Pages

Monday, June 22, 2009

မလႊပြင့္ သုပ္

မွတ္မွတ္ရရေက်ာင္းတုန္းကအေဆာင္မွာအခန္းထဲကခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္သူ႔နာမည္ကခ်ိဳမိစံ၊သူကေက်ာင္းလဲမွန္မွန္မတက္ဘူး ဒါအျပင္ဆိုးတာကpracticalhourေတြဆိုအလုပ္မလုပ္ခ်င္လို႔ေနမေကာင္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္တယ္။သူေနမေကာင္းဘူး ဆိုပီးအိပ္ရာမွာလွဲေနေပမယ့္မနက္(၄)နာရီေလာက္ဆိုႏိုးပီးcafteriaအေနာက္ကေတာင္ကုန္းေစာင္းမွာစီတန္းေပါက္ေနတဲ့မလႊပြင့္ ေတြေအာက္ေရာက္ေနပီးမလႊပြင့္ေတြသြားသြားေကာက္တယ္။အျခားေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕လဲေကာကၾကတယ္။ ကၽြန္မတို႔ရန္ကုန္သူမ်ားအဖြဲ႔ကေတာ့ေယာင္လို႔ေတာင္ေစာေစာထဖို႔စိတ္မကူးဘူး။ေကာက္လို႔ရတဲ့၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အပြင့္ေလးေတြကို အလယ္ကိုတစ္ဖက္ၿခမ္းခြဲလိုက္ပီးအထဲက၀တ္ဆံေတြကိုထုတ္ပစ္တယ္၊ပီးရင္ေတာ့တစ္ခ်ိဳ႕ကိုၿပဳပ္ပီးငါးပိရည္၊ငါးပိခ်က္နဲ႔တို႔စားသလို၊ ပါးပါးလွီးပီးလဲသုပ္စားတတ္ၾကတယ္။
မာမီကမလႊသီးၾကိဳက္တယ္။မလႊသီးကခပ္ရုပ္ဆိုးဆိုးရယ္၊ဒန္႔သလြန္သီးလိုပိန္ရွည္ရွည္၊သူကေပ်ာ့ေခြေခြ၊အျပင္မွာေတာ့အစိမ္းပုပ္ေရာင္ နဲ႔အေမႊးႏုႏုေလးေတြပါတယ္။အဲဒီမလႊသီးကိုျပဳပ္ပီးအခြံႏႊာလိုက္ရင္ေပ်ာ့ေခြေခြ၊မုန္႔တီလိုျဖဴျဖဴေလးအထဲကအသားဖတ္ေလးေတြနဲ႔အေစ့ ႏုႏုေလးေတြထြက္လာတယ္။ဒန္႔သလြန္သီးအႏုေလးနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္၊ခါးတာေတာ့တအားဘဲ။ဒါေပမယ့္ကၽြန္မလဲစားတာမ်ားေတာ့အက်င့္ ျဖစ္လာတယ္။ သုပ္စားစား၊တို႔စားစား၊ ဧရာ၀တီတိုင္ဖက္သြားရင္မာမီကလူၾကံဳနဲ႔မွာမွာစားတတ္တယ္။ ၀တ္ဆံထုတ္ထားတဲ့မလႊပြင့္ေတြရဲ႔ပြင့္ခ်ပ္အႏုေလးေတြကိုေတာ့ဆြဲခြာပစ္တယ္။အေျခာက္ခံေတာ့မယ္ဆိုရင္ပြင့္ဖတ္အႏုေလးေတြကပုပ္ သြားတတ္လို႔ပါ။ေအာက္ခံအမာအပြင့္ခံနဲ႔အပြင့္အရိုးတံေလးကိုေတာ့အေျခာက္ခံထားပီး၊ေရရွည္စားစရာအျဖစ္သိမ္းထားလို႔ရတယ္။ အဲဒီအေျခာက္ခံထားတဲ့မလႊပြင့္ေတြကိုထပ္ျပဳပ္ပီးပါးပါးလွီးသုပ္စားရင္အရမ္းကိုအရသာရွိတယ္။မလႊသီးခါးေပမယ့္မလႊပြင့္ကေတာ့ ခါးသက္သက္အရသာနဲနဲသမ္းတာကလြဲပီးအျခားအသီးရြက္သုပ္စားသလိုသုပ္စားလို႔ကေတာ့ထမင္း ပြဲမွာထမင္းမိန္ေစတာအမွန္ပါ။
ဒါကေတာ့အန္တီယူလာေပးတဲ့မလႊပြင့္အေျခာက္ေလးေတြကိုျပဳပ္ပီးသုပ္ထားတာပါ။မလႊပြင့္ကုိအဂၤလိပ္လိုအေခၚမသိလုိ႔ပံုတင္ေပးခ်င္ တာရွာမရဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ရွာလို႔မရတာနဲ႔အဖြားတို႔ရြာပိုစ့္ကေရငန္းသီးပံုေတြ႔လို႔တင္လိုက္တယ္။ေရငန္းသီးကေတာ့မိုးတစ္ခါမိပီးေနာက္ဆိုခ်ိဳတယ္လို႔ေတာ့ ေၿပာတာဘဲ။အခ်ဥ္ကေတာ့အခြံႏႊာအေပၚယံအေရခြံပါးေလးခြာပီးရင္ေတာ့အပ္ခ်ဥ္ၾကိဳးနဲ႔ရစ္ပီးဆြဲထုတ္လိုက္ရင္အသားဖတ္ေတြ ခ်ည္းထြက္လာတယ္။အေစ့ဘဲက်န္ခဲ့တယ္။အဲဒီအေစ့ကလဲႏုရင္၀ါးစားလို႔ေကာင္းတယ္၊ရင့္ရင္ေတာ့ကြမ္းသီး၀ါးရသလိုခပ္မာမ။

