူးသိတယ္
မဟုတ္လား။ ဒါကိုမရရေအာင္ဥဏ္ဆင္ၿပီးသယ္သြားတာအခုေတာ့အိမ္မွာမာမီကၿပန္စိုက္ထား
ေလရဲ႕။

ခံစားခ်က္စူးရွရွ

ကၽြန္မအခုတစ္ေလာစိတ္ေတြလြင့္ေနပါတယ္။ ဘယ္ကိုမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ စကားေၿပာရင္
လဲေတာင္ေရာက္ေၿမာက္ေရာက္.. တစ္ခါတစ္ေလကိုယ္ဘယ္သူ႔ကိုစကားေၿပာေနမွန္းေတာင္
သတိမထားမိဘူး။ ဒါစိတ္ဖိစီးမႈေရာဂါလို႔ေခၚမလား။ စိတ္ဖိစီးမႈေတြတစ္ရက္တစ္ရက္အၿမဲကို
ေတြ႔ေနရပါတယ္။ လူတိုင္းမွာလဲရွိတယ္။ ေပ့ါေပါ့ေလးေတြးၿပီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနလိုက္ရင္ၿပီးသြားမွာ။
ကၽြန္မေနသာထိုင္သာရွိတယ္။ ဟိုသြားဒီသြားလုပ္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ဘာၾကီးဘဲလာလာ
၀ဲလ္ကမ္းဘဲ။ ဒါေပမယ့္ကိုယ္ကလဲေနရတာမသက္သာ။ အိမ္ထဲမွာဘဲေအာင္းေနသင့္တဲ့အခ်ိန္
မ်ိဳးေတြမွာဆိုရင္ေတာ့တစ္ခုခုၿဖစ္လာတိုင္း၊ ကိုယ္နဲ႔တိုက္ရိုက္ပတ္သတ္တဲ့အေၾကာင္းေတြရွိသ
လို၊ ကိုယ္နဲ႔မပတ္သတ္ဘဲသြယ္၀ိုက္ၿပီးကိုယ့္ဆီကိုေရာက္လာတဲ့စိတ္ဖိစီးမႈေတြကိုတြန္းလွန္ႏိုင္
အားမရွိပါဘူး။အခုခ်ိန္ႏိုင္ငံတိုင္းမွာေစ်းေတြအကုန္တက္တယ္။ အထူးသၿဖင့္ေန႔စဥ္စားကုန္ၿဖစ္
တဲ့ဆန္၊ ဆန္ကလဲအေကာင္းစားမဟုတ္သည့္တိုင္ေအာင္ဒီကဆန္ေတြေတာ္ေတာ့္ကိုညံ့တဲ့အ
တြက္ export မဟုတ္တဲ့ဆန္ဆိုစားလို႔လံုး၀ကိုမရပါဘူး။ (ဒါေတာင္ဆန္ေစ်းၾကီးတာ၀ယ္စား
လို႔ဆိုၿပီးအၿပစ္တင္ခ်င္ေသးတယ္...အေၾကြးရွင္ခ်စ္တီးမ်ားအသင္းကေပါ့)..
ကၽြန္မစိတ္ဖိစီးမႈမခံခ်င္ပါဘူး။ အလုိလုိကိုယ့္အေပၚေရာက္လာေတာ့လဲခံရတာေပါ့... လူမႈေရး
ကိစၥ အထူးသၿဖင့္ကၽြန္မအားနည္းခ်က္က သူမ်ားအေပၚကိုယ့္စိတ္နဲ႔ႏိႈင္းၿပီးရိုးသားကူညီတာဘဲ။
အဲဒါေၾကာင့္လဲခဏခဏ အကစ္ခံရတာမ်ားေနၿပီ။လူတိုင္းကိုကိုယ့္စိတ္နဲ႔ႏႈိင္းၿပီးမဆက္ဆံသင့္
ဘူးဆိုတာကိုအခုေတာ့ေကာင္းေကာင္းနားလည္ပါၿပီး။ ၿမန္မာေတြေရာက္ေရာက္လာတိုင္းသူ
မ်ားႏိုင္ငံမွာမ်က္ႏွာငယ္မွာဆိုးလို႔အစစအရာရာကိုယ္ကလိုက္လုပ္ေပး၊လိုက္ပူပန္ေပးနဲ႔..ေနာက္
ဆံုးေတာ့လဲေက်းဇူးမတင္ခ်င္ေနပါ... ေက်းဇူးကန္းခံရတာလဲခဏခဏ...
ေၾသာ္..ဘ၀ဘ၀..ကၽြန္မမွာမိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းမရွိဘူး။ ထားလို႔လဲမရဘူး။ ေမးထူးေခၚေၿပာ
ေလာက္သာ...ဘာလို႔လဲသိလား..ေပါင္းၿပီးသိပ္မၾကာဘူး..ကိုယ့္ကိုအခြင့္ေရးယူေတာ့တာဘဲ။
မဟုတ္ရင္လဲကြယ္ရာမွာအတင္းေၿပာ၊ မဟုတ္တမ္းတရားေလွ်ာက္ေၿပာ... ဒါေတြေၾကာင့္မိန္း
ကေလးသူငယ္ခ်င္းမထားခ်င္တာ။ ေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္းရတဲ့သူေတြကေတာ့ကံေကာင္းပါ
တယ္ေနာ္။ ကၽြန္မမွာေယာက်္ားေလးသူငယ္ခ်င္းေတြဘဲရွိတယ္။ လာခင္တဲ့သူတိုင္းကိုၿပန္ခင္
