Pages

Thursday, December 10, 2009

ခရီးစဥ္


အိမ္မျပန္ခင္ခြင့္ရက္ရွည္အတြက္အလုပ္ကိစၥေတြတစ္ေယာက္ကိုလႊဲထားဖို႔နဲ႔ စီစဥ္စရာေတြေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္တာလဲမ်ားေနပါပီ။ ဒီေန႔ေတာ့မနက္ႏႈိးစက္ျမည္သံေၾကာင့္ကမန္းကတန္းကုန္းရုန္း ထျပီး လိုအပ္တာေတြျပင္ဆင္ လာေခၚမယ့္ကားကိုအဆင္သင့္ေစာင့္လိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္မပတ္စပို႔က သံရံုးမွာဘဲရွိေသးတယ္။ ေလယဥ္ကြင္းဆင္းရင္းတစ္ခါတည္းသြားယူမယ္ဆိုပီး ထြက္သြားပါတယ္။ ရံုးခ်ိန္ ကားက်ပ္တာနဲ႔ ကားေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားေသးတယ္၊ ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာ ေတာ့ ကားေမာင္းတဲ ဦးေလးကေျပာတယ္သံရံုးေရာက္ပီတဲ့… ကၽြန္မလဲ အေျပးတက္သြားပီး ၈ ထပ္ေျမာက္မွာ ပတ္စပို႔သြားယူလိုက္တယ္.. ခရီးစဥ္ကေတာ့ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာပါဘဲ..

Exit clearance ကအရင္ကထက္ပိုမ်ားလာတာရယ္၊ ေဘာလ္ပန္ေတြ ေသခ်ာထည့္ထားရဲ႕ အသိမ္းလြန္ပီး ေပ်ာက္ေနတာေၾကာင့္သူမ်ားဆီ လိုက္ဌားရတာတစ္ခုရယ္၊ window seat မရတာရယ္ေလးေတာ့ စိတ္ဘ၀င္ မက်တာရွိတာေပါ့။ ေလယဥ္ေပၚတစ္ခုန္ေက်ာ္က လူကို white card ျဖည့္ဖို႔ ေဘာလ္ပန္လွမ္း ဌားေတာ့ ထုတ္ေပးပါတယ္။ သူ႔ေဘာပန္က ေဘာဆံဘဲပါတယ္၊ အခြံမပါဘူး။ ရီခ်င္လိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႔ အလယ္ခံုက ခရီးသည္မရိွဘူး.. meal request လုပ္တာ ဟိုဟာမစား၊ဒီဟာမစားဘူးေျပာတာနဲ႔ travel agent က vegetarian လို႔ထည့္လိုက္တယ္ထင္ပါ့.. ထားပါေလ ေလယဥ္ေပၚကဟာေတြက တစ္ခါမွ စားလို႔ရတာလဲမဟုတ္..၀ိုင္နီတစ္ခြက္ေတာ့ေသာက္လိုက္တယ္.. ေအးလဲေအးေနတယ္ေလ.. အိပ္ငိုက္မလား ေအာက္ေမ့တယ္.. တစ္ခုပီးတစ္ခုလာေကၽြးေနေတာ့ ငိုက္မရပါ...

ပထမတစ္ဆင့္ ပူပူေရာက္ေတာ့ ညေနေစာင္းေနပီ.. တည္းမယ့္ေနရာေရာက္ပစၥည္းခ်ပီး ရွမ္းစာ လိုက္ေကၽြးမယ္ဆိုတဲ့ သူတစ္ေယာက္လာေခၚတာေၾကာင့္ ပင္နီဆူလာပလာဇာေရာက္ပါတယ္.. လူေတြမ်ားး ၾကီးေရာ.. ဟင္းအနံ႕ေတြေရာ.. မူးပီး မစားဘဲျပန္ထြက္လာခဲ့ရတယ္။ စားေနက် ေရႊအင္းေလးလဲ လူေတြျပည့္ေနေလရဲ႕.. ဘာမွန္းမသိဘူး ကၽြန္မလူေၾကာက္တတ္တဲ့ေရာဂါ ဘယ္တုန္းကမ်ား စရလာလဲမသိဘူး။ လူေတြအမ်ားၾကီးေတြ႔ရင္ လူေတြကၽြန္မကိုၾကည့္ရင္ ေၾကာက္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ လမ္းကူးပီး ဒီဘက္အျခမ္းက MALL တစ္ခုမွာ ကုိးရီးယားထမင္း၊ ကင္မ္ခ်ီ နဲ႔ ငါးကင္နဲ႔ ညေနစာပီးလုိက္ရပါတယ္။