Sunday, June 14, 2009

ႏို႔ခဲ ေၾကာ္ (homemade)

အားလံုးမဂၤလာရွိေသာနံနက္ခင္းျဖစ္ပါေစ။ဒီေန႔ေတာ့ေစာေစာေလးႏိုးေနတာနဲ႔နံနက္စာစားရင္းစားေနတဲ့ႏြားႏို႔ခဲေၾကာ္ ေလးကိုၾကည့္ရင္းေရးအံုးမွလို႔စိတ္ကူးရလို႔ပါ။ဒီမွာေတာ့ႏြားႏို႔ခဲမရွိဘူး္။ကိုအန္ဒီေရးထားတဲ့Fetacheesseကလဲေစ်းၾကီးတာ အရမ္းဘဲ၊ဒါေတာင္ဗူးေလးထဲမွာအတံုးေသးေသးေလးနဲ႔Oliveoilနဲ႔စိမ္ထားတာ။ဆိတ္ႏို႔ခဲေစ်းၾကီးတာကလဲမေၿပာနဲ႔ဆိတ္ သားေတာင္မေရာင္းတဲ့ႏိုင္ငံ..ဆိုေတာ့လဲဆိုးပါ့။ႏို႔ခဲလုပ္ဖို႔ႏြားႏို႔ဗူးတစ္ဗူး၀ယ္လိုက္ပါတယ္။1.2$ေလာက္ဘဲက်တယ္။အဲ ဒီဗူးထဲကတစ္၀က္ကိုၾကိဳလိုက္ပါတယ္။LemonJuiceလဲရွာမရတာနဲ႔သံပုရာသီး(၂)လံုး၀ယ္လာပါတယ္။အဲဒါကဆင္ဖိုးထက္ ခၽြန္းဖိုးပိုၾကီးပါတယ္။သံပုရာသီးကလဲေစ်းၾကီးပါ့။ကဲ၊ဒါနဲ႔ဘဲသံပရာသီး(၂)လံုးညွစ္အရည္ေရးေလးစစ္ထားၿပီးေတာ့ ပြက္ပြက္ဆူၿပီးေနာကမီးေလွ်ာ့လိုက္တဲ့ႏြားႏို႔အိုးထဲကိုဆားနဲနဲအခ်ိဳၾကိဳက္ရင္သၾကားပါထည့္လို႔ရမယ္)ထည့္လိုက္ပီးေတာ့ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေမႊရင္းနဲ႔သံပရာရည္ေလးေတြေလာင္းထည့္လိုက္ေတာ့သူဘာသူအဖတ္ေလးေတြခြဲထြက္လာပါတယ္။ ႏြားႏိုးစစ္စစ္သာ၀ယ္လို႔ရရင္အရမ္းေကာင္းမွာ၊ေလာေလာဆယ္ေတာ့ရွိတဲ့freshmilkေလးနဲ႔ဘဲအဖတ္ေလးေတြရလာရင္ မီးပိတ္လုိက္ပီးေတာ့စစ္ဖို႔အ၀တ္ကိုအဲဒီအခ်ိန္မွသတိရတာနဲ႔အသဲသန္လိုက္ရွာရပါတယ္။မသံုးရေသးတဲ့လက္ကိုင္ပ၀ါအပါး ေလးေတြ႔ေတြ႔တာနဲ႔ေရဆြတ္ၿပီးေအာက္ကခြက္ခံၿပီးႏြားႏို႔ခဲဖတ္ေလးေတြေလာင္းခ်ေရစစ္ထားလိုက္ပါတယ္၊ၿပီးေတာ့လိမ္ လိုက္ပီဖိပီးထပ္စစ္ပါတယ္။ပီးရင္ေတာ့နဲနဲအေအးခံလိုက္ရင္ႏြားႏို႔ခဲေလးရပါပီ။လုပ္ရတဲ့အခ်ိန္သိပ္မၾကာပါဘူး။ေရးျပတာ နဲနဲၾကာတယ္။စိမ့္စိမ့္ေလးနဲ႔အရမ္းစားလို႔ေကာင္းပါတယ္။ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ႏြားႏို႔ခဲေလးကိုၾကည့္ပီးရန္ကုန္ေရႊဘံုသာလမ္း ထိပ္ကလမ္းေဘးမွာေရာင္းတဲ့ႏြားႏို႔ခဲေတြနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္လို႔အမြန္းတင္မိေသးတယ္။ဟင္းခ်က္စားလဲေကာင္းမွာ၊ဒီေန႔ေတာ့ မေနႏိုင္တာနဲ႔ေၾကာ္စားလိုက္ပါတယ္။ ဒီေန႔နံနံစာမွာေတာ့ေပါင္မုန္႔တစ္လံုး၊ေထာပတ္သီးတစ္လံုးနဲ႔ဒီေန႔ေတာ့ႏြားႏို႔ခဲေၾကာ္ေလးပါပါလာပါတယ္။
ဘာဘဲေျပာေျပာဒိန္ခဲခ်က္တဲ့အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ကိုအန္ဒီကိုေက်းဇူးတင္မိပါရဲ႕၊သူေရးထားတာဖတ္ပီးစားခ်င္လြန္းလို႔ အတင္းၾကံဖန္ရင္းနဲ႔ျဖစ္သြားလို႔။ :)