တတ္တဲ့သူေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မကန္႔သတ္၊သတ္မွတ္ထားတဲ့စည္းေဘာင္ထဲကသူ။ ႏွမခ်င္း
ကိုယ္ခ်င္းစာနာနားလည္တတ္တဲ့သူ။ အေၿပာဆိုယဥ္ေက်းတဲ့သူေတြကိုသာစနစ္တစ္က်ေရြး
ခ်ယ္ၿပီးသူငယ္ခ်င္းအၿဖစ္သတ္မွတ္တာပါ။
အခုကၽြန္မဘာေတြၿဖစ္ေနလဲ....
၁။ က်န္းမာေရးအရ..နဂိုေရာဂါေတြအၿပင္ under treatment အေၿခေနကိုေရာက္ေနတယ္။
(ေသေတာ့မေသဘူး...ေတာ္ေတာ္ေတာ့ခံရခက္တယ္)
၂။ အရင္လုပ္ခဲ့တဲ့ေနရာက ကိုယ့္ဆရာသမားေတြကကိုယ့္ကိုအထင္လြဲတာခံေနရတယ္။
(မနာလိုစိတ္မ်ားလာရင္လူတစ္ကာကိုအေကာင္းမၿမင္တတ္ေတာ့တာလူ႔သဘာ၀ဆိုတာနား
လည္လိုက္ရတယ္)
၃။ အတန္းေဖာ္ေတြရဲ႕သစၥာေဖာက္မႈ၊အခြင့္ေရးယူခိုင္းမႈ၊ အရူးလုပ္တာေတြခံေနရတယ္။
(လူမ်ိဳးမတူေတာ့ဘာသေဘာလဲေတာ့မသိဘူး။ကိုယ္ကေတာ့အတန္းထဲမွာအငယ္ဆံုးလဲၿဖစ္
တစ္ကိုယ္ေရသမားမို႔အစစရာရာကူညီမိတာ..ေနာက္ဆံုးေတာ့...)
ဒါေတြဘာၿဖစ္လဲ..အေနသာၾကီး..မရဘူး...အဲဒါေတြကိုစဥ္းစားမိရင္ကိုယ္ကကူညီေပးတာ...
ကိုယ္ေကာင္းသေလာက္ကိုယ့္အေပၚဘာေၾကာင့္ဒီလိုမ်ားလုပ္ရတာလဲ...စဥ္းစားလို႔မရဘူး။
ေတြးမိရင္စိတ္မေကာင္းၿဖစ္တယ္... ေနာက္အၿခားအေၾကာင္းေတြနဲ႔ေရာလိုက္ေတာ့ ထုထည္
ၾကီးလာၿပီးစိတ္ဖိစီးမႈၿဖစ္လာတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားရင္ရုပ္ရင့္တယ္တဲ့...ဟုတ္မွာပါ..ကိုယ့္ကို
ကိုယ္မွန္ထဲၾကည့္ေတာ့အသက္ ၃၄-၃၅ ၀န္းက်င္ရုပ္နဲ႔သိပ္မကြာဘူး...
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနရင္စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္ကေပါ့သြားမယ္တဲ့။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနႏိုင္ေအာင္ေပ်ာ္စရာေလးကို
အရင္ရွာေတြးမွရမယ္။ အဲဒီေပ်ာ္စရာဆိုတာရွာေတြးလို႔ေတာင္မရတဲ့အေၿခေနမွာဘာကိုေတြး
ၿပီးေပ်ာ္ႏိုင္ပါ့မလဲ...............................................................................................................
........................................................................................:(

Sunday, June 8, 2008

Sorry Six

တစ္ရက္ၾကေတာ့... အဂၤလန္ေရာက္ေနတဲ့တရုတ္တစ္ေယာက္က လမ္းမွာ ဘိုၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔
အမွတ္မထင္၀င္တိုက္မိၾကတယ္...ဒါနဲ႔
Chinese man --- I'm sorry Sir!
British --- I'm sorry too! (two)
Chinese Man --- Oh..:O ok.. I'm sorry Three
British --- What are you sorry for?? (four)
Chinese Man --- Oh my god.. Sir I'm really sorry Five.....