ပင္ပန္းတာေရာ အိပ္ငိုက္ေနတာျဖစ္ေပမယ့္ ျမစ္ေဘးနားမွာ ေလေအးေအးနဲ႔ ညခင္းရ႔ဲ႔ အလွအရသာေလး သြားထိုင္ခံစားလိုက္ပါေသးတယ္.. အနားက ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေလးေတြတစ္စု ပက္စီဗူးၾကီးထဲမွာပက္စီေတြထင္ပါတယ္ ထည့္ေသာက္ပီး ဟိုေအာ္ဒီေအာ္နဲ႔ ေပါက္ကရေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ထိုင္ေျပာေနၾကတယ္။ ကၽြန္မလဲခပ္လွမ္းလွမ္းမွာထိုင္ပီး ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ ေလလြင့္ေနေလရဲ႕..ေနာက္ေန႔ေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုးကိုက္ခဲပီးဖ်ားခ်င္သလိုလိုျဖစ္တာ နဲ႔ orchard လမ္းက အေဆာက္ဦးေတြတစ္ခုပီးတစ္ခုျဖတ္ပီး ပ်င္းရိရိနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနလိုက္တယ္.. မိုးေတြလဲအရမ္းရြာေနတယ္.. ႏွစ္ထပ္ကားတစ္စီးတက္စီးပီး ကားေပၚမွာ ငိုက္ေနလိုက္တယ္..

ဂိတ္ဆံုးေရာက္ေတာ့ ဆင္းပီး ေနာက္ကားတစ္စီးေျပာင္းစီးတယ္.. ဒါနဲ႔ညေနေစာင္းေနပီ..

မူစတာဖာအေရွ႔က ကုလားဆိုင္မွာ ညေနစာ သူမ်ားလိုက္ေကၽြးတယ္.. ေဖ်ာ္ရည္ မာလကာသီးမွာပီး ကၽြန္မမေသာက္ႏိုင္လို႔ စကားမ်ားရေသးတယ္..သူငယ္ခ်င္းအာလူးကထမင္းလိုက္ေကၽြးမွာလဲ အခ်ိန္မရတာေၾကာင့္မစားျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ သူကေတာ့ဖုန္းဆက္ပီး စိတ္တုိေနေလရဲ႕.. မူစတာဖာမွာ ပစၥည္းနဲနဲပါးပါး၀ယ္ပီး ျပန္ေရာက္ေတာ့ပစၥည္းေတြ စီထည့္၊ ညေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ေတြပူပီး ဖ်ားေနလို႔ လိုအပ္တဲ့ေဆးေတြေသာက္ပီး ေနာက္ေန႔ေတာ့ ေလယဥ္ကြင္းဆင္း ရန္ကုန္ေခ်ာေခ်ာေမာေမာျပန္ ေရာက္လာပါတယ္ေလ။ DUTY FREE မွာ သူငယ္ခ်င္း စီးကရက္မွာလိုက္တာ၀ယ္ရင္း ေရာင္းတဲ့သူအလုပ္ မ်ားေတာ့ ကၽြန္မပတ္စပို႔ျပန္မေပးတာ ကၽြန္မလဲေမ့ပီးBOARDING GATE ေရာက္မွသတိရလို႔ အေျပးလိုက္ ရွာရေသးတယ္။ ပစၥည္းေတြ က ေလးေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့တစ္ကိုယ္လံုးကိုက္ခဲပီး မလႈပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ညက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေရာက္ပီဆိုေတာ့ အေျပးလာေတြ႔ပါတယ္။ မနက္ကၽြန္မ ႏိုးေတာ့ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီေက်ာ္ေနပီ..အိပ္ရာႏိုးေတာ့ ၾကက္ဟင္းခါးသီးေၾကာ္၊ ႏွမ္းဘတ္ခ်ဥ္သုပ္၊ ဆိတ္သားမဆလာဟင္း၊ ငပိရည္၊ သရက္သီးကင္းတို႔စရာ၊ ကတက္ခ်ဥ္၊ ပဲနီေလးဟင္းခ်ိဳနဲ႔ ထမင္းစားပီး.. အိပ္ဖို႔စဥ္းစားေနျပန္ပါတယ္.. ကိုယ္လက္ေတြကိုက္ခဲပီး ကိုယ္လဲပူေနတာမို႔ လုပ္စရာေလး ေတြရွိေပမယ့္ အျပင္မထြက္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဧည့္ခန္းခံုေတြမွာ တစ္ေယာက္တစ္ေကာင္ ထိုင္ေနတဲ့ ေခြးေတြေၾကာင့္ ထိုင္ဖုိ႕ခံုလုရပါေသးတယ္။


