Pages

Wednesday, December 17, 2008

ကန္ၾကီးေဘးမွာညေနစာ





မေန႔ညေနကေတာ့သူမ်ားထမင္းေခၚေၾကြးေတာ့ပါသြားၿပန္ပါတယ္။ Taman Tasik Titiwangsa

Thursday, December 11, 2008

ကၽြန္မေရာက္ေနေသာေနရာ

အစားေကာင္းေတြစားပီးဘေလာ့ကိုေမ့ေနတာၾကာေပါ့။ ကၽြန္မသာမေလးမွာေနရရင္ေတာ့၀လာ
မွာေသခ်ာတယ္။ ထမင္း၊ ပဲဟင္း၊ အသားဟင္း၊ သီးရြက္ေၾကာ္၊ တုန္ယမ္ဟင္းခ်ိဳ၊ ထိုင္းထမင္းေၾကာ္
ေန႔တိုင္းကို၀ါးေနတာ၊ တစ္ခါစားရင္ ရင္းဂစ္ ၆၊ အရင္တုန္းကၿမိဳ႔နဲ႔ေ၀းေတာ့ဒီေလာက္ဆုိင္ေတြ
ေပါမွန္းလဲမသိပါဘူး။ ကၽြန္မေနတဲ့ႏိုင္ငံနဲ႔တြက္ရင္တစ္ခါစား ၁၀၀၊ ဘာမွမရဘူး။ ကားခေလာက္ဘဲ
ရွိတယ္။ ေစ်းေပါတယ္လို႔ေၿပာလုိ႔ရမလားမသိဘူး။ ေစ်းေပါတာၾကီးတာထက္ကိုယ္စားခ်င္တဲ့ထမင္း
ဟင္းေလးေကာင္းေကာင္းစားရတာကိုကစိတ္ခ်မ္းသာစရာ။ အရာရာစိတ္၀င္စားစရာေတြကိုၿဖစ္ေန
တာ၊ဘယ္ေနရာသြားသြား၊ စားေသာက္ဆိုင္၊ ေခြဆိုင္၊ မုန္႔ဆိုင္၊ အနဲဆံုးၿမန္မာတစ္ေယာက္စီေတာ့
ေတြ႔တယ္။ ၿမန္မာေတြအရမ္းမ်ားတာဘဲဒီမွာ။ ေပ်ာ္စရာၾကီးေပါ့ေနာ္။ downtown က ေဇယ်ာဆို
လားအဲဒီမွာသြားၿပီးဆမူဆာေၾကာ္၊ အခ်ဥ္ေရနဲ႔ လဘက္ရည္သြားေသာက္လိုက္ေသးတယ္။ ေကာင္း
မွေကာင္း၊ အခ်ဥ္ရည္ကလဲၿမန္မာၿပည္ကအနံ႕ေလးနဲ႔.. ဟူးးးးး စိတ္ခ်မ္းသာပါ့။ အၿပင္ထြက္ရင္ေန
ကအရမ္းပူ၊ အေဆာက္ဦထဲ၀င္ရင္အဲယားကြန္းကအေသေအး၊ ေခါင္းေတာ့ခဏခဏကိုက္တယ္။
အုန္းရည္ေတြလမ္းေဘးမွာေရာင္းတာကၽြန္မအၾကိဳက္၊ ဘယာေၾကာ္ေလး၊ ပဲေၾကာ္ေလးနဲ႔၊ ၿမန္မာ
႔ၿပန္ေရာက္သြားသလိုကိုခံစားရတယ္။ ဒီမွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြကေတာ့မလြယ္ၾကပါဘူး။ သူ
တို႔ေၿပာၿပတဲ့အေၿခေနေတြရဆိုေတာ္ေတာ္ဆိုးတာ။ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္အားလံုးအဆင္ေၿပေအာင္ေတာ့
ဆုေတာင္းေပးရမွာဘဲ။ အခုတစ္ေလာစာေရးၿပီးမတင္ႏိုင္ေအာင္အင္တာနက္မရွိေတာ့ေရးခ်င္ရင္
ေတာင္မတင္ႏိုင္ဘူး။ ဒီေန႔ wireless တစ္ခုခ်ိတ္မိလို႔ေတာ္ေသးတယ္။ ဆက္ပါအံုးမည္လို႔ဘဲ......
ဒီေန႔ေတာ့သူငယ္ခ်င္းအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ပုလဲဆိုင္မွာသြား၊ တစ္ကံုးၿပီးတစ္ကံုးစြပ္၊ ဓာတ္ပံုရိုက္ပီး
ၿမန္မာဆိုင္မွာထမင္းအတူ၀င္စားၾကတယ္။ မစားရတာၾကာတဲ့ငါးသေလာက္နဲ႔ရံုးပေတသီးေၾကာ္၊
ခရမ္းသီးႏွပ္၊ ေကာင္းမွေကာင္းဘဲ။ ေကာ္နက္ရွင္မေကာင္းဘူးကြယ္။ ပံုေနာက္မွဘဲတင္ေပးေတာ့
မယ္။ မနက္ၿဖန္ဆိုၿပန္ေတာ့မယ္။ ေရႊႏိုင္ငံကိုေပါ့။ အိမ္ေရာက္မွ အၿပတ္၀ါးတီးတုတ္ရမယ္။

Sunday, November 30, 2008

Sweet December! ဂ်င္းသုတ္

SWEET DECEMBER!!!!!
ေအးၿမခ်ိဳၿမိန္တဲ့ေန႔ေလးေတြပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ...
ဒီခ်ိန္ေရာက္ပီဆိုမွတ္မွတ္ရရရန္ကုန္မွာေနတုန္းကဘုရားေက်ာင္းကကၽြန္မတို႔လူငယ္ေတြ
ရွိသမွ်မုန္႔ဖိုးေလးေတြစု၊ ၾကက္သားဆန္ၿပဳတ္ကိုအိုးၾကီးၾကီးနဲ႔ၿပဳပ္၊ ကားေပၚတင္ၿပီး မရွိဆင္း
ရဲသားေတြအိမ္မွာ သီခ်င္းသြားဆို၊ ၿပီးေတာ့မိသားစုအေရတြက္နဲ႔ဆန္ၿပဳတ္ေတြေ၀။ အရမ္း
ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာဘဲ။ အိပ္ရမွန္းေတာင္မသိဘူး။ Sweet December လို႔ေရးထားၿပီးပံုေလး
ေတြအလွဆင္ထားတဲ့စာရြက္ၾကီးေတြကိုလဲအိမ္ရွင္ေတြမသိေအာင္လိုက္ကပ္ထားခဲ့ေသး
တယ္။ ခရစၥမတ္ေရာက္ပီဆိုရင္၊ ခရစ္ယာန္ေတြေရာ၊ မဟုတ္တဲ့သူေတြပါသီခ်င္းလိုက္ဆို
တာအေလ့ထလိုၿဖစ္လာပီးေနာက္ပိုင္းမွာသီခ်င္းလိုက္ဆိုရင္ပိုက္ဆံရတယ္ဆိုတဲ့အေတြး
နဲ႔ဘာအတြက္၊ ညာအတြက္ဆိုၿပီးသီခ်င္းလိုက္ဆိုပါေတာ့တယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ္ေတာလြဲ
ေနတယ္လို႔ကၽြန္မခံစားရတဲ့အတြက္သူမ်ားသီခ်င္းလာဆိုရင္ပိုက္ဆံထည့္ေပးလိုက္တာ
ကလြဲလို႔ခရစၥမတ္မရသာကေပ်ာက္ပ်က္ေနတာၾကာပါပီ။ကၽြန္မလဲငယ္ငယ္ကအရမ္းေပ်ာ္
တာ၊သီခ်င္းလာဆိုရင္သီခ်င္းသံၾကားတာနဲ႔အလုိလိုစိတ္ခ်မ္းသာတာ၊ေနာက္ပိုင္းေတာ့ထံုး
စံအတိုင္းလုပ္စားေတြမ်ားလာေတာ့သိပ္ေတာ့ခံစားခ်က္မရွိေတာ့ပါဘူး။ တစ္ကယ္ေတာ့
ခရစ္ယာန္ေတြသီခ်င္းလိုက္ဆိုတာသူတို႔အတြက္မဟုတ္မပါဘူး။ သူတို႔သာအခ်ိန္ကုန္ခံ
အသံကုန္ဟစ္ပီးတစ္ညလံုးလိုက္ဆိုဖို႔အတြက္ၿပင္ဆင္ဖို႔ေပးရတဲ့အခ်ိန္ကလဲမနည္းပါ
ဘူး။ ကၽြန္မသိသေလာက္ေတာ့ ရတဲ့အလွဴေငြေတြကိုခရစၥမတ္ပြဲက်င္းပတဲ့ေန႔မွာ ဆန္
ေတြ၊စားစရာေတြ၊ ပိုက္ဆံေတြကိုညီတူညီမွ်ခြဲတန္းခ်ပီးေတာ့လာသမွ်မရွိဆင္းရဲသား
ေတြအားလံုးကိုေ၀မွ်ေပးတာပါ။ ကၽြန္မတို႔ဘုရားေက်ာင္းကဆရာကေတာ့သီခ်င္းလိုက္
မဆိုဖို႔ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပီးတဲ့ေနာက္မွာဘုရားေက်ာင္းကအသင္းသူ/သားေတြကသီခ်င္း
လာမဆိုၾကပါလားခဏခဏေမးလို႔ကၽြန္မတို႔လူငယ္ေတြစုၿပီးသီခ်င္းလိုက္ဆိုၾကပါ
တယ္။ ပိုက္ဆံေပးရင္လံုး၀မယူပါဘူး။ ၂၅ ရက္ေန႔ဘုရားေက်ာင္းမွာခရစၥမတ္အစီ
စဥ္လုပ္တဲ့အခါ သစ္ပင္ၾကီးေအာက္မွာအလွဴေငြဗံုးရွိတယ္၊ အဲဒီမွာလာထည့္ပါလို႔ဘဲ
ေၿပာခဲ့တယ္။ အဲဒီႏွစ္ကကၽြန္မအတြက္ၿမန္မာၿပည္မွာရွိတဲ့ေနာက္ဆံုးႏွစ္ပါဘဲ။ ခရစၥ
မတ္သစ္ပင္ၾကီးေအာက္မွာပစၥည္းေတြအလွဴေငြေတြအမ်ားၾကီးဘဲ။ ပတ္၀န္းက်င္က
သူေတြသာမက၊ သာေကတ၊ ပုဇြန္ေတာင္၊ ေလးေထာင့္ကန္၊ သံုးခြ ကသူေတြပါလာ
ၿပီးလက္ေဆာင္ေလးေတြစားေသာက္စရာေတြလာယူၾကတယ္။ ၾကည့္ရတာစိတ္ခ်မ္း
သာသလိုကၽြန္မတို႔အိပ္ေရးပ်က္အသံ၀င္ပင္ပန္းခဲ့တာေတြဒီခဏအတြင္းဘဲေမ့သြား
ပါေတာ့တယ္။ မေန႔ညကေက်ာင္းမွာရွိတဲ့သူေတြသီခ်င္းလိုက္ဆိုအစားလိုက္ေ၀ေပး
ေပမယ့္ကၽြန္မေတာ့မသြားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ရန္ကုန္မွာတုန္းကလူငယ္တစ္စုသီခ်င္း
ဆိုၿပန္ေရာက္ရင္ေမာေမာနဲ႔စကားထိုင္ေၿပာဂ်င္းသုတ္ထိုင္စားၾကတာကိုသတိရလို႔
ကၽြန္မဂ်င္းသုတ္သုတ္ၿပီးအိမ္နီးခ်င္းေတြကိုပါလိုက္ေ၀လိုက္ပါတယ္။ စားတတ္မတတ္
ေတာ့မသိဘူး။ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္အမွတ္တစ္ရေပါ့။Sweet Decemberမွာဂ်င္းသုတ္ေလး
နဲ႔။တစ္ေနရာစီေရာက္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုရုတ္တရက္ၾကီးနင့္ကနဲသတိရမိတယ္။