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ..ပိုစ္မတင္ၿဖစ္တာ..I'm sorry Six ေနာ္....

Wednesday, June 4, 2008

အေမေရ..တာ့တာ

တစ္ရက္ၾကေတာ့လူငယ္တစ္ေယာက္က စူပါမားကတ္ထဲကို၀င္ၿပီးလိုအပ္တဲ့အသံုးအေဆာင္
ပစၥည္းေတြကိုလိုက္ေရြးၿပီးၿခင္းထဲထည့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အသက္ၾကီးတဲ့အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္
သူ႔ေနာက္ကိုလိုက္လိုက္ၾကည့္ေနတာကိုသတိထားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ေစ်းလာ၀ယ္တဲ့သူတစ္
ေယာက္ဘဲၿဖစ္မယ္ဆိုၿပီးမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးလိုတဲ့ပစၥည္းေလးေတြရွာေနတယ္။ ေနာက္
ဆံုးမွာေတာ့သူပိုက္ဆံေပးမယ့္ေကာင္တာကိုသြားၿပီးတန္းစီတဲ့အခါသူ႔ကိုေနာက္ကေနလိုက္
ၾကည့္ေနတဲ့အေဒၚၾကီးကသူ႔ေရွ႕မွာလာၿပီးတန္းစီတယ္။ အဲဒီအေဒၚၾကီးက...
သားေရ...မင္းကိုေနာက္ကေနတစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ၾကည့္လို႔စိတ္အေႏွာင့္ယွက္ၿဖစ္သြား
တယ္ဆိုရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မင္းကေလာေလာလတ္လတ္ဆံုးသြားတဲ့ငါ့ရဲ႕သားနဲ႔ရုပ္အရမ္း
ဆင္လို႔ပါ။ အေဒၚ့သားေလးကိုသတိရလြန္းလို႔မင္းကိုလိုက္ၾကည့္မိတာပါကြယ္။ ဒါနဲ႔လူငယ္က
ေၾသာ္..စိတ္မေကာင္းပါဘူးအေဒၚရယ္..ကၽြန္ေတာ္ဘာမ်ားကူညီရမလဲခင္ဗ်ာ...
ေအးပါသားေလးရယ္...အေဒၚသြားေတာ့မွာမို႔... အေမေရတာ့တာ..ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္လို႔ေၿပာေပး
ပါလားကြယ္။ ဒါဆိုအေဒၚေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ခ်မ္းသာရမွာအမွန္ဘဲကြယ္.... တဲ့
ဒါနဲ႔..ေကာင္ေလးက...ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာေပးႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ အဘြားၾကီးထြက္သြားတာနဲ႔
သူက.. အေမေရ..တာ့တာ လို႕လွမ္းေအာ္ေၿပာေပးသတဲ့။ ၿပီးတာနဲ႔ပိုက္ဆံရွင္းဖို႔ပစၥည္းေတြကို
ေကာင္တာမွာတင္ၿပီးရွင္းမယ့္အခ်ိန္က်ေတာ့ ေဒၚလာ ၁၂၇.၅ က်တာလဲသူလဲအလန္႔တစ္ၾကား
နဲ႔ ဘယ္လိုၿဖစ္ရတာလဲဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္၀ယ္တဲ့ပစၥည္းေလးနဲနဲပါးပါးအဲေလာက္မက်ပါဘူး ေသခ်ာ
ၿပန္စစ္ၾကည့္ပါအံုး ..လို႔ ေၿပာေတာ့.. ေငြရွင္းေကာင္တာကစာေရးမကဘာေၿပာလဲဆိုေတာ့..
မင္းအေမကေၿပာသြားတယ္။ သူ႔ယူသြားတဲ့ပစၥည္းေတြအတြက္ မင္းရွင္းေပးလိမ့္မယ္တဲ့။

