ဘာလီလိပ္ကၽြန္းသို႔

တရက္နားတဲ့ေန႔မွာေတာ့ Tour ကားစီစဥ္ထားတာေၾကာင့္ လိုက္သြားတယ္။ ဘယ္သြားမယ္မွန္းလဲမသိဘူး။ ကားစထြက္ေတာ့ tour guide က ကားေပၚကေန salamat pagi, ဆိုပီးစေျပာပါတယ္။
တစ္လံုးမွနားမလည္ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ကားတစ္စီးလံုးက ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႕က English please လို႔ လွမ္းေအာ္ ၾကပါတယ္..အဲဒီေတာ့မွ ေကာင္မေလးက သနားပါတယ္၊ သူက local tour group ကိုဘဲ တာ၀န္ ယူတာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လိုမေျပာတတ္ပါဘူးတဲ့။ အမွန္က စီစဥ္တဲ့ tour operator က ကားမွားပီးထည့္လိုက္ တာပါ။ အဲေတာ့ တစ္လမ္းလံုးသူေျပာလဲဘာမွနားမလည္ၾကမယ့္အတူတူ..တစ္ေယာက္က သီခ်င္းဆိုတတ္ လားလို႔ေမးေတာ့ သူက ဆိုတတ္တယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ဘဲ tour guide လဲဘာမွမရွင္းျပဘဲ သီခ်င္းဘဲဆိုပီးလိုက္လာ ပါေတာ့တယ္။ သူက နဲနဲေလးမွမေျပာတတ္တာ sorry ကလြဲလို႔။  သူ႔ကိုေမးစရာရွိရင္ေတာ့ ဒရိုင္ဘာက တဆင့္ေမးရတယ္၊ ဒရိုင္ဘာက နဲနဲနားလည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက ကၽြန္မတို႔ျပန္ခါနီးမွာ သူ အဂၤလိပ္စာ ကိုၾကိဳးစားသင္ပါေတာ့မယ္တဲ့၊ အခုလမ္းတစ္ေလွ်ာက္အျဖစ္ပ်က္သူ႔ကို အျမဲအမွတ္ရေနေစမွာ ပါတဲ့ေလ။ သူေလးကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးပါ။  အဲေတာ့ ေလ့လာေရးသြားတဲ့ေန႔ ကားေပၚသီခ်င္းတစ္ေၾကာ္ ေၾကာ္နဲ႔ ....

လိပ္ကၽြန္းကိုသြားမွာတဲ့။ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္စီးပီး ငါးေတြအစာေကၽြးတာၾကည့္မယ္တဲ့၊ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ေလးက ေျခေထာက္ခ်တဲ့ေနရာေလးမွာ မွန္ၾကည္ၾကည္ေလးနဲ႔ကာထားတာ... ေရထဲဆင္းရမယ္လို႔အစက မထင္ထား ဘူးေနာက္ေတာ့ ေမာ္ေတာ္စီးဖို႔ ေရထဲနဲနဲဆင္းပီး ေျပးတက္ရတာ..ကၽြန္မလဲေရက်တဲ့အခ်ိန္ အျမန္ေျပးရတာ ေပါ့။ ေရစိုမွာလဲေၾကာက္ေသးတယ္။ အထူးသျဖင့္ဆားငံေရ။

ခပ္ေ၀းေ၀းေရာက္ေတာ့ ေရက ၾကည္ေနတာ..ငါးေလးေတြ၀ိုင္းလာတယ္..အစာေၾကြးက်တယ္။
အရမ္းလွတဲ့ငါးေလးေတြပါ.. စက္ေလွ၀မ္းက မွန္ကာထားတဲ့ေနရာကေန ပင္လယ္ေရေအာက္ကို လွမ္း ေတြ႔ ရတယ္။

ပီးေတာ့ ကၽြန္းေလးတစ္ကၽြန္းေရာက္တယ္။ အဲဒီမွာ လိပ္ေတြအမ်ားၾကီး..အခ်ိဳ႔လိပ္ေတြမ်ားအ ၾကီးး ၾကီး ေတြ။
ႏိုင္ငံျခားသားေတြကေတာ့ အဲဒါၾကီးေတြကိုင္ပီးဓာတ္ပံုရိုက္တယ္။ ပီးေတာ့ ဌက္ ေအာက္ခ်င္းဌက္ထင္တာဘဲ၊ ဖြတ္ လားပတတ္လား မသိ၊ အဲဒါလဲရွိတယ္၊ ရွဥ့္ကေလးေမာင္ညိဳ၊

ဒီေခြးကိုေတာ့ ကၽြန္းကိုလာတဲ့ အျခား tour group တရုတ္ နဲ႔ ဂ်ပန္ေတြအကုန္ဓာတ္ပံု၀ိုင္းရိုက္ၾကတာဘဲ..  အမွန္ကေတာ့ ကၽြန္းေပၚကျပတဲ့တရိစၦာန္ထဲမွာ သူမပါဘူး။
သူက အဲဒီကၽြန္းက ေခြး..အရမ္းပူလို႔ထင္ပါတယ္ သူလဲသဲကိုယက္ပီး အိပ္ေနရွာတာ။

ကၽြန္မလဲ အေကာင္ေတြအစံုဓာတ္ပံုရိုက္မလို႔ ၾကံစည္တာဘဲ၊ ကၽြန္းေပၚေရာက္ေတာ့ အစည္းေ၀းလာတတ္ တဲ့အျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႔လာခြင့္ေတာင္းတာနဲ႔ ထပီး ပါးစပ္ေညာင္းေလာက္ ေအာင္ျပံဳးေနရတာနဲ႔အခ်ိန္ကုန္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ပီးတစ္ေယာက္မပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ကၽြန္မေျပာတယ္ အဖြဲ႔လိုက္ရိုက္ပါလား၊ မဟုတ္ဘူးး တစ္ေယာက္ခ်င္းတဲ့။။။ ဒါနဲ႔ဘဲေနပူပူ သဲပူပူနဲ႔..ျပန္ေရာက္ေတာ့ ငါးေျခာက္ျဖစ္သြားပီလားေအာက္ေမ့ရပါတယ္။

 စိတ္၀င္စားတဲ့သူမ်ားအတြက္ လင့္ခ္ေလးပါ..
Turtle Island Tour - Glass Bottom Boat