Saturday, November 29, 2008

တနဂၤေႏြ ေစ်းေလွ်ာက္ၿခင္း

ဒီေန႔ေတာ့အိပ္ရာႏိုးေတာ့ ၉နာရီရွိပီ၊ အၿပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့မိုးအုံ႕ေနတာနဲ႔ေစ်းသြား
လိုက္တယ္။ ေစ်းေရာက္ရင္၀ယ္တာမရပ္ႏိုင္တာဆိုးတယ္။ ေနာက္မစားႏိုင္ရင္အလကားၿဖစ္
ေရာ။ ေစ်းသြားၿပီးတိုင္း၊ မစားႏိုင္ဘဲလႊင့္ပစ္ရတိုင္းကိုယ့္ကိုကိုယ္သတိေပးရက္ၾကားကတစ္ခါ
တစ္ေလ၀ယ္၀ယ္မိတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ မုန္ညွင္းဖူးေလးေတြေတြ႔ေတာ့၀မ္းသာအားရ၀ယ္လာ
ေသးတယ္။ တစ္ခါမွမေတြ႔ဖူးဘူးေလ။ အၾကံရွိတယ္။ မုန္ညွင္းဖူးဟင္းထုပ္လုပ္စားမယ္။ လုပ္
ၿပီးမွဘဲတင္ေပးေတာ့မယ္။ သပြတ္သီးလဲေတြ႔ေတာ့စားလို႔ေကာင္းမလားမသိစမ္းၾကည့္အံုး
မွဆိုၿပီး၀ယ္လာေသးတယ္။ ေက်ာင္းတုန္းကရခိုင္ဘက္ကအမၾကီးေတြကေတာထဲကသပြတ္
သီးေတြခူး၊ ငရုတ္သီးစိမ္းငါးပိနဲ႔ဆီမပါခ်က္တာအရမ္းစားလို႔ေကာင္းတယ္။သူငယ္ၿပန္တာေတာ့
မဟုတ္ဘူးေလ။ ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္းၿပန္သတိရလို႔။ ပိႏၷဲသီးအမွည့္အနံ႕ေလးကလဲအရမ္း
ကိုဆြဲေဆာင္ေနေတာ့ ၁ေဒၚလာဖိုးေလာက္၀ယ္လာေသးတယ္။
ေနာက္ေတာ့ဖရဲသီး (မေန႔ညကကိုးရီးယားကား LastScandal ၾကည့္တာဖရဲသီးစားတာေတြ႔
ေတာ့စားခ်င္စိတ္ေပၚလာ)
ဒူးရင္းၾသဇာ (ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္၀ယ္ဖူးၿခင္းပါ၊ ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးစားလို႔ေကာင္းတယ္)၊ လိေမၼာ္သီး
ေသးေသးေလး၊ ပိႏၷဲသီးအစိမ္းအလံုးလိုက္ကိုအခြံႏႊာခိုင္းၿပီးယူလာေသးတယ္။ အစီးေတြလက္
မွာကပ္လို႔ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရႈပ္ပါ့။ စားခ်င္တာကိုး၊ အဘိုးကိုသတိရလို႔၊ ရြာသြားလည္ရင္
ပိႏၷဲသီးအႏုေတြအကြင္းလိုက္ၿပဳပ္ၿပီးႏႊာၿပီးဆီစိမ္းနဲ႔သုပ္စားတာအရမ္းေကာင္းတယ္။
မုန္႔ဟင္းခါးစားခ်က္စားခ်င္တိုင္းမုန္႔ဖတ္မရွိလို႔လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရတဲ့အၾကိမ္ေပါင္းမနဲေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔မုန္႔ဟင္းခါးဖတ္ပါႏွစ္ထုတ္၀ယ္လာတယ္။ ဒါကထိုင္းကလာတဲ့ေခါက္ဆြဲအေၿခာက္ပါ။မုန္႔ဟင္း
ခါးဖတ္နဲ႔ဒီမွာတာ့အတူဆံုးဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ဒါဘဲသံုးၿဖစ္တယ္။

ဒီမွာအုန္းသီးေပါေပမယ့္အုန္းဖတ္ကိုလက္နဲ႔အရည္ညွစ္ရတာေတာ္ေတာ္အလုပ္ရႈပ္လို႔ကၽြန္မက
ေတာ့ဗူးနဲ႔ဟာဘဲသံုးၿဖစ္တယ္၊ အနံ႔လဲပိုေမႊးၿပီးအုန္းဖတ္ကိုလက္နဲ႔ညွစ္တာထက္ပိုပ်စ္တယ္။
ေက်ာက္ေက်ာလုပ္ဖို႔အတြက္အုန္းစိမ္းရည္ေလးလဲ၀ယ္လာေသးတယ္။အုန္းစိမ္းရည္၊ သၾကား၊
အာဂါးေက်ာက္ေက်ာမႈန္႔တစ္ထုပ္၊ အုန္းႏို႔၊ ကီ၀ီနဲ႔ ေက်ာက္ေက်ာတစ္ဗန္းလုပ္ထားလိုက္တယ္။

ကၽြန္မမနက္စာကေတာ့အုန္းရည္ေသာက္လိုက္၊ ပိႏၷဲသီးစားလိုက္နဲ႔ဗိုက္ၿပည့္ေနပီ။ ထမင္းမစား
ခ်င္တာအေတာ္ဘဲ၊ လူကလဲေတာ္ေတာ္slim လာလို႔အသားစားရင္ေကာင္းမယ္ဆိုၾကိတ္မွိတ္ပီး
အသားကိုအာလူးနဲ႔ခ်က္ထားတာ၊မေန႔ကလံုး၀ကိုမစားခ်င္လို႔အိုးလိုက္ေရခဲေသတၱာထဲၿပန္ထည့္
ထားရတယ္။ ေစ်းမွာငါးတန္းၿဖတ္ေတာ့ ငါးခုတ္ေနတာေသြးေတြေတာ့ေတာ့စိတ္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးၾကီး
ၿဖစ္ၿပီးၿပန္လွည့္အထြက္၊ အသားတန္းအေရာက္၀က္ေခါင္းၾကီးေတြ႔တာနဲ႔ လန္႔ၿပီးၿပန္ေကြ႕လာ။
ဒီမွာခရစၥမတ္ဆို၀က္ကိုအေကာင္လိုက္ကင္ထားတာကိုေရာင္းတယ္။ သနားပါတယ္။၀က္ေသး
ေသးေလး။ ၀က္သားကေတာ့ေမြးကတည္းကမစားပါဘူး။ ငါးဆိုလဲအက်ည္းခြံမပါရင္မစားေတာ့
ရွာရခက္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ဘာအသားမွမစားၿဖစ္ဘူး။ အသားစားခ်င္စိတ္ကုန္ခမ္း
ေနပီ။ ငါးေၿခာက္နဲ႔ငါးပိေတာ့ေရွာင္လို႔မရေသးဘူး။ အသားလဲဘယ္ေတာ့ၿပန္စားခ်င္စိတ္ေပၚ
လာမလဲမသိေသးဘူး။ ေမာတယ္။ ၿဖစ္သလိုဆံထိုးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔လိမ္ၿပီးထံုးထားတဲ့ကၽြန္မဆံပင္
ကိုကဗ်ာဆန္လို႔ဆိုၿပီးသူငယ္ခ်င္းကဓာတ္ပံုရိုက္ထားတာ၊ ဒီမနက္ေတြ႔မွသတိရတယ္။ အဲဆံပင္
ကိုတစ္ခုခုလုပ္အုံးမွ အိမ္မၿပန္ခင္။ ေတာ္ၾကာပါးပါးက ပဲၿပဳပ္သည္မဆံပင္အေရာင္ဆိုပီးေၿပာ
မွာေသခ်ာတယ္။
ကၽြန္မစိုက္ထားတဲ့ပူတီနံပင္ေလးေတြ၊ ပင္စိမ္းေလးေတြနဲ႔ငရုတ္သီးပင္ကေတာ္ေတာ္ေလးေ၀
ဆာေနတယ္။ အိုးေလးထဲမွာဘဲထည့္စိုက္ထားတာ။ ေၿမေပၚခ်လိုက္ရင္ၿမက္ရိတ္စက္စာမိမွာ
စိုးလို႔။

ၾကက္ဥေမႊေၾကာ္၊ ဟင္းခ်ိဳ

စားခ်င္တာစားပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့တစ္ေက်ာ့ၿပန္လည္လာတာကေတာ့ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔
ဒန္႔သလြန္ရြက္ဟင္းခ်ိဳပါ။
ခရမ္းခ်ဥ္သီးကုိအရင္ေၾကာ္ပီးၾကက္ဥကိုေဖာက္ထည့္ၿပီးေမႊလိုက္တာပါ။ လြယ္တယ္ေနာ္.
ေရႊဖရံုသီးကိုေတြေရေႏြးထဲထည့္ၿပဳပ္ၿပီး ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီးထည့္၊ႏူးတဲ့အခါဒန္႔သလြန္
ရြက္ေတြေခၽြထည့္လိုက္တာပါ။