တစ္ေနကုန္အိပ္ပီး ေနာက္ေန႔ညေနပိုင္းေတာ့ ေမာင္ေလး ရံုးရွိတဲ့ ဆူးေလနားကိုလိုက္သြားပီး မၾကာခင္ဘဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလာေခၚပီး ေရႊဘဲ မွာညေနစာလိုက္ေကၽြးပါတယ္။ အားေတာ့နာတယ္ ဒါေပမယ့္ ကူးကူးဘဲသားစားလို႔မရတာနဲ႔ ထံုးစံအတိုင္းအရြက္ေတြနဲ႔ဘဲပီးလိုက္ရပါတယ္။ အျခားအစားေသာက္ေတြလဲ ေသြးတိုးတာမွန္ေပမယ့္ ဘဲသားစားရင္ေတာ့သိသိသာသာ လဲေတာ့မွာမို႔နဲနဲေတာ့ဆင္ျခင္လိုက္ပါတယ္

ေလ။ ၾကိဳက္ေတာ့ၾကိဳက္တာေပါ့။

စားေသာက္ပီးေတာ့ ေမာင္ေလးရံုးနားျပန္လိုက္ပို႔ရင္းနဲ႔ ေမာင္ေလးကအျပင္ထြက္သြားတာတစ္ေၾကာင္း၊ ဆိုင္ေတြက ၉ နာရီ၀န္းက်င္ဆိုပိတ္တာတစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ဆူးေလဘုရားေပၚတက္လိုက္ပါတယ္။ ေၾကာင္ေတြအစာေကၽြးေနတာေတြ႔တယ္။ ဘုရားဖူးေတြလဲေတြ႔ပါတယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္ သူငယ္ခ်င္း ေနာက္တစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုဘယ္မွာလဲေမးေတာ့ ကၽြန္မက ဆူးေလဘုရားေပၚမွာ လို႔ေျပာလိုက္တယ္။ ညဖက္ဆိုေတာ့ ေနရာကလဲစိမ္းေနေတာ့ ဘုရားေပၚတက္ေနတာ လံုျခံဳဆံုး ျဖစ္မယ္လို႔ စိတ္ထင္တာကိုးေလ။ သူကေျပာတယ္။ ျပန္ဆင္းတဲ့.. ကၽြန္မက ဘာလို႔ဆင္းရမွာလဲ..ဘုရားေပၚတက္ ထိုင္တာဘဲဟာ။ ဘယ္သူမွငါ့ကိုလာမေမာင္းထုတ္ပါဘူးဟ ဆိုေတာ့.. သူက နင္မသိပါဘူးဟာ ဆင္းဆိုဆင္းတဲ့ေလ… ကၽြန္မလဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ျပန္ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္.. အေၾကာင္းသိေတာ့.ဘုတ္ေဒါေရ..ဘုရားေပၚေတာင္အလြတ္မေပးပါလားဟ…လို႔..

ေနာက္ေန႔ညပိုင္းေတာ့ ေမာင္ေလးရယ္..သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရယ္ ရႈခင္းသာမွာ bowling သြားပစ္ၾကတယ္… ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေတြ႔ဆံုပြဲသြားတယ္.. မဂၤလာေဆာင္ေတြသြားတယ္.. ပစၥည္းပါးလိုက္တာေတြလိုက္ပို႔တယ္..

ရန္ကုန္မွာညပိုင္းဆို ဘီယာအရက္ဆိုင္နဲ႔ ကာရာအိုေကေတြအရမ္းစည္တာဘဲ.. ကရ၀ိတ္နားက ဘီယာဆိုင္ တစ္ခုဆို သီခ်င္းဆိုတဲ့ေကာင္မေလးေတြေခ်ာပံုမ်ား မင္းသမီးေတြေလာက္ေတာ့ ပ်င္းေသးတယ္ဆိုဘဲ။ တစ္ညတစ္ည သိန္း (၈၀) ဖိုးေလာက္ေရာင္းရတယ္တဲ့ေလ.. ေနာက္တစ္ခု hot-pot ဆိုင္ေတြလဲအလုပ္ျဖစ္ပါ့..အကင္ဆိုင္ (ဘီယာလဲပါတာေပါ့) လူေတြမ်ားစား၀တ္ေနေရးခက္ခဲတယ္၊ ေစ်းၾကီးတယ္သာဆိုတယ္ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမ်ားညဆိုလူအျပည့္ပါ… စားႏိုင္တဲ့သူေတြေပါမ်ားသေလာက္ မစားႏိုင္တဲ့သူေတြလဲ မ်ားလာတယ္ဆိုပိုမွန္မွာပါေနာ္။

