၂၇-၁၀-၂၀၀၉

ဒီေန႔ ..
ကၽြန္မ အသက္ တစ္ႏွစ္ပိုၾကီးလာတယ္...
ခံစားခ်က္ေတြဘယ္သူမွနားမလည္ႏိုင္ခဲ့သလို
သူမ်ားအေပၚထားခဲ့တဲ့ ေမတၱာ ေစတနာေတြလဲ သဲထဲေရသြန္ပါဘဲ..
ကၽြန္မ အားနည္းခ်က္ေတြ ခုတံုးလုပ္ခံခဲ့ရသလို
အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့အရာေတြလဲ အမွန္ျခစ္ရာမထင္ခဲ့ပါဘူး။
ဒီေန႕လိုမ်ိဳးကိုျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲေမြးခဲ့ရတဲ့ မိဘ ကအေလးထားေစာင့္ေနၾကသလို
ပိုးေမြးသလို ဂရုတစ္စိုက္ၾကည့္ေနၾကတဲ့ ေမာင္ေလးနဲ႔ညီမေလးက ေမွ်ာ္ေနတယ္။
အခ်ိဳ႕က မသိသလို မာယာခင္းေနၾကတယ္။


တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုေကာင္းလာဖို႔ ေျမာ္လင့္ဆုေတာင္းခဲ့ေပမယ့္ ပိုပိုဆိုးလာတာဘာေၾကာင့္လဲလို႔ မေမးေတာ့ပါဘူး။  အထူးသျဖင့္ ဒီႏွစ္အတြင္းမွာ စိတ္ေရာ လူပါ အရမ္းပင္ပန္းခဲ့ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မ်က္ႏွာလြဲခဲပစ္လို လႊဲပစ္လိုက္ခ်င္တာပါဘဲ။ အသက္တစ္ႏွစ္ပိုၾကီးလာတယ္။ ေသာက္ေန က်ေဆးေတြထက္ပိုမ်ားလာတယ္၊ ဒါအျပင္ ေဆး အာနိသင္ပိုျပင္းလာတယ္။ မ်က္ႏွာ ေပၚက ေဆးဒဏ္ ေတြ ကို ဟိုဖုန္းဒီကြယ္လုပ္ရေတာ့ အျပင္ထြက္ခါနီးအခ်ိန္ပိုကုန္လာတယ္။
အထူးသျဖင့္ ဒီလစကတည္းက အိမ္က အရမ္းစိုးရိမ္ေနတာ ကၽြန္မေမြးတဲ့လေရာက္ ခါနီးတိုင္း အျမဲ အသဲအသန္ျဖစ္ေနက်ရွိလို႔လဲပါမယ္။ ဒီလစကတည္းက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခ်ဴခ်ာေနေပမယ့္ ေမြးေန႔ ဆိုတဲ့အသိေလးက စိတ္ကိုတြန္းအားေပးေနလို႔ စိတ္ကူးေနခဲ့ရတာေတာ့ အမွန္ပါ...
စေနညက ေနာက္ေန႔ေစ်းသြားမယ္စာရင္းလုပ္ရင္း ေရခ်ိဳးခန္းကအထြက္ ေျခေခ်ာ္ပီးလဲေတ့ာ ေနာက္ေန႔မထႏိုင္ေအာင္ ေျခေထာက္ေတြနာေနျပန္ေရာ... စိတ္ေဇာကပ္ေတာ့ နာနာနဲ႔ လမ္းဖိေလွ်ာက္ ၀ယ္စရာေလးေတြ၀ယ္.. ကုိယ္မွထမလုပ္လဲ ဘယ္သူမွလာလုပ္ေပးမယ့္သူမရွိ။ ေမြးေန႔မတိုင္ခင္တစ္ရက္ေတာင္မွ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပီး အရမ္းစိတ္ထိခိုက္ ေနေပမယ့္ ညနက္သန္းေခါင္းထိ ေမြးေန႔မွာ ရံုးကလူေတြကိုေကၽြးခ်င္လို႔ ခ်က္ျပဳပ္ေနေသးတယ္...
ဒီႏွစ္ေမြးေန႔မွာ ေတာ့ အသစ္ေျပာင္းလာတဲ့မ်က္ႏွာသစ္လူေတြရယ္... သူငယ္ခ်င္းလိုခင္မင္ရတဲ့သူေတြ ခရီးသြားေနၾကတာရယ္နဲ႔ Facebook နဲ႔ ပဒုန္မာ wish ေတြနဲ႔ဘဲ ပီးသြားပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္း ျမဴးစ္ ္ ္ ္က သူ႔ဘေလာ့မွာ ကၽြန္မအတြက္ေမြးေန႔ပြဲမုန္႔ေတြေကၽြးထားတယ္...ေက်းဇူးပါေနာ္ျမဴး...
ညီမေလးက လက္ေဆာင္ပို႔လိုက္မယ္ေျပာေပမယ့္ မေရာက္လာခဲ့သလို ေမာင္ေလးပို႔လိုက္တဲ့ လက္ေဆာင္ လဲမေရာက္လာေသးပါဘူး။ တစ္ေနကုန္ အမွတ္တရေလးတစ္ခုခုေလာက္ရရင္ေကာင္းမွာဘဲဆိုပီး ထိုင္ ေစာင့္ေနေပမယ့္...ဘာမွမေရာက္လာခဲ့ဘူး..ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘူး..၀မ္းနည္းတယ္..
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေ၀း၊ မိသားစုနဲ႔ ေ၀း ေမြးေန႔တိုင္း တစ္ႏွစ္တစ္မ်ိဳး ကိုယ့္ကို မသိတဲ့သူေတြၾကားမွ ေနပီး တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနရတဲ့ဘ၀ကိုလဲ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အီလာပီ..  အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းေတြမ်ား မရွိရင္ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲမသိဘူး။
ညေနေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းဧည့္ခန္းမွာ ထိုင္ပီး ငိုေနလိုက္တယ္..ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ ေသခ်ာမသိဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေ၀းကလွမ္းဖုန္းဆက္တယ္... နင့္ေမြးေန႔အမွီလာခ်င္တာ ခြင့္မရဘူးတဲ့... ဒီတစ္ေခါက္ ဘာအေကာင္ေလးေတြရလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မလဲ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ဘဲ ငါ့ကို ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးတစ္လံုးေတာင္ အမွတ္တရလာေပးမယ့္သူမရွိဘူးဟာ ဆိုပီး ငိုမိပါေရာ...
ညီမေလးကေျပာတယ္.. ေနာက္ေန႔ေရာက္လာမွာေပါ့.. ေနာက္ေန႔က ေနာက္ေန႔ဘဲ.. ကၽြန္မေမြးတဲ့ေန႔ လဲ မဟုတ္ဘူး၊ အသက္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ၾကီးသြားတဲ့ေန႔လဲမဟုတ္ဘူး...

သူငယ္ခ်င္းေတြအေ၀းက ၀ိုင္းစုေတာင္းေပးၾကတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
cbox မွာေရာ၊ forum မွာေရာ.. facebook မွာေရာ.. ဘေလာ့ေပၚမွာေရာ...
ကၽြန္မရင့္က်က္ခ်င္ပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ပိုပို ဆိုးလာသလိုပါဘဲ.. း(