စားလို႔ေကာင္းသလား၊မေကာင္းလားေတာ့မသိဘူး။ ဒါ
ေပမယ့္စိတ္ကူးထဲမွာစားဖို႔စီစဥ္ေနတာ ငါးပိေကာင္ခ်က္နဲ႔ အခ်ဥ္ဟင္း၊ မႈိေၾကာ္၊ ငါးသ
ေလာက္ေပါင္း... ကႊန္ၿပဴတာထဲဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့မခ်စ္စုသရက္သီးပံုေတြ႔တာနဲ႔
သုပ္စားလိုက္ရရင္ေကာင္းမွာဘဲ...ဟူးးးးးး

မ်က္လံုး (သို႔) မ်က္စိ နာၿခင္း


ဒီရက္ပိုင္းမွာေတာ့မ်က္စိနာေနတာနဲ႔အစာစားခ်င္စိတ္ကိုမရွိပါဘူး။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔
ေန႔လည္ပိုင္းမွာကၽြန္မကဒူးရင္းသီးၾကိဳက္တဲ့သူဆိုေတာ့စားမလားလို႔ေမးရင္မၿငင္းဒါ ဒူးရင္း
သီးဘဲ။ ဗူးနဲ႔ ၆မႊာေလာက္ရွိမယ္ထည့္ေပးလိုက္တာေန႔လည္ပိုင္းစားရံုးၿပန္သြားရင္ကုိယ္မွာ
အနံ႕စြဲေနမွာစိုးလို႔ညေနၿပန္ေရာက္မွထမင္းမစားဘဲအကုန္ထိုင္စားတယ္။ ေနာက္အင္တာ
နက္တစ္ခြင္ေလွ်ာက္လည္ရင္းနဲ႔မ်က္စိကအရမ္းပူတာနဲ႔စတန္႔ထြင္ၿပီးသခြားသီးကိုပါးပါးလွီး
ခဲမေလာက္ေအာင္ေရခဲေသတၱာထဲထည့္ၿပီးမ်က္စိေပၚကပ္ထားရင္အိပ္ေပ်ာ္သြားတာမနက္
ႏိုးေတာ့မ်က္လံုးေတြနီရဲေနတာ၊ ေသခ်ာပီေပါ့။ရံုးသြားေသးတယ္၊ ၿငိမ္ၿငိမ္မေနလူတစ္ကာ
ကိုယ္ ေဟ့ငါ့ကိုမၾကည့္နဲ႔ကူးမယ္ ဆိုပီးလိုက္ေၿခာက္ေနေသးတယ္။ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း
ပင္ကီကေတာ့မေၾကာက္ဘူးအတင္းလာလက္ဖယ္ၿပီးမကူးဘူးဆိုတာလာရွင္းၿပေနေသး
တယ္၊သူ႔ေယာက်္ားမ်က္စိနာတုန္းကတစ္ပတ္နီးပါးတစ္အိမ္ထည္းအတူေနတာမကူးတဲ့
အေၾကာင္း၊ ညီမေလးကေတာ့ေၿပာတယ္အိမ္ၿပန္ၿပီးမ်က္လံုးအနားေပးအိပ္ေန၊ဘာမွမၾကည့္
နဲ႔တဲ့။ ေနလို႔ရမလားေလ။ အလုပ္ေတြအပီးသတ္ရေတာ့မယ္၊ ေနာက္အပတ္ဆိုကၽြန္မသြား
ေတာ့မွာ၊ ဒီၾကားထဲမွာလူမႈေရးအလုပ္ေတြကလဲရႈပ္ရွက္ခတ္ေနတာရူးခါနီးဘဲ။ အေရးထဲ
မွာ President's secretary က ေမြ႔ေန႔ရွင္ေတြအတြက္ banner လုပ္ရင္ဘာ programသံုး
လဲလာေမးတာ၊ စိတ္ကမ်ားလြန္းေတာ့ skype လို႔ေၿဖလိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္မွအဲငါဘာ
ေၿဖလိုက္ပါလိမ့္လို႔ၿပန္စဥ္းစားၿပီးသူ႔စားပြဲကိုေၿပးၿပီးမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္းၿပန္ေၿပာရတယ္။
ူသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေန႔လည္စာစားခ်ိန္မွာမ်က္စဥ္းေဆးသြား၀ယ္ေပးတယ္။ အဲဒါ
ထည့္ထားၿပီးတစ္ကယ္မ်က္စိမနာတာလား၊ အပူကန္တာလားေတာ့မသိဘူး (မ်က္စိနာ
ရင္တစ္ပတ္ၾကာတယ္ေၿပာတာကိုး) ဒီေန႔ေတာ့မနီေတာ့ဘူး။ englandကကၽြန္မရဲ႕ Prof
လဲၿဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းလဲၿဖစ္တဲ့သူကေတာ္ေတာစိတ္ပူရွာတယ္၊ ေန႔တိုင္းလာလာေမးေနတာ၊ ဒီေန႔လဲလာေမးေတာ့ကၽြန္မစိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ still attractive လို႔ေၿဖလိုက္ေတာ့အရူးတဲ့။
attractive လား/မလားဆိုတာကေတာ့ကိုယ္သာအသိဆံုး။ ငယ္ငယ္တုန္းကႏို႔ဗူးဘဲစို႔ရတယ္။
မာမီကကၽြန္မႏို႕တိုက္ရင္သူ႔ကိုေမာ့ေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့မ်က္လံုးကိုေၾကာက္လို႔မတိုက္ဘူးတဲ့။
အခုထိေၿပာစမွတ္ၿဖစ္တုန္း၊ ကၽြန္မေသာက္ခဲ့တဲ့ႏို႔မႈန္႔ဗူးေတြအမ်ားၾကီး၊ အခုထိသိမ္းထားတုန္း၊
အခုလဲစာဖတ္သူေတြလန္႔သြားေအာင္မ်က္လံုးပံုပါတင္ထားလိုက္တယ္။ ဟားဟား.
လူတစ္ကိုယ္လံုးမွာအစိတ္ပိုင္းတိုင္းအားလံုးကသူ႔တာ၀န္နဲ႔သအေရးၾကီးတာပါ။ အထူးသၿဖင့္ မ်က္လံုးကအေရးၾကီးဆံုးထင္တာဘဲ။ က်န္တာတစ္ခုခုၿဖစ္ရင္မ်က္လံုးေလးနဲ႔ လိုက္ၾကည့္ေန
လို႔ရေသးတယ္။ သူၿဖစ္ရင္ေတာ့ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာ။ကၽြန္မေသြးတက္လို႔မ်က္စိကေသြးေၾကာ
ေလးေတြေပါက္ပီးအနီကြက္မ်ိဳးေတာ့ခဏခဏၿဖစ္ဖူးေပမယ့္မ်က္လံုးမနာဘူး၊ မေအာင့္ဘူး။
ဒီတစ္ခါေတာ့နာလဲနာတယ္၊ ေအာင့္လဲေအာင့္တယ္။အခုေတာ့သက္သာသြားပါၿပီ၊ ဘုရား
ေက်းဇူးဘဲ။ စကားမစပ္ မ်က္လံုးနဲ႔မ်က္စိကိုခုထိမခြဲတတ္ေသးဘူး.. း(
Ps. ဒူးရင္းသီးစားတာအိမ္ကိုတိုင္ေၿပာသူငါ့ရန္သူ...