Monday, June 2, 2008

ခရီးသြားအေတြ႔ၾကံဳႏွင့္ပဲခ်ဥ္ေပါင္ရွယ္

ကၽြန္မခရီးသြားခဲ့ပါတယ္။ ညီမအငယ္ဆံုးေလးဘြဲ႔ယူတာကိုသြားတာပါ။ ဘန္ေကာက္မွာေပါ့။ ခဏခဏ
ၿဖတ္သြားၿဖတ္လာရွိေပမယ့္တစ္ခါမွဘန္ေကာက္ထဲကိုမ၀င္တာကေတာ့အညင္ကတ္လို႔ပါ။ ဗီဇာေလွ်ာက္
တာကအစကၽြန္မအခုရွိတဲ့ႏိုင္ငံကေနဆိုရင္အေမရိကားဗီဇာေလွ်ာက္တာပိုလြယ္ပါလိမ့္မယ္။ရစ္လိုက္
တာလဲဂ်ပန္၀က္အူထက္ဆိုးပါတယ္။ဘဏ္စာရင္းကအစအေသးစိတ္ေတာင္းပါတယ္။ဓာတ္ပံုေတာင္မွ
သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ဆိုဒ္၊ေနာက္ခံဘက္ဂေရာင္းအဆင့္ဆင့္ၿပီးေတာ့ရွိေသးတယ္ဗီဇာေၾကး၊စင္ကာပူလိုႏိုင္
ငံကို၀င္တာေတာင္ဗီဇာေၾကးအဲေလာက္မေပးရသလိုအဲေလာက္လဲမရစ္ပါဘူး။ေအးေပါ့ေလ၊ အိမ္နီး
ၿခင္းႏိုင္ငံကဆိုေတာ့သိပ္ခ်စ္ၾကသကိုး။ေၿပာကိုမေၿပာခ်င္ဘူး (ေၿပာၿပီးသြားပီ..ဟိဟိ)
ကၽြန္မဘန္ေကာက္သြားမယ္ဆိုေတာ့ဒီကသူငယ္ခ်င္းေတြကေရာ၊ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကပါအ၀တ္စားရွိ
တစ္၀က္ေလာက္ကိုမုန္တိုင္းထိတဲ့သူေတြကိုေပးမယ္ဆိုၿပီးကၽြန္မဟိုမွာ၀တ္ဖို႕႔၀တ္စံုႏွစ္ခုကလြဲလို႕႔ဘာ
မွမသယ္ဘဲက်န္တာၿမန္မာၿပည္ပို႔မယ့္အ၀တ္စားေတြကိုသယ္ပါတယ္။မသြားခင္ကကၽြန္မအိတ္ကို
ေသခ်ာခ်ိန္တယ္။ ၁၅ကီလုိ၊ ၿပီးေတာ့ေနာက္တစ္ထုတ္က ၅ ကီလိုေက်ာ္ေက်ာ္.handcarry ကိုေတာ့
မေၿပာေတာ့ဘူး။ မာမီကဒီကသစ္ခြပန္းေလးဆန္းတာၾကိဳက္လို႔ဆိုၿပီးကၽြန္မလူလည္က်ၿပီးအၿခားသစ္
ခြအတုေတြနဲ႔ေရာ၊ပန္းအစစ္နဲနဲနဲ႔ပန္းစည္းၾကီးၾကီးလုပ္ၿပီးအရင္းမွာထုပ္ခ်ည္၊ၿပီးေတာ့flowerexpress
ကdelievery box ထဲကိုထည့္ၿပီးသယ္သြားတယ္။သစ္ခြသယ္လို႔မရဘူးေလ။ ဒီမွာမိရင္ေတာ့ကြိဘဲ။
ဒါေပမယ့္ေခ်ာေမာေမာအဲဒီပန္းပင္ေလးၿမန္မာအိမ္ထိေရာက္သြားပါတယ္။ ဥဏ္ၾကီးရွင္ေပကိုး..သိ
တယ္မဟုတ္လား။ထားပါေတာ့။ check-in ေကာင္တာေရာက္ေတာ့ကၽြန္မကိုကီလိုပိုတယ္တဲ့။ဒါက
ဘယ္လိုၿဖစ္။ အိုေကဘာလို႔ပိုရမွာလဲကၽြန္မေသခ်ာခ်ိန္လာတာ။ ရႈိးထုတ္မယ့္အိက်ီေတာင္မသယ္
လာတဲ့ကိစၥ။သူတို႔ပိုတယ္ဆိုေတာ့ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ဒီေတာ့ေတာင္းပန္ရတာေပါ့ ကီလိုနဲနဲပိုတာ
သယ္ခြင့္ၿပဳပါ။ဒါသူမ်ားၿမန္မာၿပည္ကိုပို႕႔ေပးလိုက္တဲ့အိက်ိီေတြပါ။ (သူတို႔လဲသိတာဘဲ။သတင္းစာ
Headline မွာအၾကီးၾကီးကိုေန႔တိုင္လိုလိုပါေနတဲ့ကိစၥ) ကၽြန္မကသတ္သတ္ခြဲပို႔လို႕႔ရေအာင္ေသခ်ာ
ဗူးနဲ႔ထုတ္ၿပီးစာေတာင္ကပ္ထားေသး။ မရပါဘူးတဲ့။ကၽြန္မကိုပိုက္ဆံေတာင္းပါေလေရာ..ေဒၚလာ
နဲ႔ၿပန္တြက္ရင္ ၈၀ နီးပါး။ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္စိတ္တိုသြားတယ္။ ကၽြန္မေၿပာလိုက္တယ္။ ဒီမွာ အဲဒီ
ပိုက္ဆံငါတို႔ႏိုင္ငံမွာသာမာန္လူတစ္ေယာက္တစ္လလံုးလုပ္တဲ့လခနဲ႔ညီတယ္။ဒုကၡသည္ေတြကို
ေပးမယ့္ကိစၥနင္တို႔မို႔ဒီေလာက္ေတာင္းရက္တယ္။ ေကာင္းၿပီေလ..သိရတာေပါ့။ဒီတစ္ခါနင္တို႔