မီတာတပ္တဲ့ taxi ေလးေတြလဲေတြ႔တယ္။ ပါရမီဆိုလား။ မီတာအတိုင္းသြားရင္ ၂၀၀၀ ေလာက္က်တဲ့ေနရာကို ၆၀၀၀ ေလာက္ေတာင္းတယ္။ အျပစ္ေတာ့မေျပာလုိပါဘူးေလ.. သူတို႔ကားေတြက အျခား ကားေတြထက္စာ နဲနဲပိုေကာင္းတယ္ေလ.. အခ်ိဳ႔ေတြမ်ား အဲယားကြန္းေလးေတာင္ ပါလိုက္ေသး။ ဖြင့္မဖြင့္က စီးတဲ့သူကိုလဲသူတို႔ကၾကည့္ေသးတယ္ (ဟိ)။

ဘာကားစီးစီး ၀င္လာတဲ့ဖုန္ေတြရယ္..ေနကပူတာရယ္နဲ႔ ေရာက္ပီး ၃ ရက္ၾကာမွာ စဆိုးတဲ့ေခ်ာင္း ခုထိမရပ္ေသးပါဘူး။ ညညဆိုလဲေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရဘူး၊ ေခ်ာင္းဆိုတာအသဲသန္ရယ္…

တစ္ရက္တစ္ေလမ်ားအဖ်ားတက္လိုက္ေသးတယ္.. အျပတ္စားလိုက္မယ္ခဲထားတာေတြကေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုးေတာ့လဲ ဘာမွ မယ္မယ္ရရမစားႏိုင္ပါဘူး။ ရြာသြားလည္မယ္စီစဥ္တာလဲပ်က္။ လူက အားနည္းေနေတာ့ မာမီက ခရီးမသြားေစခ်င္တာနဲ႕ ဘဲ အိမ္ထဲမွာဘဲ အခ်ိန္ကုန္ေနရပါတယ္။

ခရစၥမတ္နီးေတာ့ ညီမေလးျပန္ေရာက္လာတယ္။ မိသားစု ညေနစာထြက္စား၊ ဟိုလည္ဒီလည္ေပ့ါ။


ေမာင္ေလးကေယာက်္ားေလးဆိုေတာ့ ႏွာေခါင္းနားမွာ ၾကာဆူးေတြမ်ားၾကီးရွိတယ္၊ အလွလဲၾကိဳက္ေတာ့ ညီမေလးကေတာ့ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ဂြမ္းမွာ ၾကက္ဥအကာရည္ေလးေတြဆြတ္ ကပ္၊ အေျခာက္ခံပီး ခြာ.. အလွျပင္ေပးတယ္… ကၽြန္မကေတာ့ သူတို႔ဘာလုပ္လုပ္ လိုက္ရႈပ္တဲ့အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ ျခံထဲက ဘန္ဒါ ပင္ေအာက္မွာထိုင္ ဘန္ဒါသီးေတြထုစားတယ္။ ေခြးေတြနဲ႔ေဆာ့တယ္..