Tuesday, November 25, 2008

ေယာင္လည္လည္တနဂၤေႏြ

ဒီအပတ္ရံုးပိတ္ရက္မွာေတာ့အိမ္ေဘးမွာေနတဲ့ကၽြန္မေမြးစားမိဘမ်ား(သူတို႔သားသမီးေတြ
ၾသစေတးလ်ားမွာေနခဲေတာ့ သူမ်ားေမးတိုင္းသမီးလို႔ၿပန္ၿပန္ေၿဖေလ့ရွိတဲ့သူေတြေပါ့)သမီးရင္း ၿပန္လာလည္ေတာ့ေလွ်ာက္လည္ၾကမယ္ဆိုၿပီးအတင္းေခၚတာနဲ႔ပါသြားၿပန္ပါတယ္။ ေမာလ္
ေတြေလွ်ာက္လည္ရတာ၀ါသနာမပါတာေတာ့အမွန္ဘဲ။ ၀ယ္စရာရွိရင္တစ္မ်ိဳးေပါ့။ ဒါေပ
မယ့္တစ္ရက္တစ္ရက္ခရီးမထြက္ရင္ရံုးကၿပန္တာနဲ႔အိမ္ထဲ၀င္ၿပီးၿငိမ္ကုပ္ေနလို႔စိတ္ေၿပလက္
ေပ်ာက္ထြက္ပါဆိုၿပီးအတင္းေခၚတာနဲ႔ပါသြားၿပန္ပါတယ္။ သူခ်င္းေအးေအးေလးေတြသာဖြင့္
တတ္တဲ့အန္တီနဲ႕အန္ကယ္ကားေပၚမွာဒီတစ္ရက္ေတာ့ဆူညံေနေအာင္သီခ်င္းေပါင္းစံုၾကားရ
ပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ကားေပၚေရာက္ရင္ေခြေနတာ၊ ေအးတာလဲပါတယ္။ကားေတြကလဲ
ေမာင္းတာၾကမ္းသလားမေမးနဲ႔ကၽြန္မကားမေမာင္းတတ္တာကိုဘဲေက်းဇူးတင္ရမလိုဘဲ။ ဒီ
ကိုေရာက္စကရံုးကကား၀ယ္ဖို႔ပိုက္ဆံထုတ္ေပးတယ္။ အလကားေတာ့ဟုတ္ဘူး။တစ္၀က္
နီးပါးေတာ့ကိုယ့္လခထဲကၿပန္ၿဖတ္မွာေပါ့။ ကားကဒီမွာေစ်းအရမ္းသက္သာေတာ့တစ္လကို
၅၀၀၀ေလာက္ၿဖတ္လဲဘာမွေတာ့ထူးလာမွမဟုတ္ေပမယ့္ေသြးတိုးရွိတဲ့ကၽြန္မကားေမာင္း
ဖို႔ကိုေတာ့ကၽြန္မအိမ္ကေရာ၊ ခ်စ္သူကပါသေဘာမတူခဲ့ပါဘူး။ အသြားလမ္းကိုအၿပန္လမ္းက
ကားကေက်ာ္ေမာင္းတယ္။ ကားမွတ္တိုင္မရွိစိတ္တိုင္းက်ရပ္ခ်င္တဲ့ေနရာရပ္တယ္။ မိုးရြာ
ရင္ပိုဆိုးတယ္။ ေရၾကီးၿပီးအဲဒါထိုင္ေပေတာ့တစ္ေနကုန္နီးပါးကားေပၚမွာ၊ ကမၻာေပၚမွာဒုတိယ
ကားလမ္းပိတ္တာအဆိုးဆံုးႏိုင္ငံလို႔နာမည္ၾကီးေတာ့လဲအဲေလာက္ေတာ့ရွိမွာေပါ့။ တစ္ရက္
ကၽြန္မၿမန္မာသံရံုးကအိမ္ကိုၿပန္အလာ၊၂နာရီအလြန္ဆံုးၾကာသင့္တဲ့ခရီးကို (၆)နာရီၾကာကား
ေပၚမွာေနလိုက္ရတယ္။ ကၽြန္မရံုးကသူေတြစိတ္ပူလို႔အေရးထဲဖုန္းကဘက္ထရီကုန္၊ ဆိုး၀ါး
လိုက္တာ၊ၿပန္ေရာက္ေတာ့၀ိုင္းဆူၾကပါေလေရာ။တစ္ေယာက္တည္းသြားလို႔ဆိုၿပီး။ဒါကေတာ့
ဒီကသူေတြရဲ႕ကိုယ့္ႏိုင္သားမဟုတ္တဲ့အၿပင္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္တည္းမို႔စိုးရိမ္တတ္တဲ့
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့အက်င့္ေလးပါ။ကၽြန္မကေတာ့သူတို႔စိတ္ပူရလို႔စိတ္မေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ကားရွိ
လဲမေကာင္းရွိလဲအႏၱရယ္မ်ားတဲ့ေနရာမွာတစ္ခါတစ္ေလအရမ္းၿငီးေငြ႕တယ္။ ဒါေၾကာင့္ေနမ
ေကာင္းၿဖစ္ရင္ရံုးမွာဘဲလာထိုင္ခ်င္တာ။ ရံုးမွာကေပ်ာ္တယ္ေလ။ လူေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔၊ အိမ္မွာ
ဆိုတစ္ေယာက္တည္းအိပ္ခ်င္အိပ္၊ မအိပ္ရင္ဘေလာ့တစ္ကာလိုက္ဖတ္၊ အြန္လိုင္းကသူငယ္
ခ်င္းေတြနဲ႔ရန္ၿဖစ္၊ ပ်င္းတာေတာ့အရမ္းဘဲ။ ကၽြန္မခ်စ္သူကေၿပာတယ္။ အင္တာနက္ရွိေနတာ
ဗဟုသုတရမယ့္စာေတြဖတ္၊ အက်ိဳးရွိမယ့္အေၾကာင္းရာေတြေလ့လာ။ ကၽြန္မကေတာ့အင္တာ
နက္ကိုအက်ိဳးရွိရွိမရွိရွိမသိဘူး။ စိတ္၀င္စားတဲ့ဘေလာ့ေတြ႕ရင္ဖတ္လိုက္၊ ဖိုရမ္ထဲ၀င္ဖတ္လိုက္။
အြန္လိုင္းမွာဘယ္သူငယ္ခ်င္မ်ားရွိမလဲလိုက္ေခ်ာင္းလိုက္၊ ဘယ္သူမွမရွိရင္ေတာင္ပုံမွန္ရွိေနတဲ့
ေမာင္ေလးနဲ႔ညီမေလးကိုလွမ္းၿပီးေခါင္းစားေနတာ။ ဘ၀ကိုၿဖစ္သလိုေနခ်င္တာေတာ့မဟုတ္ပါ
ဘူး။ ကိုယ္ေပ်ာ္သလိုေနေနတာ၊ အဲဒီအတြက္လဲဘယ္ေတာ့မွေနာင္တမရဘူး။ မဟုတ္တာလုပ္
တာမွမဟုတ္တာ။ မေန႔ကအေ၀းမွာေက်ာင္းတက္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းနဲ႔စကားေၿပာၿဖစ္တယ္။ နင္
ကလဲပ်င္းရင္သူမ်ားဆီသြားလည္ေပါ့တဲ့။ သူေၿပာတာေတာ့ဟုတ္ေနတာဘဲ။ ကၽြန္မကအိမ္လည္
တာ၀ါသနာမပါဘူး။ ညီမ၀မ္းကြဲအိမ္ေတာင္တစ္နာရီၿပည့္ေအာင္ထုိင္တာမဟုတ္ဘူး။ဒီမွာကသူ႔
အိမ္ကိုယ့္အိမ္လည္ေတာ့မယ္၊ လာေတြ႔ေတာ့မယ္ဆိုဖုန္းနဲ႕အရင္အေၾကာင္းၾကား၊အိုေက..လာ
ေလဆိုမွေရာက္လာၾကတာ။ ကိုယ္သြားေတြ႔မယ္ဆိုလဲအဲလိုဘဲ။တစ္ေယာက္တည္းေအးေအးေန
တတ္တဲ့ကၽြန္မအတြက္ေတာ့အဲဒီစနစ္ကိုၾကိဳက္တယ္။ (ကဲစလာၿပီကၽြန္မအက်င့္...ေရးမယ့္အရာ
ကတစ္ၿခား၊ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ၿဖစ္ကုန္ပီ) ဒါလဲကၽြန္မအက်င့္တစ္ခါတစ္ေလတစ္ခုခုေၿပာဖို႔စဥ္း
စားထားေပမယ့္လိုရင္းကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႕ေမာလ္ေရာက္ေတာ့ေတြ႕ခဲတာေတြဓာတ္ပံု
ရိုက္ခဲ့တယ္။ ေရခဲၿပင္စကိတ္စီးေနၾကတဲ့သူေတြေရာ (အဲဒါအရမ္းစီးဖူးခ်င္တာ၊လဲက်မွာေသခ်ာ
တာသိေနေတာ့ခုထိမစမ္းရေသးဘူး။ ကေလးေတြ၀ိုင္းရီမွာစိုးလို႔ ဟဟ)။ အတက္ဆင္းလက္
တန္းမွာအလွဆင္ထားတဲ့ခရစၥမတ္ပန္းေလးေတြေရာ၊ ကေလးကစားစရာေရာင္းတဲ့ေနရာက
မဲေဖာက္ေပးတာေတြေရာ။ Home decor ခရစၥမတ္ပင္အၾကီးၾကီး၊ ဂိန္းေစာ့တဲ့ေနရာမွာေကာင္
ေလးေတြနဲ႕အတူကေနတဲ့အေကာင္ေလး၊ဖိနပ္ေတြ၀ယ္ေနက်ဆိုင္ေလး၊ အလွဆင္ထားတဲ့တြန္း
လွည္းေလး အစံုဘဲ..အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့မိုးခ်ဳပ္ပီ။ ဒီမွာညေန ၅း၀၀နာရီဆိုေမွာင္ေနပီေလ....







Monday, November 24, 2008

ငါးေၿခာက္ခရမ္းခ်ဥ္အိုးကပ္

ဒီေန႔ေတာ့ငါးေၿခာက္ကိုခရမ္းခ်ဥ္သီးေလးနဲ႔ႏွပ္အိုးကပ္ခ်က္စားၿဖစ္တယ္။ ပိန္းဥနဲ႔ခ်ဥ္ေပါင္
လဲခ်က္ထားေသးတယ္။ ငါးေၿခာက္ေလးေတြ၀ယ္ထားတာအသင့္ရွိေနတာနဲ႔ ေရေဆးၿပီး
ေၾကာ္ပီးဖယ္ထားလိုက္တယ္။ ၿပီးမွၾကက္သြန္ၿဖဴနီဆီသတ္၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေထာင္းထားတာ
ကိုထည့္ဆီသတ္ၿပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကေအာင္ခ်က္ၿပီးတာနဲ႔ေၾကာ္ပီးသားငါးေၿခာက္ကိုေရာ
သမေမႊလုပ္လိုက္ရံုဘဲ.. ၿမန္တယ္..စားလို႔လဲေကာင္းတယ္။