airline သံုးတာေနာက္ဆံုးဘဲလို႕႔ေၿပာမွမ်က္စိပ်က္မ်က္ႏွာပ်က္နဲ႔။ကၽြန္မအဲဒီအထုတ္ကိုကားကို
ၿပန္လွမ္းေခၚၿပီးလွည့္ယူခိုင္းလိုက္တယ္။တစ္လမ္းလံုးေတာ့မေက်နပ္ဘူး။ထားပါေလးေနာက္ဆံုး
ေတာ့ဘန္ေကာက္ေလယဥ္ကြင္းကိုေရာက္လာပါၿပီ။ ေလယဥ္ေမာင္ကေခ်ာသား ဟိဟိီးးးး
ကၽြန္မအဆင္းမွာေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕႔လွမ္းေၿပာလိုက္ေသးတယ္။ကၽြန္မကၿမန္မာစကားေၿပာ
တတ္တာအံ့ၾသလို႔။
ညီမေလးတက္တဲ့ေက်ာင္းကဆာရာဘူရီဘက္မွာဆိုေတာ့ေလယဥ္ကြင္းေရာက္တာနဲ႔လာၾကိဳတဲ့
ကားနဲ႔ေက်ာင္း၀င္းဆီသြားတာ၂နာရီေလာက္ၾကာတယ္။ ဒါေတာင္မွမိုင္ ၁၃၀ ႏႈန္းနဲ႔ေမာင္းတာ။
ေတာ္ေတာ္စိတ္ေလသြားတယ္။ကားစီးရတာၾကာလို႔။ ဟိုေရာက္ေတာ့အစစအရာအရာအစဥ္ေၿပ
ပါတယ္။ ေနရတာေရာ..စားရတာေရာ..ဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ဟိုရိုက္ဒီရိုက္ေပါ့။ေက်ာင္း၀င္းက
အရမ္းလွတယ္။ေတာ္ေတာ့္ကိုလွတာ..ဒီေလာက္ၿခံအၾကီးၾကီးကိုသန္႔ရွင္းလွပေနေအာင္ထိမ္း
သိမ္းရတာကုန္က်စရိတ္ေတာ့နည္းမယ္မထင္ဘူး။ သူတို႔ဘုရင့္သမီးေတာ္ကေန႔လည္မွာဘြဲ႕
လက္မွတ္လာေပးမယ္ဆိုေတာ့လံုၿခံဳေရးေတြ၊နန္းေတာ္ကပန္းအလွၿပင္အဖြဲေတြပန္းေတြ
လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္မွာဆင္ထားတာ..အိုးအို...ေတာ္ေတာ့ကိုတန္ဖိုးၾကီးတဲ့ပန္းေတြ။
မ်က္ႏွာကိုေတာင္ေမာ္မၾကည့္ရဘူး၊လက္မွတ္လွမ္းယူရင္...ညီမေလးကေတာ့ international
program ဆိုေတာ့သူ႕႕လက္မွတ္က အေမရိကားက university တစ္ခုကေပးတာဆိုေတာ့
ဘုရင့္သမီးေတာ္ေပးပြဲကိုသြားစရာမလိုဘူး။ အဲဒါအဓိက ထိုင္းႏိုင္ငံကေပးတဲ့ဘြဲ႔လက္မွတ္ေတြ
ကိုသူကလာခ်ီးၿမင့္ေပးအပ္တာေပါ့..
ညီမေလးကဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္မတိုင္ခင္ေလးမွာစာေမးပြဲအတြက္အလုပ္မ်ားေနတဲ့အခ်ိန္သူ႕သူငယ္
ခ်င္းေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကတစ္ၿခားအေဆာင္ကေနcalculatorလွမ္းဌားလို႔သူကအၿမန္
ေၿပးဆင္းရင္းအေမွာင္မွာေခ်ာ္လဲတာလက္ကဘာအစူးနစ္၀င္သြားလဲမသိဘူးေဆးခန္းသြား
ၿပေတာ့ေတာ္ေတာ္နက္တယ္။ခ်ဳပ္ရမယ္ဒါေပမယ့္ဘြဲ႕ယူရအံုးမယ္ဆိုေတာ့ေနာက္မွခ်ဳပ္မယ္။
ဘြဲယူၿပီးၿပီးခ်င္းေနာက္ေန႔မွာေဆးရံုသြားခ်ဳပ္ရပါတယ္။ အိမ္မွာေတာ့ ေမာင္ေလးနဲ႔အန္ကယ္
ဘဲက်န္ခဲ့တယ္။ သူတို႔ကၿခံထဲလမ္းေလွ်ာက္ပတ္ၾကည့္ၾကမယ္ဆိုထြက္သြားေတာ့ကၽြန္မပ်င္း
ပ်င္းနဲ႔တစ္ေယာက္ထဲအိမ္ေနာက္ဖက္ကိုထြက္.. barbecueလုပ္စားတဲ့ေနရာေနာက္ဖက္သြား
အပင္ေတြေတြ႔တာနဲ႔ေရေလာင္းမယ္ဆိုၿပီးပိုက္ကိုဆြဲ၊ ေရေလာင္းရင္းအိမ္ေဘးမွာစိုက္ထား
တဲ့ရွားေစာင္လက္ပပ္အပင္နဲ႔ႏွင္းဆီၿခံဳေတြအေရာက္အိမ္ထဲကိုပိုက္နဲ႔ေရဖ်န္းတာ၀င္မွာစိုးလို႕႔
အိမ္ၿပတင္းေပါက္ကိုလွမ္းပိတ္တာမမွီလို႔ခုန္ၿပီးပိတ္လိုက္တာေၿခေခ်ာ္ၿပီး ရွားေစာင္းပင္နဲ႔
ႏွင္းဆီၿခံဳထဲကိုတန္းေမွာက္ရက္က်တာ...အာာာာာာာာာာာာာာာာာာာားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