အျပင္ထြက္လည္ဖို႔လဲ အေဖာ္မပါရင္မသြားရဲဘူး၊ သူမ်ားေတြက ၿဂိဳသားတစ္ေယာက္ လို၀ိုင္းၾကည့္ရင္ ပိုေၾကာက္တယ္။ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူး သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလး သီခ်င္းဆိုေတာ့ ညဘက္ ကရင္ျခံထဲ ေရာက္ခဲ့ေသးတယ္.. ဟက္ကက္၊ ထူးအယ္လင္း၊မီးခဲ၊ ဖိုးခြားနဲ႔အျခားအဆိုေတာ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ား ေတြ႔ခဲ့တယ္။ ၆မိုင္က The Prome လဲေရာက္ျဖစ္တယ္.. ဘာလဲေတာ့မသိ လူေတြကေတာ့အျပည့္ ဘဲ။ စိမ္းလန္းဆိုေျပမွာလဲ ညေနစာစားတစ္ေခါက္ေရာက္ျဖစ္ေသးတယ္.. အတြဲေတြဘဲေတြ႔တယ္.. သူငယ္ခ်င္းကိုေျပာတာ..ဟဲ့ဒီေနရာအတြဲေတြဘဲလာတာထင္တယ္.. ငါတို႔ကအတြဲမဟုတ္ဘာမဟုတ္န႔ဲ..လို႔.. သူက မိသားစုေတြလဲလာပါတယ္ဟ တဲ့.. အမွန္ေတာ့ မေတြ႔ေပါင္..အစာစားပီးေတာ့ ည ၉ နာရီေက်ာ္သြားေရာ.. ကၽြန္မက ကန္ေဘာင္ေပၚလမ္းေလွ်ာက္ ခ်င္တယ္ ငါမေလွ်ာက္တာအရမ္းၾကာပီဆိုေတာ့.. မေလွ်ာက္နဲ႔ ကန္ေဘာင္ေအာက္က ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ ဘဲေလွ်ာက္ဆိုပီးေခၚလာပါတယ္. သိပ္မၾကာပါဘူး.. ၀ွီး၀ွီးနဲ႔ ၀ီစီ မႈတ္သံ၊ ဓာတ္မီးေတြ တစ္ရမ္းရမ္းနဲ႔ေနာက္မွာ အတြဲေတြအမ်ားၾကီး ကန္ေဘာင္ေပၚကဆင္းလာၾကပါတယ္… ေၾသာ္..အဲကလိုလားလို႔ေလ.. ေတာသားကၽြန္မရယ္..

ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးက ေခ်ာေခ်ာေလးပါ။ သူနဲ႔သြားတိုင္းေကာင္မေလးေတြက သူ႔ကိုအငမ္းမရကို ၾကည့္ၾကပါတယ္။ သူတို႔လဲ သိခ်င္သိမေပါ့.. ကၽြန္မကသူ႔ေဘးနားရွိေပမယ့္အတြဲပံုစံမွမဟုတ္တာေလ.. စိမ္းလမ္းစိုေျပသြားလဲ စားပြဲထိုးေတြသူ႔ကိုသိ၊ အျခား၀ိုင္းက ေကာင္မေလးေတြရဲပံုမ်ား ဖုန္းနံပတ္ လာေတာင္းခိုင္းတဲ့ story လဲရွိသတဲ့။ ေလာက၊ ေလာက…ကိုးရီးယားကားေတြအက်ိဳးဆက္လားေတာ့မသိဘူး။

အရင္တုန္းကမ်ား၊ အင္းကၽြန္မတို႔ေခတ္တုန္းကေပါ့ေလ..ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေကာင္မေလးနဲ႔တြဲလာ ရင္ အမွတ္မထင္ၾကည့္မိတာမ်ိဳးကလြဲ… ဖြန္ေၾက ာင္သလို တစ္စိုက္မတ္မတ္ သိသိသာသာၾကီး ငမ္းေနတာ မ်ိဳးေတာ့ မရွိဘူး။။ အခုေတာ့မ်ား… တိုးတက္လိုက္တာ အနားမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိေတာင္ အသဲသန္ အလကားရသလို ထိုင္ၾကည့္ေနၾကတာမ်ား.. အ့့ံၾသဖို႔ေကာင္းတယ္…

Sunday, December 6, 2009

သြားပီ.. တာ့တာေနာ္..

အားလံုးကုိခတၱႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ေနာ္။
ကူးကူးအိမ္ျပန္သြားပါျပီ။
က်မ္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ..
လုပ္ကိုင္တဲ့ကိစၥအ၀၀ ေအာင္ျမင္ၾကပါေစ...
ေပ်ာ္ရႊင္သာယာတဲ့ေန႔ရက္ေလးေတြပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ...