ပန္းကိုစားဖို႔ၾကံစည္ေနၿခင္း

အိမ္ေနာက္ေဖးမွာအပင္တစ္ပင္ေတြ႔တယ္၊ အဲဒီအပင္ေလးက ေရႊပန္းေငြပန္းလိုအပင္ေလးပါ။
မေလးရွားကအမၾကီးတစ္ေယာက္လာလည္ေတာ့အဲဒီအပင္ရဲ႕ပင္စည္ကိုၿဖတ္၊ ဌက္ေပ်ာအူခြာ
သလိုခြာၿပီး ေတာက္ေတာက္စင္းၿပီးေရႊဖရံုသီးနဲ႔ခ်က္တာအရမ္းစားလို႔ေကာင္းတယ္။ဘာအပင္
လဲေတာ့ကၽြန္မလဲမသိေသးဘူး။ အရြက္ကိုေခ်ပီးနမ္းၾကည့္ေတာ့ကြမ္းရြက္အနံ႕နဲ႔တူတယ္။
ကၽြန္မ ပဒဲေကာၾကိဳက္တယ္။ငါးပိနဲ႔တို႔စားရင္ေကာင္းမွေကာင္း၊အပင္ကိုေတာ့ေသခ်ာမၿမင္ဖူးဘူး။
ၿပီးေတာ့ဂံုမင္း၊ အဂၤလိပ္လိုအေခၚကိုအန္တီလုလုဘေလာ့မွာရွာၿပီးအင္တာနက္မွာရွာလဲမတူ
ၿပန္ဘူး။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ကလိကလိၿဖစ္ေနတာ။ ဒီညေနပိုင္းေတာ့အပင္ကိုအင္တာနက္မွာလွန္
ေလွာရွာၾကည့္ေတာ့တာဘဲ။ ရံုးပတ္ပတ္လည္မွာပြင့္ေနတဲ့ပန္းၾကီးေတြကအရမ္းခန္႔တာဘဲ။ အဲ
ဒီပန္းေတြကေတာ္ေတာ္ၾကံ့ခိုင္တယ္။ ပလတ္စတစ္လိုဘဲ။ ကၽြန္မအရမ္းသေဘာက်တာ။ အဲဒီ
အပင္အရြက္ကအိမ္ေနာက္ကအပင္နဲ႔အနံ႕တူတူဘဲ။ အပင္မ်ိဳးစားတူလို႔ေနမယ္။ ဒါနဲ႔ Galanga
ဆိုၿပီးလိုက္ရွာတာ Ginger မ်ိဳးႏြယ္စုထဲကအပင္ၿဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီပန္းက ၿမန္မာလိုေတာ့ဘယ္
လိုေခၚမလဲမသိဘူး။ ရွာေတြ႔သေလာက္ေတာ့ Torch Ginger Flower (Zingibier Etlinger
Elatior) မေလးလိုေတာ့ Bunga Kantanလို႔ေခၚတယ္။ထိုင္းေတြကေတာ့Kaalaaလို႔ေခၚတာ
အင္ဒိုေတြက Bongkot လို႔ေခၚတယ္။ေတာ္ေတာ္တုန္းပါလားကၽြန္မၿမန္မာလိုမသိဘူး။မေလး
အစားေတြထဲမွာေတာ့ Laksa ကအရမ္းနာမည္ၾကီးပါတယ္။ ကၽြန္မဆီကိုေတာင္ Laksa Paste
တစ္ဗူးေရာက္လာေသးတယ္။ ဘယ္လိုစားရမွန္းမသိပါဘူး. သူတို႔အလြယ္ေခၚရင္ေတာ့ Laksa
ပန္းေပါ့။ ဖိလိပိုင္မွာေတာ့ ဖေယာင္းပန္းလို႔ေခၚတယ္တဲ့။ အေရာင္က ပန္းေရာင္၊ အနီေရာင္၊
အၿဖဴေရာင္ စံုေနတာဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မရံုးေဘးမွာပြင့္ေနတာေတြကေတာ့ ပန္းေသြးေရာင္
ေခၚမလား၊ ပန္းေရာင္လို႔ေခၚမလား။ (ပံုတြင္ရႈ) အရသာကေတာ့တစ္ကယ္ထူးၿခားပါတယ္။
စားရမွန္းမသိခဲ့လို႔သာေနာ္။ သိမ်ားသိရင္ကုန္တာၾကာေပါ့။ ရွိန္းတိန္းတိန္း၊ နဲနဲအခ်ဥ္ဓာတ္
ေလးလဲပါတယ္အနံ႔ေလးကလဲသင္းေမႊးေမႊးေလးနဲ႔။ အရိုးတံကိုသာစားဖူးတာပန္းဖူးကိုပါစား
လို႔သတဲ့။ ေသခ်ာေတာ့တစ္ရက္ခ်က္ၾကည့္အံုးမယ္။ ဒီေန႔ကေတာ့စူးစမ္းတဲ့အဆင့္ဘဲရွိေသး
တယ္။ ပန္းဖူးကဌက္ေပ်ာဖူးအေသးစားေလးလိုဘဲ။ ၿဖတ္လိုက္ရင္လဲဌက္ေပ်ာဖူးလိုဘဲ။ ေဆး
အၿဖစ္နဲ႔တစ္မ်ိဳး၊ တို႔စရာအၿဖစ္နဲ႔တစ္ဖံုစားလို႔ရတဲ့ဒီအပင္ေရာ၊ ပန္းပါ အရြယ္တင္ႏုပ်ိဳေစပါ
သတဲ့။ ကၽြန္မစမ္းခ်က္ၾကည့္မယ္ဘယ္သူစားမလဲေမးေတာ့ရံုးကအမၾကီးေတြမသိခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ေနၾကတယ္။ ဟိဟိ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ အပင္ကိုေသခ်ာေလ့လာထားၿပီးေတာ့ ပန္းပြင့္ကို
ခ်ိဳးလာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ပန္းအိုးထိုးထားလိုက္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့မိန္းမ
ပ်ိဳတစ္ေယာက္ဧည့္ခန္းပန္းအစစ္ဆိုလို႔ပန္းစည္းအေၿခာက္ေတြသာရွိေနက်ေနရာေလးမွာ
အခုေတာ့ပန္းလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေလးေရာက္လာၿပီေပါ့။
ခရစၥမတ္ေရာက္ေတာ့မယ္။ကၽြန္မမီးၾကိဳးေလးေတြ၀ယ္ထားတာလဲမီးမလင္းေတာ့ဘူး။တစ္ခုေတာ့
ေကာင္းေသးလို႔အလွခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။ ဧည့္ခန္းဆိုလွလွေလးၾကိဳက္တယ္။အိမ္ေလးဆိုအၿမဲသန္႕
ရွင္းေနမွ ကိုယ္ကသာမလုပ္တတ္တာ။ အိမ္အလွဆင္ဖို႔၀ါသနာမပါတာလား၊ ideaမရွိတာလားေတာ့
မသိဘူး။ ကၽြန္မဧည့္ခန္းကအရုပ္ေတြနဲ႔ဘဲၿပည့္ေနတာ။ခုေတာ့နဲနဲက်က္သေရရွိလာသလိုဘဲ။ း)
ေၿပာမယ္သာေၿပာတာ၊ ဧည့္ခန္းဆိုတာလဲတစ္ေယာက္တည္းရွိရင္ထုိင္ကိုမထိုင္ၿဖစ္ပါဘူး။

Saturday, November 22, 2008

ေရႊဖရံု၀ါ၀ါ

ေရႊဖရံုသီးကိုကၽြန္မအရမ္းၾကိဳက္တယ္။ဟင္းေတြနဲနဲခ်ိဳရင္မစားႏိုင္ေပမယ့္သဘာ၀အသီးအရသာခ်ိဳ
တာကိုေတာ့ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ supermarketေတြမွာအခြံႏႊာထားၿပီးအတုံးေလး
ေတြတုံးပီး သားေရာင္းတာကိုေတြ႕တယ္။ဒါေပမယ့္ကၽြန္မသိသေလာက္ေတာ့သူတို႔ၿဖတ္ညွပ္ကပ္ လုပ္ထားတဲ့အရန္သင့္ဟင္းခ်က္သီးႏွံေတြဟာတစ္ပိုင္းပုပ္သြားတာတုိ႔အၿမင္မလွတာတို႔၊အဲဒီထဲက
ေကာင္းတဲ့အပိုင္းေတြၿဖတ္လွီးၿပီးတင္ထားတာမို႔မ၀ယ္ဘူး။ေရႊဖရံုသီးရင့္မွစီးတာလို႔ေၿပာတယ္ရန္ကုန္
မွာေစ်းထဲသြားရင္ေရႊဖရံုသီးစီးစီးေလးေတြရမယ္လို႔ေအာ္တဲ့အသံၾကား ေယာင္တုန္းဘဲ။ေရႊဖရံုသီးက စီးမွစားေကာင္းတာေလ။ဒီမွာေတာ့ရင့္မယ္ထင္တာ၀ယ္လာလိုက္တာဘဲ။စီးတာေတာ့သိပ္မစီးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္စားလို႔ေတာ့ေကာင္းပါတယ္။အခြံႏႊာရတာေတာ့ေတာ္ေတာ္လက္၀င္တယ္။အခြံႏႊာတဲ ့အၿခစ္
ေလး နဲ႔ၿခစ္တာေတာင္လက္ရွေသးတယ္။အတုံးေလးေတြတုန္းၿပီး ခ်က္ဖို႔အသင့္ၿပင္လိုက္ေတာ့ တယ္။ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ၾကက္သြန္နီနဲ႔ငရုတ္သီးစိမ္းအနီေတာင့္ေတြကိုဘလန္ဒါနဲ႔ၾကိတ္ၿပီးဗူးေလးတစ္ဗူးထဲထည့္
ပိတ္ၿပီးေရခဲေသတၱာထဲထည့္ထားတယ္။ဟင္းခ်က္ခ်င္ရင္အဆင့္သင့္ၿဖစ္ေအာင္။ဆီသတ္ပီးေတာ့ပုဇြန
္မႈန္႔ ေလးေတြ ပါထည့္ဆီသတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ငါးငံၿပာရည္ေလးနဲနဲထည့္ၿပီးထပ္ဆီသတ္၊ၿပီးတာနဲ႔ ေရႊဖရံုသီးေလးေတြကိုထည့္ အရင္လံုးၿပီးေမႊထား၊ ေရနဲနဲထည့္၊ ဆားနဲနဲထည့္ၿပီးႏြမ္းသြားမွေရထည့္ၿပီး ႏူးေအာင္တည္ေပေတာ့ဘဲ။
ပါးပါးကိုသတိရတယ္။ သူကဟင္းခ်က္တာအရမ္းေတာ္တာ။ ေရႊဖရံုသီးကိုဘယ္လိုခ်က္လဲေတာ့မသိ
ဘူးအိုးကပ္ ေၿခာက္ေၿခာက္ေလးခ်က္တာ။ စားလို႔အရမ္းေကာင္းတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့အဆင္ေၿပသလို႔ခ်က္လိုက္တာပါဘဲ။ စားလို႔ေတာ့အရမ္းေကာင္းတယ္။ၾကိဳက္တာကိုး။။
အစားေသာက္ဂ်ီးမ်ားတာလဲမိဘနဲ႔ဆိုင္မယ္ထင္တယ္။ အေမေဖကအခ်က္ေကာင္းေတာ့ငယ္ငယ္က
သူတို႔လက္ရာေတြနဲ႔သာရင္းႏွီးေနတာမို႔ေတာ္ရံုအရသာမရွိရင္ကၽြန္မကဟန္ေဆာင္ပီးေတာင္မစားဘူး။
ဗုိက္ၿပည့္ရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီးၿဖစ္သလိုလဲမစားတတ္ၿပန္ဘူး။ဒါေၾကာင့္ခရီးထြက္ရင္အငတ္ခံရတာမ်ားတယ္။


အာလူးေလးအစိမ့္

စိတ္ကူးမရတဲ့အဆံုးအာလူးအလံုးေသးေလးေတြ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ဘိုစာခ်က္ရမလား၊
ကုလားစာခ်က္ရမလား၊ ယူရို ေတြစားလို႔ရေအာင္ခ်က္ရမလားေခါင္းရႈတ္တာနဲ႔အာလူး
ကိုအရင္ၿပဳပ္လိုက္တယ္။ ၿပဳပ္ၿပီးစိတ္ရွည္လက္ရွည္အခြံႏႊာ၊
ဂ်ံဳမႈန္႕ကိုအေရေဖ်ာ္၊ ၾကက္သြန္နီကိုခပ္ထူထူလွီးၿပီး ၿပင္ဦးလြင္က ေထာပတ္ဆီနဲ႔ဆီသတ္၊
ဂ်ံဳမႈန္႔အရည္ကိုထည့္၊ ပြက္တာနဲ႔ဆက္ေမႊၿပီး၊ ႏို႕စိမ္းဗူးကိုေဖာက္ထည့္ဆူေအာင္တည္။
အဲဒီအခ်ိန္ဖုတ္မယ့္ဗန္းထဲမွာ အာလူးအလံုးေလးေတြကို ေၾကြစကၠဴခံၿပီးစီထည့္၊
မုန္လာဦနီေတြအခြံႏႊာၿပီး အ၀ိုင္းထူထူလွီးထည့္၊
ခရမ္းခ်ဥ္သီးကိုေလးစိတ္စိတ္ၿပီးထည့္၊
သီဟိုေစ့အၿခမ္းေလးေတြလိုက္မွ်ၿပီးစီထားတဲ့အေပၚမွာ ဆူၿပီးသားဆီသတ္ထားတဲ့ဂ်ံဳမႈန္႔
နဲ႔ႏို႔စိမ္းရည့္ကိုအေပၚကေလာင္းခ်၊ ဆားနဲနဲထည့္ၿပီး အေပၚက ေၾကြစကၠဴအုပ္ၿပီးၿပန္ဖုံး
ၿပီး မီး ၁၆၀ေလာက္နဲ႔ နာရီ၀က္ေလာက္ oven ထဲထည့္လိုက္တာ၊ က်က္သြားပါေရာ။
ၿပီးမွအေပၚက ႏွမ္းၿဖဴေလးေတြၿဖဴး၊ ငရုတ္ေကာင္းၿဖဴးလိုက္တယ္။ စိမ့္စိမ့္ေလးနဲ႔အရသာ
ေလးကတစ္မ်ိဳးေလး... ခ်ဥ္ငံစပ္သာၾကိဳက္တဲ့ကၽြန္မကေတာ့မၾကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္
ဒီကသူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့အဲဒီအရသာကိုေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ၾကတယ္။
ဘယ္က recipe ရလဲေတာ့မေမးနဲ႔။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ထြင္ထားတာ.. ဟဟ