နာလိုက္တာသတိေတာ့ထားမိတာနဲ႔မ်က္ႏွာထိမွစိုးလို႔ေမာ့ၿပီးအိမ္နံရံကိုလွမ္းကိုင္ၿပီးေမာ့
လိုက္ေတာ့ခါးကိုထိသြားပါတယ္။ လက္မွာေရာ၊ေပါင္ေပၚမွာ၊ဒူးေတြလဲေသြးေတြထြက္
အၿခစ္ရာေတြက က်ားနဲ႔နင္လားငါလား။ နာလဲနာ။ ၿပန္ေရာက္ရင္အၿငိမ္မေနရေကာင္းလား
ဆိုၿပီးဆူခံရမွာလဲေၾကာက္ေတာ့ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္လူးလဲထၿပီးအနာေတြကိုေရေဆး။ၿပီး
မေတြ႔ေအာင္လို႔ေဘာင္းဘီရွည္တစ္ထည္ေကာက္စြပ္ၿပီးဧည့္ခန္းမွာၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေန
တယ္။သိပ္မၾကာဘူးမာမီတို႔ေဆးရံုကၿပန္ေရာက္လာပါတယ္။ ကၽြန္မကထိုင္ေနရင္အေကာင္း
တစ္ခုခုထလုပ္ရင္တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုၿဖစ္လို႔အိမ္ကဘာဆိုဘာမွမခိုင္းတာ။ မ်က္ႏွာငယ္ေလး
နဲ႔ထိုင္ေနတာမာမီတို႔၀င္တာနဲ႔ခ်က္ခ်င္းသိတယ္။ လက္မွာဆူးၿခစ္ရာေတြနဲ႔။ဘာၿဖစ္လဲ...
ေဆးရံုသြားမလားရႈပ္ေနတာ..ခုမွညီမေလးကေဆးရံုၿပန္လာတယ္ကၽြန္မကထပ္သြားရရင္
မၿဖစ္ေသးဘူး။ မနာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတယ္။ ခါးကေတာ့အဲဒီေန႔ကမနာေသးဘူး...
ေနာက္ၿပန္မွနာတာ...ဒီကိုၿပန္ေရာက္ေတာ့ညီမေလးflight ကညေနမွေရာက္မွာ၊ ကၽြန္မက
စင္ကာပူကလွည့္ၿပန္ေတာ့ မနက္ပိုင္းေရာက္ေတာ့ေလယဥ္ကြင္းမွာတစ္ေနကုန္ထိုင္ေနတာ
ေအးကလဲေအး..နဲ႔ အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္ေန႔ကေန ႏွစ္ပတ္တိတိအိပ္ရာေပၚမွာပက္လက္
ကေလးပါ..ေတာ္ေတာ့ကိုခံလိုက္ရပါတယ္။ အၿငိမ္မေနၿခင္းအၿပစ္ဒဏ္။ ညီမေလးရွိေတာ့
သူဘဲခ်က္ေၾကြးလိုက္၊သူငယ္ခ်င္းကိုၾကီးနဲ႔ေက်ာ္ေက်ာ္ကလာခ်က္ေပးလိုက္နဲ႔ဒီလိုဘဲၿဖတ္
သန္းလာရတာ...ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္...
ညီမေလးကညေနတိုင္းေရပူေရေအးကပ္ေပးတယ္။ သူဘဲႏွိပ္၊ သူဘဲေဒါက္တို ၿပန္လုပ္ေနတာ။
သူၿပန္သြားၿပီးႏွစ္ရက္ေလာက္ ေဆးေတြေသာက္ၿပီးအိပ္လိုက္ ႏိုးလိုက္ၿပန္အိပ္လိုက္နဲ႔။ ဒီေန႔
ေတာ့ေတာ္ေတာ္ထူေထာင္လာပါၿပီ။ အလုပ္ေတြေတာင္လိုပံုေနတာကိုတစ္၀က္တိတိရွင္းလိုက္
ၿပီးေတာ့အိမ္ၿပန္လာတယ္။ဟင္းေလးဘာေလးခ်က္စားမွလို႔စဥ္းစားေတာ့ပဲအထုတ္ေလးသယ္
လာၿပီးကိုယ္တိုင္လာေရာက္ေပးသြားတဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုသတိရလို႕႔ပဲခ်က္မယ္ဆိုၿပီးၿပဳပ္တာ
မီးကတစ္ၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔အရွိန္ၿပင္းလာလားမသိတူးသြားပါတယ္။ တူးတာကိုခ်က္ခ်င္းသိေလာက္
ေအာင္ကၽြန္မကေတာ္ပါတယ္။ ေၿပးၿပီးပဲေတြကိုေမွာက္ခ်တူးတဲ့ဟာေတြကိုေတာ့လႊင့္ပစ္ရတာ
ေပါ့။ က်န္တာေတြကေတာ့ေကာင္းပါေသးတယ္။ နဲနဲတူးနံ႕႕ေလးဘဲက်န္တာ။ အဲဒါကိုၾကက္သြန္
ၿဖဴ/နီ ဂ်င္းဆီခ်က္သတ္ၿပီး ပဲေတြကိုထည့္ခ်က္၊ အနံ႕ေလးေမႊးသြားေအာင္မဆလာနဲ႔ ၿခံထြက္
ပူတီနံေလးပါအုပ္လိုက္တယ္။ အရသာကေတာ့တစ္ကယ့္ရွယ္ပါ...ၿမည္းၾကည့္ၾကအံုး.

