ေရႊဖရံု၀ါ၀ါ

ေရႊဖရံုသီးကိုကၽြန္မအရမ္းၾကိဳက္တယ္။ဟင္းေတြနဲနဲခ်ိဳရင္မစားႏိုင္ေပမယ့္သဘာ၀အသီးအရသာခ်ိဳ
တာကိုေတာ့ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ supermarketေတြမွာအခြံႏႊာထားၿပီးအတုံးေလး
ေတြတုံးပီး သားေရာင္းတာကိုေတြ႕တယ္။ဒါေပမယ့္ကၽြန္မသိသေလာက္ေတာ့သူတို႔ၿဖတ္ညွပ္ကပ္ လုပ္ထားတဲ့အရန္သင့္ဟင္းခ်က္သီးႏွံေတြဟာတစ္ပိုင္းပုပ္သြားတာတုိ႔အၿမင္မလွတာတို႔၊အဲဒီထဲက
ေကာင္းတဲ့အပိုင္းေတြၿဖတ္လွီးၿပီးတင္ထားတာမို႔မ၀ယ္ဘူး။ေရႊဖရံုသီးရင့္မွစီးတာလို႔ေၿပာတယ္ရန္ကုန္
မွာေစ်းထဲသြားရင္ေရႊဖရံုသီးစီးစီးေလးေတြရမယ္လို႔ေအာ္တဲ့အသံၾကား ေယာင္တုန္းဘဲ။ေရႊဖရံုသီးက စီးမွစားေကာင္းတာေလ။ဒီမွာေတာ့ရင့္မယ္ထင္တာ၀ယ္လာလိုက္တာဘဲ။စီးတာေတာ့သိပ္မစီးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္စားလို႔ေတာ့ေကာင္းပါတယ္။အခြံႏႊာရတာေတာ့ေတာ္ေတာ္လက္၀င္တယ္။အခြံႏႊာတဲ ့အၿခစ္
ေလး နဲ႔ၿခစ္တာေတာင္လက္ရွေသးတယ္။အတုံးေလးေတြတုန္းၿပီး ခ်က္ဖို႔အသင့္ၿပင္လိုက္ေတာ့ တယ္။ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ၾကက္သြန္နီနဲ႔ငရုတ္သီးစိမ္းအနီေတာင့္ေတြကိုဘလန္ဒါနဲ႔ၾကိတ္ၿပီးဗူးေလးတစ္ဗူးထဲထည့္
ပိတ္ၿပီးေရခဲေသတၱာထဲထည့္ထားတယ္။ဟင္းခ်က္ခ်င္ရင္အဆင့္သင့္ၿဖစ္ေအာင္။ဆီသတ္ပီးေတာ့ပုဇြန
္မႈန္႔ ေလးေတြ ပါထည့္ဆီသတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ငါးငံၿပာရည္ေလးနဲနဲထည့္ၿပီးထပ္ဆီသတ္၊ၿပီးတာနဲ႔ ေရႊဖရံုသီးေလးေတြကိုထည့္ အရင္လံုးၿပီးေမႊထား၊ ေရနဲနဲထည့္၊ ဆားနဲနဲထည့္ၿပီးႏြမ္းသြားမွေရထည့္ၿပီး ႏူးေအာင္တည္ေပေတာ့ဘဲ။
ပါးပါးကိုသတိရတယ္။ သူကဟင္းခ်က္တာအရမ္းေတာ္တာ။ ေရႊဖရံုသီးကိုဘယ္လိုခ်က္လဲေတာ့မသိ
ဘူးအိုးကပ္ ေၿခာက္ေၿခာက္ေလးခ်က္တာ။ စားလို႔အရမ္းေကာင္းတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့အဆင္ေၿပသလို႔ခ်က္လိုက္တာပါဘဲ။ စားလို႔ေတာ့အရမ္းေကာင္းတယ္။ၾကိဳက္တာကိုး။။
အစားေသာက္ဂ်ီးမ်ားတာလဲမိဘနဲ႔ဆိုင္မယ္ထင္တယ္။ အေမေဖကအခ်က္ေကာင္းေတာ့ငယ္ငယ္က
သူတို႔လက္ရာေတြနဲ႔သာရင္းႏွီးေနတာမို႔ေတာ္ရံုအရသာမရွိရင္ကၽြန္မကဟန္ေဆာင္ပီးေတာင္မစားဘူး။
ဗုိက္ၿပည့္ရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီးၿဖစ္သလိုလဲမစားတတ္ၿပန္ဘူး။ဒါေၾကာင့္ခရီးထြက္ရင္အငတ္ခံရတာမ်ားတယ္။