Friday, November 21, 2008

ခ်စ္သူေရ

ခ်စ္သူ...
အခ်ိန္ေတြတစ္ဆစ္ဆစ္ၿပိဳ..လဲ
မင္းအၾကည့္ မင္းအၿပံဳး
ရင္မွာစြဲထင္ေနတုန္းမို႔
ေသခ်ာပါတယ္
အခ်စ္ေတြ အလြမ္းေတြ
တစ္ေနရာထဲဦးတည္ေနေအာင္
ငါ့ခ်စ္သူသာၿပဳစားႏိုင္တယ္
မင္းနဲ႕ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုေၿပးေလေလ
ပိုပိုနီးလာေလမို႔
ေယာင္လည္လည္နဲ႔
ရပ္ေနမိပီ
တစ္ခုေတာ့ေသခ်ာပါတယ္ခ်စ္သူ
အသက္တစ္ခါရူသြင္းတိုင္း
အခ်စ္ပိုသာတိုးလာတာမို႔
ခ်စ္သူ.....
ငါလြမ္းတယ္.................

တစ္ကယ္ရပ္ေနလား
စိတ္ဘ၀င္မွာအေတြးမွား၀င္
ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္
ေခၚခ်င္ေနတုန္း
မင္းရဲ႕အသံ
ၾကားေယာင္ျပန္မိ......
ပင္႕သက္ရႈိက္တိုင္း
မင္းရဲ႕အေငြ႕သက္
ရင္ကိုခက္ေစတယ္
တိုးတိုး ရစ္ တဲ႕
အခ်စ္ တကယ္ေတာ႕
တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားက အႏွစ္ေတြပါ.....
အလြမ္းေတြေ၀တိုင္း
ပန္းေတြ နဲ႕ ႏိႈင္းယင္
ပန္းခင္းတစ္ခင္း
ျဖစ္ေတာ႕မယ္ေလ
ခ်စ္သူေရ........

ေက်နပ္ဘူးးးးး

စိတ္ဆိုးလို႔မရတဲ့အထဲမွာသံရံုးကလူေတြလဲပါတယ္။ ပတ္စပို႕စ္ေတြ႔တာနဲ႔စရစ္တာဘဲ။
သိပ္စိတ္ကုန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ခရီးမထြက္ခ်င္တာလဲပါတယ္။ ေတာင္းလိုက္တဲ့ဗီဇာေၾကး
ေတြကနင့္ေနတာ၊ ကိုယ္ေပးရတာမဟုတ္လဲ မေက်နပ္ဘူး။ အခုေလွ်ာက္အခုမရတဲ့အ
ၿပင္ေတာင္းလိုက္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြက Thesis လုပ္ရင္ A+ရေနပီ။ စင္ကာပူလိုႏိုင္
ငံေတာင္မွ ေတာင္းေနက်သာမန္စာရြက္ေတြၿပလိုက္ရင္ကိစၥပီးေနပီ။ ဘန္ေကာက္နဲ႔
မေလးကေတာ့အဆိုးဆံုးဘဲ။ တစ္ၿခားႏိုင္ငံေတာ့မသိဘူး။ ကၽြန္မေနတဲ့ေနရာမွာေတာ့
ေတာ္ေတာ့္ကိုရစ္ႏိုင္တယ္။ ရံုးကေခၚစာ၊ ေထာက္ခံစာအကုန္ၿပတာေတာင္ၿမန္မာမို႔
bank statement ၿပခိုင္းၿပန္ေရာ။ အဲဒါလဲလက္ခံေလာက္ပါတယ္။ ဆိုးတာသူတို႔ေတာင္း
ဆိုတဲ့ minimum balance က ဒီကပိုက္ဆံ ၂၀၀၀၀၀၊ ေတာ္ေတာ့္ကိုအၿမင္ကတ္သြား
တယ္။ သူတို႔သံရံုးက counselor ေတြေတာင္ ၁၀ လေလာက္အလုပ္လုပ္တာေတာင္ အဲေလာက္ပိုက္ဆံသူတို႔အေကာင့္ထဲမွာရွိမွာမဟုတ္ဘူး။သူတို႔ႏိုင္ငံမွာဘာမ်ားသြားလုပ္
မယ္ထင္လဲေတာ့မသိဘူး၊ ကၽြန္မပတ္စပို႔မွာဒီေလာက္တစ္ၿခားႏိုင္ငံအ၀င္အထြက္ဗီဇာ
ေတြတစ္သီၾကီးထုထားတာ ေတြ႕ရက္နဲ႔ရစ္တာေလာက္မုန္းတာမရွိဘူး။ ရံုးခ်ိန္ဖ်က္ၿပီး သံရံုးထိသြားအခ်ိန္ကုန္မခံႏိုင္လို႔ driver ကိုသြားေပးခိုင္းေတာ့စာရြက္ေတြၿပန္ေပး
လိုက္တယ္။ ေဒါသထြက္သည္မွာေၿပာဖြယ္မရွိေတာ့။ ကိုယ့္အာရွႏိုင္ငံၿခင္းၿခင္းကိုရစ္
ေနတာ။ ဖုန္းေခၚၿပီးတရပ္စပ္ေၿပာလိုက္မွ၊ အဆင္ေၿပေတာ့တယ္။ အသဲယားတယ္။စိတ္လဲတိုတယ္။အၿမင္လဲကပ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ေၿပာတာ၊ၿမန္မာၿပည္
ၿပန္တာဘဲေအးတယ္။ ဗီဇာမလိုဘူး။ စိတ္ရႈတ္စရာမလိုဘူး၊ စိတ္လဲခ်မ္းသာတယ္။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့သီးခံထားလိုက္အံုးမယ္။ သီးမခံလဲဘာမွလုပ္လို႔မွမရတာေလ။
း(

Monday, November 17, 2008

ေခါက္ဆြဲေၾကာ္

ေခါက္ဆြဲေၿခာက္ေတြအုန္းႏို႕ေခါက္ဆြဲလုပ္တုန္းကပိုေနတာမို႔၊ ခပ္မာမာၿပဳပ္ထားၿပီး မုန္ညွင္း၊
ၾကက္ဥ၊ ေဂၚဖီ၊ ငရုတ္ပြအနီေတြေရာၿပီးေၾကာ္စားၿဖစ္တယ္။ အရမ္းေတာ့မေကာင္းလွဘူး။ ရန္ကုန္မွာေရာင္းတဲအဆီရႊ႕ဲရႊဲ ၾကက္သားတုံးေလးေတြနဲ႔ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ကိုေတာ့မမွီဘူးေပါ့
ေလ။ အန႕ံ႕ေလးကအစကြာတာ။သံုးတဲ့ဆီ၊ ေခါက္ဆြဲအမ်ိဳးစား၊ အဲဒါေတြေၾကာင့္ထင္ပါရဲ႕။

Saturday, November 15, 2008

စိမ္းစိမ္းေၾကာ္

စိမ္းစိမ္းေလးေၾကာ္စားရေအာင္...(အမွန္ကအၿဖဴေရာ၊ အနီပါပါတယ္)
ေဂၚဖီး
ေၿပာင္းဖူးေသးေသးေလး (baby corn)
ပန္းမုန္လာစိမ္း brocali
ခါၾကက္ဥနီ
ေရႊပဲသီး
ပဲစိမ္းေတာင့္
ၾကက္သြန္နီဥၾကီး
ငံုးဥ (ၿပဳပ္ပီး)
ငရုတ္ပြအနီေရာင္ (အေစ့ေတြကိုေတာ့ဖယ္ထုတ္လိုက္ပါေနာ္)
ေကာ္မႈန္္႔ေဖ်ာ္ corn starch
ဒါေတြစံုရင္ေတာ့စိမ္းစိမ္းေလးနဲ႔က်မ္းမာေရးညီညြတ္စြာေၾကာ္စားလို႔ရပါပီ။

ၾကက္ဟင္းခါးရြက္၊ငါးေၿခာက္၊အုန္းႏုရည္

ဒီေန႕ဆိုရင္ေစ်းေန႔ေပါ့။ ေစ်းသြားမယ္စိတ္ကူးထားေပမယ့္အိပ္ရာႏိုးေတာ့ မနက္ ၁၀ နာရီ
ရွိေနပီ။ ဒါနဲ႕ေစ်းကိုလမ္းေလွ်ာက္သြားၿပီး ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကေသြးအရမ္းတက္ထားေတာ့ ၾကက္
ဟင္းခါးရြက္ကိုဟင္းခ်ိဳခ်က္ေသာက္မယ္စိတ္ကူးထားတာ၊ ဒီေန႔ေတာ့လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
ေတြ႔တာနဲ႔၀ယ္လာခဲ့တယ္။ အေရးထဲမွာ ဆားမပါငါးေၿခာက္ေတြေရာင္းတာေတြ႔လို႔၀ယ္လာ
ေသးတယ္။ ငါးေၿခာက္ဆိုတာဆားငံမွငါးေၿခာက္ၿဖစ္ေပမယ့္ေသြးတိုးရွိတဲ့သူအတြက္ေတာ့စား
ခ်င္လြန္းေတာ့ေက်နပ္ရံုေလာက္ေပါ့။ ၾကက္ဟင္းခါးရြက္ကိုေခၽြထားၿပီး
ဂ်ဳံမႈန္႔ - ထမင္းစားဇြန္း (၂)ဇြန္း
ငါးၿပဳတ္ နဲနဲ
Knorr ၾကက္သားခဲတစ္၀က္
ဂ်ဳံမႈန္႔ကိုအေရေဖ်ာ္ၿပီးအိုးထဲမွာတင္လိုက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးပြက္ပြက္ဆူေနမွ ၾကက္သြန္
ၿဖဴနီေထာင္းထားတာထည့္၊ ဆားနဲနဲထည့္ ငါးၿပဳတ္ထားတာကိုေခ်ၿပီးထည့္၊ ၾကက္သားခဲတစ္
၀က္ကိုထည့္ ၿပီးမွ ၾကက္ဟင္းခါးအရြက္ေတြကိုထည့္ အၾကာၾကီးထပ္တည္စရာမလိုေတာ့ဘူး။
ေသာက္လို႔ရပီ။ ေကာင္းမွေကာင္း၊ ခါးခါးေလး... ခါးသက္သက္ေလး... း)
ငါးေၿခာက္ကိုေရထပ္ေဆးၿပီးေၾကာ္လိုက္တယ္။ ငရုတ္သီးေၿခာက္အေတာင့္ေလးေတြပါေရာၿပီး
ကိုက္စားလို႔ရေအာင္ငါးေၿခာက္ေၾကာ္တဲ့ဆီနဲ႔ဘဲေၾကာ္လိုက္တယ္။ အဲဒီငရုတ္သီးေၿခာက္ေတြ
ကေရႊ၊ ဒီမွာ ကုလားဆိုင္ကိုတစ္ကူးတစ္ကသြား၀ယ္ရတယ္။ ရွားမွရွား.. ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္
လုပ္လဲမေကာင္းဘူးေလ ေနမွမပူတာ။
ကၽြန္းဆိုေတာ့အုန္းသီးကေပါမွေပါ။ ေပါတယ္ဆိုတာအုန္းသီး၊ ေစ်းကေတာ့ေပါပါဘူး။ ေရႊ၀ါ
ေရာင္အုန္းနီနီေလးေတြလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေသာက္ဖို႔၀ယ္လာေသးတယ္။ ခုေတာ့ဗိုက္
တင္းပီ။ အြန္လိုင္းမွာလဲရန္လိုက္ၿဖစ္လို႔၀ပီ။ ၿပန္အိပ္ေတာ့မယ္။