ၿီပီးေတာ့ရွိေသး..အိမ္ေနာက္မွာမာမီစိုက္သြားေပးတဲ့ခ်ဥ္ေပါင္ပင္ေတြပိန္ရွည္ရွည္ၿဖစ္ေနလို႕႕
အပင္ကားထြက္ေအာင္အထိပ္ေတြၿဖတ္လိုက္တာ ခ်ဥ္ေပါင္က်ိဳတစ္ေယာက္စာရပါတယ္ေလ.
ေရစင္စင္ေဆး၊ အိုးထဲထည့္ေမႊ၊ ၾကက္သြန္နီကိုလွီးထည့္၊ ငရုတ္သီးစိမ္းကိုထက္ၿခမ္းၿခမ္းၿပီး
လွီးထည့္၊ ၿပီးေတာ့ အိုးကပ္လာရင္ေရထပ္ထည့္ေမႊ၊ (ဒါမွပိုခ်ဥ္မွာ၊ဆီထည့္လိုက္ရင္ေမႊလို႔
မရေတာ့ဘူး) ၿပီးဆားနဲခ်ိဳမႈန္႔နဲနဲထည့္၊ စိမ္းစားငါးပိနဲနဲထည့္၊ ငါးငံၿပာရည္သံုးေလးစက္
ထည့္ေမႊ..ရေလာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ဆီနဲနဲထည့္ရမွာကို ဆီပုလင္းကအေပါက္က်ယ္တာကိုေမ့
ၿပီးေလာင္းၿပီးထည့္လိုက္ေတာ့ ဆီေတြဗရပြနဲ႔ပ်က္ခါနီးဘဲ။ခ်က္ခ်င္းဆီေတြၿပန္ခပ္ထုပ္...
စားလို႔ေတာ့ေကာင္းပါတယ္..ဆီနဲနဲမ်ားသြားတာကလြဲလို႔။
ဟူးးးးးးးးေမာတယ္။ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔မကပ္ဘူး....ဘယ္သူမ်ားၿပဳစားထားလဲမသိဘူး...