ျပန္သာျပန္ရတာ.. ဒီတစ္ေခါက္စိတ္ထဲ မရႊင္ဘူး..
ဘာျဖစ္ေနလဲေတာ့မသိဘူး..
ဒါေပမယ့္ အခုသိလိုက္ရပီ.. :((((

ကူးမရွိတဲ့အခိ်န္ေလးအတြက္ ကိုယ္စား၀က္၀ံangel ေလးထားခဲ့တယ္



အိမ္အျပန္ စိတ္ကူး

အလုပ္ကိစၥအတြက္ခရီးထြက္ရတာနဲ႔ အိမ္ကိုျပန္တာကြာလြန္းပါတယ္။
ကိုယ္၀တ္မယ့္အ၀တ္စား၊ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြနဲ႔ ကြန္ျပဴတာေလးတစ္လံုးပါရင္ ျပီးတတ္ေပမယ့္ အိမ္ျပန္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ လက္ေဆာင္ဘာညာသရကာေတြက ေခါင္းစားလြန္းပါတယ္။
ႏွစ္လေလာက္ၾကိဳျပင္ဆင္တာေတာင္ဟိုဟာေမ့ဒီဟာေမ့နဲ႔၊ ဟိုဟာေပးရေကာင္းႏိုးႏိုး၊ ဒီဟာဘဲ၀ယ္ရေကာင္း ႏိုးႏိုးနဲ႔ ေခါင္းစားရပါတယ္။ တန္ဖိုးၾကီးတာမ၀ယ္ေပးႏိုင္ေပမယ့္ တစ္ေယာက္ နဲနဲ ဆိုတာနဲ႔တင္ ဘယ္ေလာက္ ေထာင္းလဲဆိုတာ ေတြးၾကည့္ၾကပါေတာ့။ မႏွစ္ကေတာ့ ရန္ကုန္တိုက္ရိုက္မျပန္ဘူးဆိုေတာ့ အေျပာလွတယ္။ အိမ္မွာလဲမေန ခရီးလွိမ့္သာထြက္ေနေတာ့ သိပ္ျပီးမ်က္ႏွာပူစရာမလိုဘူးေပါ့။
ဒီႏွစ္ေတာ့ မာမီက အဖြားတို႔ရြာသြားလည္ရမယ္၊ မသြားတာၾကာေနပီ သူတို႔လဲေမွ်ာ္ေနၾကပီေျပာေတာ့ လက္ေဆာင္ပိစိေကြးေတြကို ရြာကအမ်ိဳးေတြအတြက္ပါထည့္စဥ္းစားရပါတယ္။ ရြာကအမ်ိဳးေတြေျပာလို႔ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲမေမးပါနဲ႔၊ တစ္ရြာလံုးနီးပါးပါဘဲ။ ခက္ေတာ့ခက္တယ္၊ သယ္တာေတာ့သယ္သြားေပး ခ်င္တာေပါ့၊ ရတဲ့ကီလိုက ၂၅၊ လက္ဆြဲလို႔ရတာ ၇ ကီလိုဆိုေတာ့ အ၀တ္စားေတြ ေလွ်ာ့ပီး အိမ္ေရာက္ေတာ့လဲအရင္ ခ်န္ထားတဲ့အိက်ီေတြကစြပ္မရ၊ အျပင္ထြက္၀ယ္ျပန္ေတာ့လဲ စိတ္တိုင္းမက်နဲ႔၊ အဆင္ကိုမေျပလွပါဘူး။
ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အိမ္က ထမင္းဟင္းကို တစ္၀ၾကီးထိုင္စားပစ္မယ္..
အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ပုလု၊ မီးမီး၊ ရွမီလာ နဲ႕ ယုန္ယုန္ တို႔ကေန အသစ္တိုးလာတဲ့ ေနာက္ (၅) ေကာင္ ကို မိတ္ဆက္ ရအံုးမယ္.. ေတြ႔တာနဲ႔ သူတို႔ကခ်က္ခ်င္းမခင္ေသးဘူးေလ..
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔ဆံုပြဲလဲသြားစရာရွိေသးတယ္။