ပင္စိမ္းေထာင္း

အေထာင္းတစ္ခုခုပါမွထမင္းစားလို႔ေကာင္းတဲ့ကၽြန္မတစ္ရက္တစ္ရက္ဘာေထာင္းစားရင္
ေကာင္းမလဲစဥ္းစားေနတာ။ တစ္ခါတစ္ေလေထာင္းစားရမရေတာ့မသိဘူး။ စားတာဘဲ
အခုလဲပန္းအိုးထဲကအပင္ေလးေတြလိုက္ၾကည့္ေတာ့ပင္စိမ္းေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားေန
ၿပီ။ ပင္စိမ္းကကၽြန္မစိုက္ထားတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အိမ္နီးခ်င္း အင္ဒိုေတြစိုက္ထားတာ
သူတို႔အာဖရိကေၿပာင္းေတာ့အပင္ေလးေတြကၽြန္မအိမ္ေနာက္မွာလာခ်ထားေပတာ။
စပါးလင္ေတာင္ပါေသးတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ပင္စိမ္းေထာင္းစားမွ။ ေထာင္းရမွာပ်င္းလို႔
ဘလန္ဒါနဲ႔ေမႊထားတာ။
ပင္စိမ္း၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ ခရမ္းခ်ည္သီး၊ ငရုတ္သီးစိမ္း
ခရမ္းခ်ဥ္သီးကိုေတာ့အခြံႏႊာလို႔ရေအာင္ေလာက္ဘဲခဏၿပဳပ္လိုက္ရင္ရပါတယ္။
ၿပီးရင္အားလံုးထည့္ ဘလန္ဒါမွာေမႊ၊ ဆားနဲနဲ ခ်ိဳမႈန္႔စားရင္နဲနဲထည့္ ရင္အေထာင္းတစ္
ခုရပါၿပီ။ ဒီတိုင္းစားတာေတာင္ခ်ဥ္စပ္ေမႊးေမႊးေလး.. ထမင္းပူပူေလးနဲ႔ဆို..ေကာင္းမွေကာင္း

Friday, November 14, 2008

ကၽြန္မ Scorpio

ေတာ္ေတာ္မွန္တယ္...ဟားဟား

ၿဗိစာၦအခ်စ္ဒႆန (SCORPIO)

ဤရာသီဖြားမ်ားသည္ အလြန္ခ်စ္တတ္ေသာ၊ အလြန္မုန္းတတ္ေသာ အခ်စ္ကုိပိုင္ဆုိင္ထားၿပီး တစ္ပါးသူမဆိုထားႏွင့္မိမိကိုယ္မိမိ ပင္နားမလည္​ႏို္င္ေသာ ထူးျခားသည့္ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ျဖစ္သည္ဟု ကမ​ၻာ့​နကၡတ္ပညာရွင္ႀကီးမ်ားက တညီတညြတ္တည္း အဆိုျပဳသည္။ ကႏာၱရအလယ္ ပတ္ၾကားအက္ေနသည့္ ေက်ာက္ေျမၾကားရွိ အလြန္အဆိပ္ျပင္းေသာ ကင္းၿမီးေကာက္တစ္ေကာင္၏ ရင္ထဲမွ မြတ္သိပ္ေနေသာ၊ ႏူးညံ့လြန္းေသာ၊ အခ်စ္ႀကီးေသာ ၊အမ်က္ႀကီးေသာ ႏွလံုးသားမ်ိဳးကိုပိုင္ဆိုင္သူဟု ေဖာ္က်ဴးၿပန္သည္။ အေကာင္းဆံုးႏွင့္အဆိုးဆံုးကိုသာ လုပ္လိုေသာ သဘာဝရွိသည္။ေကာင္း၊ဆိုး၊မွန္၊မွား လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္စသည့္ အစဥ္အလာအရ သတ္မွတ္ထားခ်က္မ်ားကို လံုးဝလက္မခံျခင္းမရွိ။ မိမိရင္ထဲမွ ေကာင္းသည္၊ မွန္သည္ဟုထင္လွ်င္ ေခါင္းေအးေအးႏွင့္ တဇြတ္ထိုး လုပ္တတ္သည္။ မိမိခံစားခ်က္ ခံယူခ်က္ကို ဦးစားေပးမည္။ ကိုယ္ပိုင္အဘိဓမၼာႏွင့္ မျဖစ္မေန လုပ္တတ္သည္။ မိမိစိတ္ထဲ၌ရွိေသာ အရာမ်ားကို တစ္ပါးသူအား ဖြင့္ေၿပာတုိင္ပင္ျခင္းမရွိ လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာ သိုသိပ္၍ မျဖစ္မေန လုပ္တတ္ေသာ သေဘာရွိသည္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူကို ခ်စ္မိၿပီဟု ဆံုျဖတ္ခ်က္ခ်ရန္အတြက္ အလြန္အခ်ိန္ယူတတ္ေသာလည္း ဆံုးျဖတ္ၿပီးပါက လံုးဝ ျပန္မျပင္တတ္ေပ။ေဝဖန္မႈကို လံုးဝဂရုမစိုက္ ဥေပကၡာျပဳတတ္သည္။ဥေပကၡာႏွလံုးသား ပိုင္ရွင္ဟုလည္း သတ္မွတ္ႏို္င္သည္။ မိမိခ်စ္သူက အမွာအယြင္းတစ္စံုတစ္ရာ ျပဳလုပ္ပါကလည္း ေဒါသအမ်က္ျပင္းစြာျဖင့္ လံုးဝခြင့္မလႊတ္။ႏွလံုးသားထဲမွ အၿပီးအပိုင္ ထုတ္ပစ္ၿပီးဥေပကၡာျပဳလုိက္မည္။ ပင္ကိုသဘာဝတြင္ အလြန္ထူးျခားသည္။ ျပန္မေျပာ၊ နားမေထာင္၊ တစ္ပါးသူတားဆီးသည့္ ကိစၥကိုမွ လုပ္လုိသည္။ အားနည္းေသာသူဘက္မွ ရပ္တည္မည္။ အလြန္ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းသည္မွာ ေမတၱာစိတ္ေၿပာင္းလဲလြယ္သည္။ ခံစားခ်က္ကို မ်ိဳသိပ္တတ္သည္။ မိမိ ဘက္မွ တတ္အားသေရြ႕ေပးဆပ္သည္။ သည္းခံသည္။ ခံႏိုင္စြမ္းကုန္ေသာအခါ အရြဲ႕တိုက္မည္။ အလြန္ခ်စ္ခဲ့သူကိုပင္ စြန္႔ပစ္မည္။ ခြဲခြါေသာအခါတြင္လည္း သံေယာဇဥ္ လံုးဝမရွိသေလာက္ေအာင္ပင္ ျဖစ္မည္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ေတြ႔ၿပီဆိုကလည္း အလြန္ေလးနက္ေသာ ေမတၱာႏွင့္ခ်စ္မည္။
အခ်စ္ဦးႏွင့္ ဆံုစည္းကိန္းမရွိ ။ သို႔ေသာ္ အခ်စ္ဆံုးသူႏွင့္ ေပါင္းရမည္။ ခ်စ္သူခင္သူေပါမ်ားမည္။ သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အား ေမတၱာရွိ ခ်စ္မိၿပီဆိုကလည္း အျခားေသာ သူမ်ားကဲ့သို႔ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္မ်ားကို ဖြင့္ေၿပာေလ့မရွိ။ တစ္ဦးတည္း လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာ ႀကိတ္ႀကံတတ္သည္။ မိမိ အခ်စ္ကို ႏႈတ္မွ မေျပာခင္ ခ်စ္သူရွိရာသို႔ အခ်ိန္ရွိသေရြ႕တရစ္ဝဲဝဲလုပ္ေနတတ္သည္။ ခ်စ္သူဘဝေရာက္ျပန္လွ်င္လည္း ႏွစ္ဦးေတြ႔ၾကေသာအခါ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ၊ၾကင္ၾကင္နာနာေျပာဆိုျခင္းမရွိ။ ေခါင္းႀကီးငံု႔ ေဘးခ်င္းယွဥ္ထိုင္ကာ စကားမေျပာဘဲ ဂြတိဂြက် မပြင့္မလင္းေနတတ္ေသာ သဘာဝအားပိုင္ဆိုင္သည္။ မိမိကို တကယ္ခ်စ္ရဲ့လားဟုပင္ ခ်စ္သူက ထင္ေလာက္သည္။ စကားေျပာၿပီဆိုပါကလည္း ခ်စ္သူက စိတ္ဝင္စားသည္ မဝင္စားသည္ကို ဂရုမစိုက္၊။အခ်္စႏွင့္ မပတ္သက္သည့္ အရာမ်ားကို ကရားေရလႊတ္ေျပာတတ္သည္။ မည္သို႔ဆုိေစကာမူ ၿဗိစာၦရာသီဖြားမ်ား၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေပၚအျမင္တြင္ မတူေသာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ႏွစ္ဦးကို ေပါင္းကူးဆက္ဆံေပးႏိုင္ေသာ တစ္သားတည္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ေသာအရာသည္ အခ်စ္ျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္လိမ့္မည္။
http://warwarkhaingmin.blogspot.com/
မွာဖတ္မိလို႔ တိုက္ဆိုင္ေနလို႕ကူးခ်ထားတာပါ။