ကဲဒီဖားေလးကဘယ္ကေရာက္လာပါလိမ့္... ၿခံထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ရင္းေတြ႔လို႔ရိုက္ထားတာ။
ကၽြန္မကိုလက္ေဆာင္ေပးတဲ့ဖားေလးႏွစ္ေကာင္သီခ်င္းဆိုတာနဲ႔ရုပ္ဆင္လို႔..
ၿပီးေတာ့ ရင္ထိုးေလးဖားအစိမ္းေရာင္ေလးလဲထပ္ရေသးတယ္...
ၾကြားတာ..ဟဲဟဲ

ၿငင္းခ်င္ေသးလား

တစ္ေန႔မနက္မွာ ေယာက္်ားၿဖစ္သူက နာရီအေတာ္ၾကာငါးသြားမွ်ားၿပီးေနာက္မွာ ခဏအနား
ယူဖို႕႔အိမ္ကိုၿပန္လာတယ္။ သူ႔မိန္းမက အဲဒီကန္၀န္းက်င္ကိုေတာ့အကၽြမ္းတ၀င္မရွိေပမယ့္
ပ်င္းပ်င္းနဲ႔သူ႔ေယာက်္ားငါးမွ်ားသြားတဲ့ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ကိုစက္ႏႈိးၿပီးခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္တဲ့
အခါေက်ာက္ခ်ၿပီးေမာ္ေတာ္ဘုတ္ေပၚမွာစာအုပ္ထိုင္ဖတ္ေနတယ္။
ကန္ကိုေစာင့္ၾကည့္ရတဲ့အေစာင့္ရဲက သူ႕ေမာ္ေတာ္ဘုတ္နဲ႕႔ အမ်ိဳးသမီးစာဖတ္ေနတဲ့ဘုတ္နား
ကိုေရာက္လာၿပီး....
ေကာင္းေသာမနက္ခင္းပါ...ခင္ဗ်ားဘာလုပ္ေနတာပါလဲ?
စာဖတ္ေနတာေလ (စိတ္ထဲမွာေတာ့..ဒါေတာ့ေပၚ တင္က်လြန္းတယ္)

ခင္ဗ်ားေရာက္ေနတာ ငါးမွ်ားခြင့္မရွိတဲ့ကန္႔သတ္ေနရာကိုေရာက္ေနလို႕ပါ (လို႕သတိေပးတယ္)
စိတ္မေကာင္းပါဘူးရွင္.. ကၽြန္မငါးမွ်ားေနတာမဟုတ္ပါဘူး၊ စာဖတ္ေနတာပါ။
ဟုတ္ပါတယ္..ဒါေပမယ့္ခင္ဗ်ားေမာ္ေတာ္ဘုတ္ေပၚမွာငါးမွ်ားမယ့္ပစၥည္းအစံုအလင္ပါတယ္။
ခင္ဗ်ား
ငါးမၾကာခင္စမွ်ားေတာ့မယ္ဆိုတာကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ဒါေၾကာင့္ဒီေနရာကအၿမန္ထြက္
သြားပါ။ မဟုတ္
ရင္ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားနာမည္နဲ႔ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္နံပတ္ကိုမွတ္သြားရလိမ့္မယ္။
ေကာင္းပီေလ။ ရွင္အဲလိုလုပ္ရင္ကၽြန္မလဲ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ကၽြန္မကိုေစာ္ကားမႈနဲ႔
တရားၿပန္စြဲရလိမ့္မယ္။

ဟာ...ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကိုလက္ဖ်ားနဲ႔ေတာင္မထိဘူး..
မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွင့္မွာလဲလက္နက္ပစၥည္းအစံုအလင္ရွိဘဲ။ဘယ္အခ်ိန္စလာမလဲဆိုတာ
ကိုခန္႔မွန္းလို႔ရတယ္။

ကန္အေစာင့္ရဲက စိတ္ပ်က္စြာၿဖင့္... ေကာင္းေသာေန႔ၿဖစ္ပါေစ
...ဆိုၿပီးၿပန္ထြက္သြားသတဲ့....
ဒါေၾကာင့္...မိန္းမေတြနဲ႔စကားၿပိဳင္လုမေၿပာပါနဲ႔တဲ့....။....



 
Powered by Blogger