Friday, June 12, 2009

အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ (ျမဴးစ္္ ္ ္ Tag)

ကူးကူးသိတတ္ခါစအရြယ္..ျခံေထာင့္ကတမာပင္ေပၚတက္ပီး လွမ္းၿမင္ေနရတဲ့မူၾကိဳေက်ာင္းခန္းေလးကိုေငးျပီး ကိုယ္နဲ႔အရြယ္တူေတြလိုအရမ္းကိုတက္ခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ (မူၾကိဳေက်ာင္းေတြမွာေက်ာင္းမစခင္ဆိုရတဲ့ဘုရားစာနဲ႔ ထိုင္ကန္ေတာ့ရတဲ့အတြက္ ခရစ္ယာန္ျဖစ္တဲ့ကၽြန္မ တက္ခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ေမြးစာရင္းကိုတစ္ႏွစ္တိုး သူငယ္တန္းကိုတန္းပို႔လိုက္ပါေတာ့တယ္။)
၆တန္းအထိအတန္းထဲမွာအျမဲ (၁)ရေအာင္ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဗိုလ္ၾကီးမမ ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့လို႔ပါ။ အဲဒီတုန္းက တီဗီြဇတ္လမ္းေတြမွာ စစ္တိုက္တဲ့စစ္သားေတြကိုေဆးကုေပးတဲ့ အၿဖဴေရာင္၀တ္စံုနဲ႔ ဗိုလ္ၾကီးမမ အရမ္းျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာပါ။
ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ေက်ာင္းေျပာင္းျပီးေနာက္မွာ ဗိုလ္ၾကီးမမဆရာ၀န္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လက္ခံလိုက္ျပီးေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့့့့ၿပန္တာကေတာ့ ေလယဥ္မယ္၊ တစ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ luggage ေလးဆြဲလွလွ ပပၾကြၾကြေလးလမ္းေလွ်ာက္သြားတာေတြေလဆိပ္မွာေတြ႔ေနရေတာ့လဲရူးတာမဆန္းဘူး ၊ အဲဒီဆႏၵေလး ကေတာ့ပထမဆံုးေလယဥ္စစီးဖူးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေလထဲပူေပါင္းေဖာက္သလိုေပ်ာက္သြားေတာ့တာဘဲ။ ေလယဥ္ မယ္ေတြအၿပင္မွာသာၾကည့္ေကာင္းတာ၊ ေလယဥ္ေပၚမွာသူတို႔လုပ္ေနရတာေတြလြယ္သလား.. ဟူးးးးးးးးးး
တကၠသိုလ္ေရာက္ျပန္ေတာ့model အေပ်ာ္လုပ္ရင္းနဲ႔၀ါသနာကစြဲကပ္လာျပန္ေရာ၊ ေက်ာင္းပီးရင္ေတာ့ ငါ model လုပ္မယ္ေပါ့။ အဲဒီတုန္းကေတာ္ေတာ္ေလးလဲအဆင္ေျပေနခဲ့တာ ေက်ာင္းပီးခါနီးတစ္ႏွစ္အလို အဆိပ္ ျဲပင္းတဲ့အေကာင္အကိုက္မခံရခင္ထိေပါ့။ အေကာင္ကိုက္ျပီးေနာက္မွာ အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵကေတာ့ model လုပ္ဖို႔မေျပာနဲ႔ လမ္းေကာင္းေကာင္းျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္ဖို႔ ဆိုတဲ့ ဆႏၵပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူမ်ားလို အၾကာၾကီး မေလွ်ာက္ႏိုင္ေပမယ့္ လမ္းေတာ့ျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဆႏၵဆိုတာအားလံုးေတာ့ဘယ္ျပည့္မလဲေလ။ တစ္ခ်ိဳ႔တစ္၀က္ေတာ့ေပးခဲ့ရတာေပါ့ေက်ာင္းၿပီးကာစ။ရံုး၀တ္စံုသပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး၀တ္၊ဖိုင္တြဲေလးကိုင္၊ေဘာ့စ္
ေနာက္ကိုတစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ရတဲ့ Secretary ၿဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵၵ။
ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒါကအေၿပာလြယ္ေပမယ့္လူတစ္ကာနဲ႔ဆက္ဆံေရးမွာ အင္မတန္ေခါင္းစားရပါတယ္။ ရံုးထပ္ ခြဲထြက္လိုက္ေတာ့ ကိုယ္ပီးထားတဲ့လိုင္းနဲ႔က Business admin နဲ႔ secreterial Science ၊ ဆိုေတာ့ စာရင္းပါ ထပ္လုပ္ခုိင္းပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ႏွစ္ခုတြဲကိုင္ဗ်ာမ်ားခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္းမနဲဘူး။
ဒီရံုးခ်ဳပ္ၾကီးကေနလွမ္းေခၚေတာ့ေယာင္ေတာင္ေတာင္ေရာက္လာပီးတစ္ေန႔တစ္ေန႔ စာရင္းဇယားၾကားေခါင္း ရႈပ္ေနရေပမယ့္လည္း၊ ေနရာတစ္ကာလွည့္လည္သြားေနရလည္း၊ ကိုယ္နဲ႔ရြယ္တူအျခားမိန္းကေလးေတြလို ေဟးလား၀ါးလားေလွ်ာက္သြားေပ်ာ္ခ်င္မိတဲ့ဆႏၵ ကလဲရွိေနတတ္ေသးတယ္။ မတတ္သာလို႔ နားတဲ့အခ်ိန္ အိပ္ရာေပၚလွဲေနရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ အၿခားမိန္းကေလးေတြလို တုန္းတုိက္တုိက္၊က်ားကိုက္ကိုက္ အၾကမ္းခံ သြားခ်င္ရာသြား၊စားခ်င္ရာစား၊ ေနပူပူမိုးရြာရြာေလွ်ာက္သြားေနႏိုင္တဲ့မိန္းကေလးမ်ိဳးလဲျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
ကိုယ္အရမ္းခ်စ္မိခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုလဲ ကိုယ့္မိသားစု ကလိုလိုလားလား သေဘာတူၾကည္ၿဖဴပီး နားလည္ ေပးႏိုင္တဲ့ ဘ၀မ်ိဳးၿဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵလဲရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဂါ၀န္အၿဖဴေလးနဲ႔ လူေရွ႔ဘုရားေရွ႔မွာ တင့္တင့္တယ္တယ္ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔လပ္ထပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵလဲရွိခဲ့ဖူးတယ္။ မိသားစုအားလံုးတစ္အိမ္ထဲမွာ အနည္းဆံုးခရစၥမတ္ေရာက္တိုင္းစံုစံုလင္လင္နဲ႔ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ရွိခ်င္တဲ့ဆႏၵ လဲရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ေမြးေန႔ေရာက္တိုင္းကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအနားမွာမိုးလင္းတာနဲ႔ Happy Birthday လုိ႔ေၿပာတာမ်ိဳး ကိုလဲလိုခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိခဲ့တယ္။ Valentine Day ေရာက္ရင္ခ်စ္သူလက္ကိုဆြဲပီး ပန္းစည္းေလးကိုင္ပီး ကဗ်ာဆန္ ဆန္ေလွ်ာက္သြားခ်င္တဲ့ဆႏၵလဲရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ေလာကၾကီးမွာဘယ္သူမွကိုယ့္ကိုနားမလည္ခ်င္ေန၊ ကိုယ့္မိသားစု နဲ႔ကိုယ့္ခ်စ္သူနားလည္ေပးႏိုင္ပါေစဆိုတဲ့ဆႏၵလဲရွိတယ္။
ေနာက္ဆံုးေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဆႏၵ ဆိုတာ reality ၿဖစ္ခ်င္မွလဲၿဖစ္ႏိုင္ေတာ့မွာမို႔ ဘာဆႏၵမွမထားေတာ့ပါဘူး။ တစ္ရက္ပီးေနာက္တစ္ရက္ကိုဘယ္လိုအသက္ဆက္ရွင္ရအံုးမလဲဆိုတာဘဲေတြးေတာ့တယ္.. ဒါေတာင္လက္မ ေလွ်ာ့ေသးဘူး...အဲဒီေနာက္တစ္ေန႔ဆိုတာေလးကို နာၾကင္မႈကင္းပီး စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာတစ္လွမ္းျခင္း ျဖတ္ေက်ာ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးကမသိမသာကိန္းေအာင္ေနေလပါေသးရဲ႕။

