Pages

Monday, April 19, 2010

Bandung ခရီးစဥ္(၃) ႏႈတ္ဆက္ညစာ

Bandung တတိယခရီးစဥ္အေနနဲ႔ မီးေတာင္ေပၚက ျပန္ဆင္းလာပီးေနာက္ Bandung ျမိဳ႕ထဲက ေဆးရံု ကို ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ လူနာေတြဓာတ္ပံုလိုက္ရိုက္ရင္လဲမေကာင္းဘူးမဟုတ္လားေနာ္။  ေဆးရံုက Finance controller နဲ႔ေတြ႔ပီးစကားေျပာ၊ ေနာက္ေတာ့ အသစ္ထပ္ေဆာက္ေနတဲ့ (၇)ထပ္ အေဆာက္ဦး သစ္ေဆာက္ေနတဲ့အေျခေနသြားၾကည့္ၾကတယ္။  အျမင့္ၾကီးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္သမားေတြေတြ႔ ေတာ့ ရင္ထဲလွပ္ကနဲျဖစ္သြားတယ္။  လက္ရွိေဆးရံု က ၅ ထပ္၊ လူနာေတြအရမ္းျပည့္ေနတယ္၊ အခ်ိဳ႔ဆို ေအာက္က reception နားမွာဘဲ ခုတင္ေလးနဲ႔ထားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသစ္အေဆာက္ဦး ဒီႏွစ္အတြင္းပီး ေအာင္ ၾကိဳးစားေဆာက္ေနၾကတယ္။ ေန႔ဆိုင္း ညဆိုင္း မရပ္မနားေပါ့။
ညေနလဲေစာင္းလွပီမို႔ ေဆးရံုက president က ထမင္းဖတ္ေၾကြးတာ သြားစားပါတယ္။ ေဆးရံုနဲ႔ သိပ္မေ၀း လွဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္သြားတယ္။ လူေတြ ဆိုက္ကယ္ေတြ ကားေတြ ရႈတ္ရွက္ခတ္ေနတဲ့ bundung ျမိဳ႕ရဲ႕ ျမိဳ႕လယ္မြန္းက်ပ္မ႕ႈကိုခံစားရင္း လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္ဆိုင္ခန္းေတြေငးပီးလိုက္သြားခဲ့တယ္။
အျဖဴေရာင္စပို႔ရွပ္ေလးေတြ bundung အမွတ္သားေလးေတြနဲ႔ ၁ေဒၚလာဘဲေပးရတယ္။ မ၀ယ္ျဖစ္ပါဘူး။ ေစ်း ေျပာျပတာ။ ေပါတယ္လို႔။ ဆိုင္ကိုအျပင္ကလွမ္းၾကည့္ သိပ္မၾကီးဘူးထင္ရေပမယ့္အထဲ၀င္ေတာ့မွ သစ္သား/၀ါး တံတားေလးေတြနဲ႔ ဆိုင္ေနာက္ဖက္ပိုင္း ေတာင္ကုန္းစြန္းက တဲအိမ္ေလးေတြကို ဆက္သြယ္ ထားတာေတြ႔ရတယ္။ အိမ္ေလးတစ္အိမ္ စားပြဲတစ္၀ိုင္းေပါ့။ 
menu ၾကည့္ေပမယ့္ဘာမွာရမွန္းမသိဘူး၊ သူမ်ားမွာတာဘဲ စားလိုက္တယ္။

ဒီငါးက တစ္ေကာင္လံုးကုိၾကြပ္ၾကြပ္ရြ ေနေအာင္ေၾကာ္ထားတာ.. အရိုးပါအကုန္စားလို႔ရတယ္။ 
ဘာငါးလဲမသိ၊ အေၾကးခြံေတာ့ရွိတယ္။

ဒါကေတာ့ ဆိုင္အျပင္ဘက္ကေနလွမ္းရိုက္ထားတာပါ။
ဆိုင္အတြင္းဖက္ အလွဆင္ထားတဲ့၀ါးမီးဆိုင္းေလးပါ။