ဒဂံု (၁) အေရွ႔က အထမ္းသည္မုန္႔ဟင္းခါးလဲသြားစားရမယ္။
ျမိဳ႕ထဲက ဒိန္ခဲ၊ ဆူးေလေက်ာက္ေက်ာ သြားေသာက္မယ္။
မနက္လင္း မာမီနဲ႔ေစ်းလိုက္သြားပီး ဥာဏ္ပြင့္ခ်ဥ္၊ ကန္ဇြန္းရိုးခ်ဥ္ေတြသြား၀ယ္ရမယ္။
မုန္႔ကၽြဲသဲလဲစားခ်င္ေသးတယ္.. မုန္႔လက္ေဆာင္း၊ ဘိန္းမုန္႔ရိုးရိုး...
ငါးသေလာက္ေတာ့ အိမ္ကေကၽြးမွာမဟုတ္၊ ဦးေလးကိုအေဖာ္စပ္ ခိုးစားမွရမယ္။
မာလာဟင္းစပ္စပ္နဲ႔ အသားကင္ေလးလဲ စားခ်င္ေသး....
ေရႊနန္းေတာ္၀င္မွာ ခ်ိတ္ထမီေလးေတြျမန္မာအိက်ီေလးေတြသြားထပ္ရွာရအံုးမယ္၊ (အစားမက္တဲ့အက်ိဳး)
ေရႊတိဂံုေပၚကိုမေရာက္တာၾကာပီ.. တစ္ခါေလာက္ေတာ့တက္ရအံုးမယ္..
ဦးေလးလူပ်ိဳၾကီးက သူေကြးေအာင္က က ေနတဲ့ Park royal ညဖက္ပါတီေခၚသြားမယ္ေျပာတာဘဲ.. 
စိုင္းစိုင္းရႈိးပြဲ ၂၅ ရက္မွာရွိတယ္.. ကိုယ္ရံေတာ္မ်ားကိုအေဖာ္စပ္တာ.. NO တဲ့.. မသြားရဘူးတဲ့ :(
ကၽြန္မ ကိုယ္ရံေတာ္မ်ားဆိုလို႔ ဦးေလးလူပ်ိဳၾကီးရယ္၊ ေမာင္ေလးရယ္၊ india ကျမန္မာမွာလာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္ေဟာင္းၾကီးရယ္၊ ကြန္ျပဴတာပ်က္တိုင္းျပင္ေပးတဲ့ ညီ ရယ္၊ စီးပြားေရးသမားျဖစ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရယ္..ပါ.. အျပင္ထြက္တိုင္း သူတို႔က ဒိုင္ခံ တစ္ေယာက္၊ႏွစ္ေယာက္ လိုက္ေပး တတ္ပါတယ္။
အဖြားရြာေရာက္ရင္ေတာ့ တစ္ပင္တိုင္ေရႊထီးညြန္႔ ကိုျပဳပ္၊ မွ်င္ငပိရည္က်ိဳ၊ ခ်ဥ္ေပါင္ပုဇြန္ဆိတ္ဟင္းနဲ႔ တစ္၀ၾကီးကိုေလြးပစ္လိုက္အံုးမွာ။ စိတ္ကူးနဲ႔တင္ကို ဗိုက္ဆာလာပီ...
ဖုန္တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔ လွည္းလဲ လိုက္စီးအံုးမယ္...
ခေရပင္ၾကီးရွိေသးလားမသိဘူး.. မနက္ဆိုခေရပြင့္ေလးေတြေကာက္သီခ်င္ပါေသးတယ္။
စားလို႔ေသာက္လို႔၀ရင္ေတာ့ ေဆးေတြအဆင္ေျပေအာင္ပို႔ပို႔ေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြကို လက္ေဆာင္ေလးေတြသြားေပးရအံုးမယ္..
အေတြးေတြမ်ားေနတာေတာ့ ၾကာပီ.. ဘာမွန္းေတာ့မသိ..ေတြးမိရင္ေပ်ာ္ေပမယ့္ စိတ္ကလဲ ဘာေၾကာင့္ မွန္းမသိေလးေနေသးတယ္.. း(