Wednesday, June 10, 2009

မႈိတုမ္ယမ္း

တစ္ပတ္လံုးမိုးအသည္းအသန္ကိုရြာတယ္၊ေနလဲပူတယ္၊ေလလဲတိုက္တယ္၊ေနပူရင္းတန္းလန္းမိုးရြာတယ္။ေလတို္က္တယ္
မိုးတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ရပ္သြားတယ္ေနကအျပင္းဆံုးအေနထားနဲ႔ပူျပန္တယ္။ဒီလိုေဖာက္ျပန္တဲ့ရာသီဥတုမွာေနရတာ ျမိဳ႕႕ထဲေရာက္ျပန္ေတာ့လဲမြန္းၾကပ္တဲ့လူေနမႈပံုစံေတြရယ္၊ ကားေပၚက ဆင္းလိုက္တာနဲ႔ေလအေ၀ွ႔မွာရိုက္လာတဲ့ Fastfood အနံ႔ေတြရယ္၊ မိန္းမၾကီးငယ္ေပါင္းစံုရဲ႕ ျပင္းထန္လွတဲ့ေရေမႊး နံ႔ေတြကလူကိုခ်မ္းသာမေပးျပန္ဘူး။ ကားထဲထိုင္ေနရင္လဲ အီစီကလီနဲ႔အသက္ရႈမ၀၊မြန္းၾကပ္တဲ့ဘ၀မွာေနက်င့္မရွိ တဲ့ကၽြန္မ သူမ်ားမြန္းက်ပ္ေနတာေတြ႔ရတာေတာင္အသက္ရႈမ၀ဘူး။ မထူးပါဘူး။ အိမ္ထဲမွာဘဲေနတာေကာင္းတယ္။ ၿခံထဲလမ္းေလွ်ာက္၊ရံုးသြား၊အိမ္ထဲမွာေန...ဒီေန႔ေတာ့အိမ္မွာအလုပ္လုပ္ေပးတဲ့ေကာင္မေလးျပန္ေရာက္လာ
ေတာ့ေတာ္ေတာ္အဆင္ေၿပသြားတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ ကိုယ့္ဘာသာကုိယ္ၾကမ္းတိုက္ရင္းနဲ႔ အံဆြဲေထာင့္နဲ႔ေဆာင့္မိတဲ့ခါးကခုထိနာတုန္း၊ နံရံေတြလိုက္ သုတ္ရင္းနဲ႔အိမ္ေၿမာင္ေတြ႔လို႔လိုက္ရိုက္တာခုန္ေပၚကေခ်ာ္က်လို႔ေၿခေထာက္နာတာကတစ္မ်ိဳး၊ အ၀တ္ေတြ မီးပူမတိုက္ဘဲ၀တ္ေနတာ (၁)ပတ္ေက်ာ္ပီ။ မိန္းကေလးမဟုတ္ဘူးလားလို႔ေျပာၾကမယ့္သူတစ္ပံုတစ္ေခါင္းမွာ ကၽြန္မခ်စ္သူမပါရင္ေက်နပ္ပီ။ ထားေတာ့၊ တစ္အိမ္လံုးမွာတစ္ေယာက္တည္းေနရတာကံေကာင္းတယ္မဆိုၾကနဲ႔၊ ရွင္းလိုက္ရတာအကုန္၊ မွန္အကုန္ပိတ္ထားတာေတာင္ဖုန္ကဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္က၀င္လာမွန္းမသိဘူး။ ထားပါေလ... ေကာင္မေလးျပန္လာေတာ့ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပတယ္၊ မဟုတ္ရင္ဧည့္သည္လာရင္ေတာင္အားနာဖို႔ေကာင္းတယ္။ အ၀တ္ေတြပံု၊ ဟင္းခ်က္၊ အၿမန္လုစားရုံးကိုေၿပး၊ ၿပန္လာရင္စိတ္ပင္ပန္းတာနဲ႔ဘာမွမလုပ္ခ်င္ေတာ့တာ အိပ္ရာေပၚ ကိုယ္လံုးကိုပစ္ခ်လိုက္တာဘဲ။ ရံုးမွာလုပ္တာဘဲ aircon အခန္းေလးမွာထိုင္ပီးလုပ္တာဘာပင္ပန္းစရာရွိလဲမေမးပါနဲ႔။။ လုပ္ဖူးတဲ့သူေတြသိမွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႔မ်ားေတာ့တစ္ပတ္(၃)ရက္လုပ္(၄)ရက္နားပီ.ရံုးမွာလဲသြားအိပ္လို႔ရေသးတယ္ ဆိုဘဲ)
ကဲ..လိုရင္းမေရာက္ေသးဘူး။ ဒီေန႔ ဒီလိုမႈိအၿဖဴေလးေတြနဲ႔ တုမ္ယမ္ဟင္းခ်ိဳခ်က္စားတယ္။ စိုက္ထားတဲ့စပါးလင္ ေလးကေသးေသးေလးနဲ႔တစ္ခက္ခ်ိဳးထည့္လို႔ရတယ္။ ငရုတ္သီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔၊ တုန္ယမ္အႏွစ္တစ္ဇြန္း၊ ငါးငံၿပာရည္နဲနဲနဲ႔မႈိေလးေတြပါ...မႈိကခ်ဳိ၊ တုန္ယမ္ကခ်ဥ္စပ္စပ္၊ ငရုတ္သီးကပူ..အရသာကေတာ့ရွယ္တစ္ကာ့ရွယ္ပါ။ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ အခုလိုဟိုစပ္ဒီစပ္စားရတာလဲအရသာတစ္မ်ိဳးဘဲ။ မိႈတုမ္ယမ္းေပါ့...

