Vancouver ေန႔စြဲမ်ား (၁)

Immigration အေယာက္ ၂၀၀ ေက်ာ္ေလာက္တန္းစီေနတာကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာ့ officer က.. ကၽြန္မ passport ကိုၾကည့္ျပီး.. Myanmar???? ဆိုျပီး မ်က္ခံုးတစ္ခ်က္ပင့္ပါ တယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မကိုၾကည့္ပီး ျပံဳးစိစိနဲ႔.. ဘယ္ေတြသြားအံုးမလဲတဲ့..
ကၽြန္မသြားမယ့္ ေနရာေတြရြတ္ျပေတာ့ သူက ok ဆိုပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္.. ကိုယ့္အေရွ႕က လူေတြ ၾကာ ေနေတာ့ ဘာေတြေမးေနတာလဲ ဆိုပီး စိတ္၀င္စားမိေသးတယ္။
ကၽြန္မဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္၊ အရင္ဆံုးသြားခ်င္တဲ့ေနရာက အသီးအရြက္ ေစ်းတန္းကိုပါ။
ဒီတစ္ခါေတာ့ Vancouver မွာရွိေနတုန္း ေနတဲ့ေနရာနဲ႕လည္းနီးလို႕  ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ Choices super market  အ၀င္၀မွာေဗာက္သီးလို႔မႏၱေလးမွာ ေခၚတဲ့အသီးပင္ေလးေတြအေရာင္စံုအသီးေလးေတြနဲ႔ ေရာင္းေနတာေတြ႔ခဲ့တယ္..
စစခ်င္းေတာ့ ဒီအသီးေလးေတြျမင္ဖူးတယ္မွတ္ေနတာ.. ငယ္ငယ္တုန္းက မႏၱေလး အမွတ္ (၁၆) အထက မွာ ေဗာက္သီးေလးေတြကို အခြံဖတ္ေလးေတြကိုဆြဲခ်ီထားပီး... အသီးေလးေတြမွည့္၀င္းေနတာကို မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္တိုင္းသြားသြား၀ယ္စားဖူးတာျပန္သတိရတယ္....
သလဲသီးလဲေတြ႔တယ္။  ေမျမိဳ႕သို႔မဟုတ္ ျပင္ဦးလြင္ကို လြမ္းစရာအေၾကာင္းေပၚလာျပန္တယ္။  အဲဒီေန႔က ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့တာေလးေတြပါ။  အာ၀ါးသီးလဲရွိတယ္.. ေမႊးတယ္။

 ကေနဒါစေရာက္တဲ့ေနမွာ ပထမဆံုးစားခဲ့တဲ့ ညေနစာပါ။  ေကၽြးတဲ့သူက ၀မ္းသာအားရ... ဒီဂ်ပန္စာကို အား ရပါးရကိုေကၽြးခ်င္တာပါ.. ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳ႕ငါးေတြစားလို႔မရတဲ့ကၽြန္မကေတာ့ ေ၇ႊဖရံုသီး ဆူရွီနဲ႔ အတင္းကို မ်ိဳခ်ခဲ့ရပါတယ္။  ဒါေပမယ့္ လည္း ကိုယ္က ေပ်ာ္ေနေတာ့ အစားေသာက္က အဲေလာက္အဓိကမက် ေတာ့ ဘူး။  ေနာက္ပိုင္း victoria ေရာက္ေတာ့မွ ေဟာ္တယ္မွာအာလူး ကိုပံုစံစံု buffet  နဲ႔ ဘဲ ႏွပါးသြားရတဲ့ အေၾကာင္း ဆက္ပါ အံုးမယ္။ 

Victoria ကိုအသြား သေဘၤာၾကီးကိုစီး.. လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ေငးရင္ နဲ႔ မုန္႔စားရင္းနဲ႔ ပံုတစ္ခ်ိဳ႕ရိုက္လာခဲ့တယ္။
ေအးခ်မ္းသာယာလိုက္တာမ်ား..ျပန္ေတြးမိရင္ေတာင္မွ ၾကည္ႏူးမိတယ္...