ကၽြန္မအၾကိဳက္ tempe (တန္းပယ္) ေၾကာ္ (ဒီမွာသြားၾကည့္လို႔ရတယ္)

ထမင္းျဖဴေလးပူေႏြးေႏြး ငေပ်ာရြက္ေလးထပ္ခံလိုက္ေတာ့ ေပါင္းထားတဲ့ထမင္းရဲ႔အနံ႕ေလးကိုစိတ္ကူးၾကည့္ ေပေတာ့။ း)
ဒါကေတာ့ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ mee gorang.. ျမန္မာျပည္ေခါက္ဆြဲေၾကာ္အရသာနဲ႔အေတာ္ဆင္တူတယ္။ နဲနဲေလးခ်ိဳတာကလြဲလို႔။။ ၾကိဳက္တယ္..
ငါးအသားခ်ဥ္း ခ်ိဳခ်ဥ္ ေၾကာ္ထားတာပါ။

မပါမျဖစ္ ငရုတ္သီးေထာင္း။ (အင္ဒိုငရုတ္ေထာင္းလုပ္စားခ်င္ရင္ မမလုဘေလာ့ မွာနည္းယူႏိုင္ပါေနာ္)


အဲဒီညကေနာ့ bandung က ေနာက္ဆံုးညေနစာေလးပါ။ စားေသာက္ပီးတာနဲ႔ ဂ်ကာတာကို ကားနဲ႔ ျပန္ဆင္း လာခဲ့တယ္။ ည သန္းေခါင္ေက်ာ္မွျပန္ေရာက္တယ္။ ခဏအိပ္ပီး ေနာက္ေန႔ Tama Mini ကို ဆက္သြား အံုး မွာပါ။  Tama Mini ကေတာ့ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ကၽြန္းစုေတြအကုန္ ကိုယ္စားျပဳ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ လက္ရာေတြ၊ အ၀တ္စားေတြ၊ အမူက်င့္ေတြ၊ ဓေလ့စရုိက္ေတြအကုန္တစ္ေနရာတည္းစုစည္းျပထားတဲ့ ေနရာပါ။ ျမန္မာမွာဆို တိုင္းရင္းသားေက်းရြာလိုေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အင္ဒိုမွာေတာ့ တစ္ေနကုန္လည္ေတာင္ ပီးမယ္မထင္ပါဘူး။

5 Comments:

rose of sharon said...

ငါးက စားၿပီးမွရိုက္ထားလို႔လားမသိဘူးေနာ္...အသားနဲသလားလို႔... ေခါက္ဆြဲကစားခ်င္စရာေလး

စႏၵကူး said...

ဟုတ္ဘူးမrose ေရ.. လာကတည္းက အရိုးခ်ည္း ေၾကာ္ထားတာ.. အသားက နဲနဲေလးဘဲ ပါတယ္.. ေခါင္းပိုင္းနဲနဲ အဲဒါေၾကာင့္ အရိုးေတြပါၾကြပ္ပီးတင္းေနတာ..

ခ်စ္အုန္းေဖ said...

ငါးကအရိုးပါစားလို ့ရမွဘဲ။ မဟုတ္ရင္ပန္းကန္ပဲကိုက္စားရမယ့္ကိန္း။

မန္းကိုကို said...

ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ဘေလာ့ဘဲဗ်ာ၊ လူကို သြားရည္ေတြစီးက်ေနေအာင္ လုပ္ရက္တယ္။ စိတ္ဆိုးသြားလို႔ ဓါတ္ပံုထဲက စားစရာေတြ မစားရမခ်င္း ေနာက္ကိုလာမလည္ေတာ့ဘူး။

mabaydar said...

စားစရာေတြကေတာ့ အေတာ္စားေကာင္းမဲ့ပံုပဲ... ခုလို ခရီးသြားေဆာင္းပါးေလးနဲ႔ ေ၀မွ်တာ ေက်းဇူးပါပဲ... ေနာက္ အဲဒိကိုသြားမယ္ဆိုရင္ ဒီပိုစ့္ေတြကို လာဖတ္ျပီး ေလ့လာရမယ္...

Post a Comment

ကူးကူးေရ...

 
Powered by Blogger