Monday, June 8, 2009

စြဲလန္းမႈေနာက္ကြယ္မွေပ်ာ္ရႊင္မႈ

စြဲလန္းaddictedၿဖစ္တာၿဖစ္တာ၊ဆင္ေျခမေပးနဲ႔မေၿပာပါနဲ႔။ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းရင္းျမစ္ကလဲရွိေသးသကိုး။
အခုရက္ပိုင္းမွာေခါင္းကဒုကၡေပးလာတာေၾကာင့္ဘာမွမစဥ္းစားခ်င္တာနဲ႔အိပ္ေနတာမ်ားတယ္။ျငိမ္ျငိမ္ေတာ့အိပ္လို႔ဘယ္ရ
မလဲေလ။ကြန္ျပဴတာကေခါင္းအံုးေဘးမွာဆိုေတာ့ကိုယ့္ဘေလာ့ထဲကိုယ္၀င္၊ဘေလာ့ထဲမွာထည့္ထားတဲ့သူမ်ားေတြရဲ႕
ဘေလာ့အိမ္တစ္ကာလိုက္လည္။ေကာမန္႔ေတာ့မေရးခဲ့ႏိုင္လို႔မေရးျဖစ္တာမ်ားတယ္။စာဘဲလိုက္ဖတ္တာ။နဲနဲေခါင္းေထာင္
လို႔ရရင္Farmထဲ၀င္၊အဲဒါကလဲဆိုးတယ္။ျပီးခဲ့တဲ့(၄)ရက္ေက်ာ္ေလာက္ကအင္တာနက္ေကာ္နက္ရွင္ပ်က္တာတစ္ေနကုန္ဘဲ။ အဲဒီေန႔ညမွာေရႊဖရံုသီးေတြမွည့္မယ့္အခ်ိန္နဲ႔တိုက္ဆိုင္ေနေတာ့စိတ္ပူလိုက္တာ၊တစ္ခင္းလံုးနီးပါးစိုက္ထားတဲ့အပင္ေတြရက္ အၾကာၾကီးေစာင့္ပီးမွပုပ္သြားမွာလဲမလိုလား၊ညီမ၀မ္းကြဲကိုအသည္းသန္ေခၚpasswordေပးပီးအပင္ရိတ္ခိုင္းရတယ္။

အျဖစ္ကဆိုးတယ္။ေဆးစြဲတာထက္ကိုဆိုးေနတာ။အပင္ေလးေတြအကြက္ခ်တာကအစ၊အိမ္ေလးေတြ၀ယ္အေကာင္ေလး
ေတြလက္ေဆာင္ရ၊စိတ္ကူးထဲမွာအိမ္ေဆာက္တယ္ဆိုတာအဲဒါမွအစစ္၊ေပ်ာ္ဖို႔လဲေကာင္းတယ္။လက္ေတြ႔ဘ၀မွာမရႏိုင္တဲ့
အရာတစ္ခ်ိဳ႕႕ဂိမ္းေလးကစိတ္ေျဖသာေအာင္လုပ္ေပးေနတာ။ဒီေန႔ေတာ့ပိုေကာင္းလာပီ။ပန္းပင္ေရေလာင္ဖို႔addonေလးေတြ
ထပ္ထည့္ပီး၊ပန္းပင္ေလးေတြပါလက္ေဆာင္ေပးလို႔ရေအာင္အမ်ားၾကီးထပ္ထည့္လာေတာ့ထံုးစံအတိုင္းအလုပ္ရႈပ္ၾကပီေပါ့။ အရင္ကကၽြန္မညီမေလးကစိတ္မ၀င္စားဘူး၊အခုေတာ့သူလဲစေနပီ၊စြဲေနပီဆိုပါေတာ့။ညီမ၀မ္းကြဲဆိုခေလးခြဲေမြးတာေဆးရံုမွာ၊ ဒီေန႔ေမြးေနာက္ေန႔မနက္ေစာၾကီးFarmထဲကိုေရာက္ေနပီ။အခုေတာ့သူ႔ေယာက်္ားပါစြဲလာပီး..ႏွစ္ေယာက္သားညဖက္ဆို Farmထဲမွာအလုပ္လုပ္ေနၾကေလရဲ႕။ကၽြန္မအခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းကေတာ့ေန႔လည္မွာသူ႔Farmကိုသူလုပ္ပီး၊ညပိုင္းက်ေတာ့ သူ႔ေယာက်္ားကဆက္လုပ္တယ္။ အဲေတာ့ Day Shift Farmer နဲ႔ Night Shift Farmer ေပါ့။ ကၽြန္မက DSF နဲ႔ NSF လို႔ေခၚတယ္။ သူတို႔ကႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေန႔ညအလုပ္လုပ္ၾကေတာ့ level တက္တာအရမ္းျမန္တယ္။ uk က ကၽြန္မ prof ကေတာ့ လူလည္ပါ။ သူက စတာေနာက္က်ေပမယ့္ စပ်စ္သီးေတြ ဘဲစိုက္အဲဒါေတြရိတ္၊ေျမထပ္ပ်ိဳး၊ ထပ္ဆိုက္နဲ႔ဆိုေတာ့အခုကၽြန္မနဲ႔ level တူေနပီ။ လယ္ကြက္ကၾကီးလာေလ အခ်ိန္ကုန္ေလပါဘဲ။ အခုဆိုေတာ္ေတာ့္ကိုပ်င္းေနပီ၊ ပ်င္းတယ္ဆိုတာေၿမပ်ိဳးဖို႔ ပ်င္းတာ၊ စိုက္ဖို႔၊ အပင္ေလးေတြ ၾကီးလာရင္ေပ်ာ္လို႔အဲဒီအေပ်ာ္ေလးလိုခ်င္လို႔အပင္ပန္းခံပီးေၿမပ်ိဳးအပင္စိုက္၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ကေၿပာပါတယ္ အေရမရအဖတ္မရတဲ့... ခ်စ္သူက ညနက္ထိမအိပ္ေသးရင္ ပုန္းေနတာသိတယ္၊ ထြက္အဲဒီ Farm က၊ ဆိုပီးအားေပးရွာပါတယ္။ အဲဒီ Farm Town ေလးေဆာ့ေနရလို႔၊ အပင္ေလးေတြနဲ႔စိတ္ၾကိဳက္ကမၻာေလးဖန္တီး ေနရလို႔ရလာတဲ့စိတ္ခ်မ္းသာမႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ေငြနဲ႔လဲလို႔မရဘူးဆိုတာသူတို႔တစ္ေန႔နားလည္လာၾကမွာပါ။ း) Farm Town ေဆာ့သူမ်ားကူးကူးလိုဘဲေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ။