အေတြးေတြဟိုလြင့္ဒီလြင့္ျဖစ္လို႔ အမွတ္မထင္ဆြဲမိတဲ့ပံုေလးပါ.. 


ဘုရားေက်ာင္းအပီး သူမ်ားေတြစကားေျပာတာထိုင္ေစာင့္ရင္းအေတြးကလြင့္သြားတဲ့အခ်ိန္ အေပၚက က်လာတဲ့စာကေလးအေမႊးေလးပါ.. ၀တ္ထားတဲ့ ခ်ည္ထည္ေပၚက်လာလို႔ ...


အလုပ္လုပ္ရင္းေတာင္စိတ္က ဟိုျပန္႔ဒီျပန္႕ေရာက္သြားတတ္ပါေသးတယ္.. :P



Thursday, December 3, 2009

ငါးအသားလႊာ ကင္ပြန္းခ်က္

အသားငါး မစားတာလဲၾကာပါပီ။ သတ္သတ္လြတ္စားဖို႔ေတာ့ ငါးရယ္၊ ငပိရယ္၊ ငံျပာရည္ရယ္ကို မစြန္႔လႊတ္ ႏိုင္ေသးတာေၾကာင့္ရဲရဲ၀ံ့မေၾကျငာရဲေသးပါဘူး။ ညီမေလးကေတာ့သတ္သတ္လြတ္စားဖို႔ကို တိုက္တြန္းေနေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ဆင္ေျခဆင္လက္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔မစားျဖစ္ေသးပါဘူး။  အသား/ငါးမစားဘူးဆိုေတာ့ သိတဲ့သူေတြက ေတာ့ရီေနေရာ့မယ္။ ကူးကူးအသား ငါး ေကာင္းေကာင္းကိုမခ်က္တတ္ဘူး။ ငါးကိုစားေတာ့စားခ်င္တယ္။ ေစ်းထဲသြားငါးတန္းေရာက္တိုင္း ၀င္၀င္ ေငးပါတယ္။ ငါးေတြက မ်က္လံုးျပဴးျပဴးနဲ႕ၾကည့္ေနတာ ေတြ႕ရင္မစားရဲေတာ့ဘူး။ အဟမ္း..သူမ်ားခ်က္ထားရင္ေတာ့ စားပါတယ္။ ခ်က္ေကၽြးမယ့္သူမရွိတဲ့အခုလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာေတာ့ ငါးစားခ်င္ အသားခ်ည္းသတ္သတ္ လႊာေရာင္းတ့ဲဟာေတြ၀ယ္စားပါတယ္။ (ေျပာရင္းဆိုရင္းမွ ငါးေခါင္းဟင္းေလးစားခ်င္လိုက္တာ)
ငါးအသားလႊာေတြကို ကင္ပြန္းရြက္နဲ႔ ခ်ဥ္ခ်ဥ္ေလး စိမ့္စိမ့္ေလးခ်က္နည္းေျပာျပမယ္ေနာ္။
ငါးကုိေရေသခ်ာထပ္ေဆးပီး ဆားနဲ႔နယ္၊ ေရနဲနဲမွာ ဂ်င္း တစ္ျပားရိုက္ထည့္၊ ငါးငံျပာရည္ နဲနဲထည့္ပီး အရင္ ျပဳတ္လိုက္ပါမယ္။
သိပ္ၾကာဖို႔မလိုပါဘူး။ ငါးၾကက္ေလာက္တာနဲ႔  ခဏခ်ထားပီ ဒယ္အိုးတင္ ဆီပူေအာင္ထားပီး
ၾကက္သြန္ျဖဴနီ၊ ဂ်င္းနဲနဲ၊ ငရုတ္သီး ကိုထည့္ပီးဆီသတ္ပါမယ္။ ပီးရင္ေတာ့ ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ေတြထည့္၊
ႏူးေအာင္ဆက္တည္ပါမယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ငရုတ္သီးအနီေတာင့္ၾကီးကိုႏွစ္ျခမ္းျခမ္းထည့္ပီး ဂ်င္း၊ ငံျပာရည္နဲ႔ျပဳပ္ထားလို႔ ေမႊးေနတဲ့ငါးအသာေတြထည့္ပါမယ္။။ အေပ့ါငံစိတ္ၾကိဳက္ထည့္ပီး ေနာက္ဆံုး မွာေတာ့ နံနံပင္ေလးအုပ္လိုက္ရင္..အရမ္းကိုအရသာရွိ၊ ေမႊးလဲေမႊး၊ ခ်ဥ္စပ္ပီး စိမ့္ေနေအာင္ေကာင္းတဲ ငါးအသားလႊာ အခ်ဥ္ဟင္းေလးရပါပီး။ နံနံပင္ကေလ ဒီမွာ၀ယ္လို႔မရပါဘူး။ မာမီ ကနံနံေစ့ေလးေတြ ပို႔ထားေပးေတာ့ ကူးအိမ္ေနာက္က ပန္းအိုးေလးထဲ ထည့္စိုက္ထားတာ.. စားဖို႔အခ်ိန္ မတန္ေသးဘူး ဒါေပမယ့္ နမ္းၾကည့္ေတာ့ အနံ႕စူးစူးေလးက ထြက္ေနပီဆိုေတာ့ ဟင္းအေပၚထပ္အုပ္လိုက္ပါတယ္။ း)


ေဘာစကိုင္းသီး နဲ႔အရြက္ ပံု ေပ်ာက္သြားလို႔ ျမင္ဖူးခ်င္သူမ်ားအတြက္ ပံုျပန္တင္ထားေပးတယ္..
ေဘာစကိုင္း ေတာ့ပစ္မွာျပန္သြားၾကည့္ၾကပါေနာ္.. းP




 
Powered by Blogger