ဒါကေတာ့ဒီေန႔ FT Status ပါ။ အသီးေတြမ်ားၾကီးမွည့္ေနပါပီ။ ညီမေလးကညဖက္ရိတ္ဖို႔စရန္ရိုက္ထားပါတယ္။ အာလူးကလဲ ငါ့ကိုဒီေန႔မွေပးမရိတ္ရင္ နင့္ၿခံကိုဘူဒိုဇာနဲ႔ထိုးပစ္မယ္၊ နင့္အိမ္ငါ့ကိုေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ေရာင္း၊ နင့္ၿခံငါ့ကိုေပးေၿပာပါတယ္။ း)

Wednesday, June 3, 2009

ခူလာမူ

ကၽြန္မေက်ာင္းပီးတာနဲ႔ဦးေလးတို႔မိသားစုနဲ႔အကို၀မ္းကြဲမဂၤလာေဆာင္သြားဖို႔ျမစ္ၾကီးနား၊၀ိုင္းေမာ္ဖက္ကိုလိုက္သြားခဲ့တယ္။ သြားရာလမ္းတစ္ေလွ်က္ပင္ပန္းခဲ့ေပမယ့္ရထားစီးရတာေပ်ာ္တဲ့ကၽြန္မအတြက္ေတာ့အားလံုးကစိတ္၀င္စားစရာေတြခ်ည္းပါဘဲ။ အထူးသၿဖင့္ဘယ္ဘူတာမွာရပ္ရင္ဘာေတြလာေရာင္းမလဲဆိုတာေပါ့။အဲဒီမွာမိုးေကာင္းကဟင္းထုပ္ကိုစၿပီးစားဖူးခဲ့တာ။အရမ္း
ၾကိဳက္တယ္။ျမစ္ၾကီးနားကအျပန္မွာေတာ့ဦးဦးရဲ႕မိန္းမ(အန္တီ)ကေက်ာက္တိုင္၊ေတာင္ငူဇာတိဆိုေတာ့အဲဒီမွာ၀င္ၿပီးေက်ာက္
တိုင္မွာသြားလည္ခဲ့ေသးတယ္။အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။မွတ္မွတ္ရရခူလာမူနဲ႔ေခြးအီးပုပ္သီး(နာမည္ၾကားလို႔လန္႔မသြားနဲ႔)။ ေခြးအီးပုပ္သီးကနာမည္သာဆိုးတာဒညင္းသီးႏုႏုေလးေတြၾကိဳက္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ေရႊပါဘဲ။ခ်ံဳေတြၾကားမွာႏြယ္ပင္နဲ႔သီး
တာ အသီးပံုကရုပ္ခပ္ဆိုးဆိုးရယ္၊ ငပိရည္နဲ႔တို႔စားလို႔ကေတာ့ရွယ္ဘဲ။ စားျပီးရင္လွ်ာေတြမဲေနတတ္တယ္။

ဦး၀ိစာရလမ္းနားမွာေနတုန္းကညေနပိုင္းဆိုလမ္းေလွ်ာက္ရင္းလမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္အပင္တန္းေတြေပၚမွာႏြယ္ေလးေတြနဲ႔ ေခြးအီးပုပ္ရြက္ႏုညြန္႔ေလးေတြကိုတို႔စရာအျဖစ္လိုက္ခူးခဲ့တာသတိရေသးတယ္။က်မ္းမာေရးအတြက္စားသင့္တယ္လို႔ေတာ့ၾကား
ဖူးတယ္။မာမီကခူးေတာ့ေမာင္ႏွမသံုးေယာက္လဲလိုက္ခူးၾကတာေပါ့။ေက်ာက္တိုင္ဘက္ကေခ်ာင္းမွာလဲေရသြားကူးခဲ့ေသးတယ္။

အန္တီ့ညီအမေတြကအိမ္ၾကီးေတြနဲ႔ျခံၾကီးမွာပတ္ပတ္လည္ေနၾကေတာ့မိသားစုေဆြမ်ိဳးေတြစံုေပ်ာ္ဖို႔အရမ္းေကာင္းတယ္။ေရႊရင္
ေအးလဲလုပ္စားၾကေသးတယ္။မုန္႔ဖတ္လုပ္တာမ်ားၾကည့္ရတာလြယ္လိုက္တာ။ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေတာ့လုပ္တတ္မယ္မထင္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳး၊ခူလာမူ..အဲဒါကေတာ့ပိန္းရြက္နဲ႔လုပ္ထားတာ။ပိန္းရြက္ကိုအေၿခာက္လွမ္းၿပီးေတာထဲကသစ္ပင္တစ္မ်ိဳးရဲ႕ၿပာမႈန္႔နဲ႔ ေရာၿပီး၀ါးက်ည္ေတာက္ထဲမွာသိပ္ထားရတယ္လို႔ေၿပာျပတယ္။အဲဒီသစ္ပင္ကရွာရတာခက္တယ္အဲဒီသစ္ပင္ရဲ႕ျပာနဲ႔လုပ္မွခူလာမူ ကအရသာပိုရွိတယ္ဆိုဘဲ။ဘာဘဲဲဲျဖစ္ျဖစ္စားဖို႔ကေတာ့ထိပ္ဆံုးကကၽြန္မ၊ခူလာမူကပိန္းရြက္ေျခာက္လို႔လြယ္လြယ္ကူကူဆိုၾကပါစို႔။ မဲတူးတူးေလးျဖစ္ေနေတာ့ခူလာမူ(ကုလားမ)လို႔ေခၚတယ္။ကရင္လိုေပါ့။ကၽြန္မစားဖူးခဲ့တာကေတာ့ခူလာမူအေျခာက္ေတြကိုေရနဲ႔
စိမ္၊နဲနဲပြလာရင္ငရုတ္သီးစိမ္းနဲ႔ေထာင္းစားတယ္။ဒီတစ္ခါအန္တီလာလည္ေတာ့မွခူလာမူနဲ႔တာလေပါ့ခ်က္ေၾကြးတာ။စားလို႔ေကာင္း
မွေကာင္း၊ထိုင္ေသာက္တာတစ္အိုးလံုးနီးပါကုန္ခါနီး။ကၽြန္မအတြက္လဲခူလာမူေတြယူလာေပးတယ္။ေရေႏြးေလးနဲ႔စိမ္ျပီးငရုတ္သီးစိမ္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ေထာင္းစားတာဘဲ။တာလေပါ့လဲခ်က္စားတယ္။အရသာကိုစားဖူးတဲ့သူေတြသိမွာပါေနာ္။ခူလာမူလုပ္နည္းကေတာ့
ေတာင္ငူကသူေတြပိုသိမွာပါ။ကူးကူးကေတာ့သိသေလာက္၊ေမးျမန္းရသေလာက္ေလးကိုဘဲေရးခ်လိုက္ပါတယ္။ ေထာင္းထားတဲ့ခူလာမူနဲ႔ခ်က္ထားတဲ့တာလေပါ့ေလးကိုၾကည့္သြားၾကပါအုံး။

ခူလာမူေထာင္း

ခူလာမူ

ခူလာမူတာလေပါ့

Tuesday, June 2, 2009

ပန္းေၾကြ

အေၾကြပန္းမို႔
ေၿမလမ္းမွာခ ရတာ
မဆန္းေပမယ့္...

ေလအနမ္းမွာ
ပင္မွာရမ္း ခြင့္
မသာေတာ့သာမို႔
ဦးဆိုက္က်ေၿခြ
မလန္းသာေပဘူး..

မိုးဦးသန္းေတာ့
စြတ္ဆိုႏြမ္းရိ
အလွမန္၀င့္ခ်င္လည္း
အလွမ္းမသာေတာ့ျပန္ပါဘူး....

 
Powered by Blogger