ငါးေခါင္းခ်ဥ္ေရ

ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကဆရာ့အိမ္ေရာက္ေတာ့ဗိုက္ကလဲအရမ္းဆာေနတာနဲ႔ဆရာမကထမင္း
ေကၽြးတာနဲ႔အ၀ကိုစားပစ္လိုက္တယ္။ သူခ်က္ထားတဲ့ပဲကုလားဟင္းကလဲပ်င္းေတာ္သိမ္
အရြက္ေလးနဲ႔ေမႊးေနတာ၊ ငါးေၿခာက္ေၾကာ္ေလးနဲ႔၊ ဒန္႔သလြန္ရြက္ကိုငါးေခါင္းနဲ႔ဟင္းခ်ိဳ
ခ်က္တာတာ၊ စားလိုက္တာႏွစ္ပန္းကန္ကုန္သြားတယ္။ ၿမန္မာေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္
က၊ ကူးကူးဘာလို႔ဒီေလာက္ေတာင္စားရတာလဲလို႔ေၿပာေသးတယ္။ စားသေလာက္လဲ
မ၀ပါလားတဲ့။ ကၽြန္မကငါကတစ္ခါတစ္ေလမွစားတာ၊ အၿမဲအဲလိုၾကီးစားေနတာဟုတ္၀ူး
လို႔။ ငါးေခါင္းဟင္းခ်ိဳကိုခံတြင္းေတြ႔လာၿပီးေတာ့ငါးေခါင္းခ်ဥ္ဟင္းေလးခ်က္စားအံုးမယ္
လို႔ေတးထားတာ၊ ဒီညေနေတာ့ငါးႏွစ္ေကာင္သြား၀ယ္လာၿပီး ဆားနဲ႔ပြတ္ေရေသခ်ာ
ေဆးထားၿပီး ငံၿပာရည္ေလးနဲနဲထည့္ၿပဳပ္ထားလိုက္တယ္။ နဲနဲက်က္တာနဲ႔ဆယ္ထား
ၿပီးအေရခြံေတြလိုက္ခြာ၊ကိုယ္လံုးကအသားေတြကိုေတာ့ေရခဲေသတၱာထဲထည့္ထား
လိုက္တယ္။
မုန္ညွင္းစိမ္းနဲ႔မုန္လာဥကိုအဆင္သင့္ေဆးေၾကာလွီးၿဖတ္ၿပီး၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴနီေထာင္း
ထားတာကိုထည့္၊ နႏြင္းမႈန္႔၊ ငရုတ္သီးမႈန္႔၊ စိမ္းစားငါးပိနဲနဲ၊ဆားနဲ႔ မန္းက်ည္းမႈန္႔
(Knorr tarmarine powder) နဲ႔ဆီနဲနဲကိုထည့္ၿပီးသမေအာင္နယ္လိုက္တယ္။
မန္က်ည္းမွည့္ရည္သံုးရင္ပိုေကာင္းမွာေနာ္၊ မရွိေတာ့လဲၾကံဖန္ရတာေပါ့။
အားလံုးသမေအာင္အစိမ္းနယ္ထားတဲ့အုိးကိုမီးဖိုေပၚတင္ၿပီးအရြက္ထဲကအရည္ေတြ
စိမ့္ထြက္ၿပီးအနံ႕ေမႊးလာတဲ့အထိေစာင့္လိုက္ပါတယ္၊ ေမႊလိုက္ရင္ဆီစိမ္းနံ႕ထြက္မွာ
ေလ။ ေတာ္ေတာ္ေလးအိုးကပ္ဆူေနပီဆိုမွာတစ္ခ်က္ေလာက္ေမႊၿပီး ငါးၿပဳတ္ထားတဲ့
အရည္ကိုထည့္၊ ငါးေခါင္းႏွစ္လံုးကိုထည့္ၿပီးထပ္ဆူေအာင္တည္လိုက္တာနဲ႔ခ်ဥ္ၿပံဳး
ၿပံဳး အနံ႕ေမႊးၾကိဳင္ေနတဲ့ငါးေခါင္းခ်ဥ္ေရတစ္ခြက္ရပါၿပီး၊ မုန္ညွင္းစိမ္းကိုကၽြန္မသေဘာ
က်တာအခ်ဥ္ဟင္းခ်က္တဲ့အခါအရြက္ကအၿမန္ႏူးၿပီးေပ်ာ့မသြားဘူး၊ အရသာကလဲ
အခါးကေနအစိမ့္အရသာကိုေၿပာင္းသြာတာ။ မုန္လာဥေလးကလဲသူ႔အနံ႔ေလးနဲ႔သူ
ဆိုေတာ့...ဟားးးးးးး ညေနစာကေတာ့ခံတြင္းၿမိန္ၿမိန္..စားရခ်ည္ေသးရဲ႕။

Thursday, November 13, 2008

ေကာက္ညွင္းဌက္ေပ်ာဖုတ္

မေန႔ညကနယ္စပ္မွာေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းကိုဖုန္းဆက္ေတာ့.. ဘာလုပ္ေနလဲလို႔ကၽြန္မေမး
ေတာ့ေကာက္ညွင္းထုပ္ထားစားေနတယ္တဲ့။ သူေၿပာမွဟုတ္သားဘဲ ငါလဲအဲဒါစားခ်င္
ေနတာလို႔။ ဒါေပမယ့္ေကာက္ညွင္းထုပ္ဆိုတာအထမ္းသည္ဆီက၀ယ္စားဖူးရံုကလြဲလို႔
ဘယ္ကဘယ္လိုစၿပီးလုပ္ရမလဲမွမသိတာ။ ေကာက္ညွင္းဆန္ပါတာေတာ့ေသခ်ာတယ္။
ၿပီးေတာ့ငွက္ေပ်ာသီး။ ပဲနဲ႔ထုပ္တဲ့ေကာက္ညွင္းထုပ္နဲ႔အုန္းသီးနဲ႔ဟာကိုေတာ့ကၽြန္မ
မၾကိဳက္လို႔တစ္ခါမွမစားဘူး။ ဌက္ေပ်ာသီးအထဲမွာနီနီေလးနဲ႔ေကာက္ညွင္းထုပ္ကို
ေတာ့အရမ္းၾကိဳက္၊ အေသၾကိဳက္။ အိမ္ကလွမ္းမွာလို႔မရတဲ့အရာဆိုေတာ့ကိုယ့္ဘာ
သာကိုယ္ဘဲလက္တည့္စမ္းဖို႔အၾကံထုတ္ရေတာ့တယ္။ ဒီမွာကခက္တာေကာက္ညွင္း
ဆန္စစ္စစ္မရွိဘူး။ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္တူတာေလးစားရလဲမဆိုးဘူးေလ..အဲဒါနဲ႔ glutinous
rice တစ္ထုပ္၀ယ္၊ ဌက္ေပ်ာသီးကလဲဖီးၾကမ္းဘဲရွိတာမို႔အဲဒါေလးေတြနဲ႔ဘဲ။ ဌက္ေပ်ာ
ရြက္ကိုတစ္ၿခံလံုးပတ္ရွာရေသးတယ္။ ေတြ႔ေတာ့လဲအပင္ကေသးေသးေတြ၊ အရြက္
ေတြအကုန္ခုတ္လာခဲ့တယ္။ ၿခံၿပင္မွာေတာ့ဌက္ေပ်ာပင္ေတြအမ်ားၾကီးပါ၊ သြားခုတ္
ရမွာရွက္လို႔။ ရွိတာမွဒီၿခံေနထဲမွာေနတာ ၿမန္မာဆိုလို႔တစ္ေယာက္တည္း၊ ဒီၿမန္မာမ
ဘာစိတ္ကူးေပါက္လို႔အရြက္ေတြလိုက္ခုတ္ေနလဲဆိုပီးေမးရင္ေၿဖရတာရွည္တယ္။
ေကာက္ညွင္းကိုေရစိမ္၊ ဆားနဲနဲသၾကားနဲနဲထည့္နယ္ထားၿပီး ဌက္ေပ်ာရြကိုေရေဆး
ထုပ္ေတာ့မယ္ေပါ့၊ အဲဒီအထိကဟုတ္ေနတာဘဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္၀ါရင့္စားဖိုမွဴးလို႔ထင္
လာမိေသးတယ္။ တစ္ကယ္စထုပ္ေတာ့ဌက္ေပ်ာရြက္ကက်ိဳး၊ ေပါက္ၿပီးဆန္ေတြက
ထြက္ခ်ည္လို႔လဲမရ၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားလဲမေအာင္ၿမင္တဲ့အဆံုး၊ မထူးေတာ့ပါဘူး
ဆိုၿပီး ဖုတ္တဲ့ခြက္အၿပားထဲမွာေအာက္ေၿခတစ္ထပ္ ေၾကြစကၠဴ foil ခံၿပီးေတာ့ ဌက္
ေပ်ာရြက္ေတြကိုခင္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေကာက္ညွင္းဆန္၊ ဌက္ေပ်ာသီး၊ သၾကား
ဆားနဲနဲ နဲ႔ သီဟိုေစ့ကိုပါအကုန္ေရာသမေမႊၿပီးခင္းထည့္လိုက္တယ္။ ဌက္ေပ်ာရြက္
အေပၚကထပ္အုပ္ၿပီး ေၾကြစကၠဴ foil ကိုအေပၚကအပီးသတ္လံုေအာင္ပိတ္လိုက္
တယ္။ ဆန္နယ္တုန္းကထြက္လာတဲ့ေရနဲနဲကိုပါေရာထည့္ထားတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔
ovan ထဲထည့္ၿပီး 180 ေလာက္နဲ႔ တစ္နာရီေလာက္ဖုတ္ထားလိုက္တာ၊ ၿပီးတာနဲ႔
ထုတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့... ေတြလား... အရမ္းေတာ့မစီးဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဌက္ေပ်ာ
ရြက္နံ႕သင္းသင္းေလးနဲ႔ ဌက္ေပ်ာသီးေကာက္ညွင္းဖုတ္ (ေပါင္းအိုးမွမရွိတာ း(
ရပါပီ။ မနက္ၿဖန္ေတာ့ရံုးကအမၾကီးေတြကိုအတင္းသြားေၾကြးအံုးမွ၊ တစ္ေယာက္
တည္းစားလို႔ကုန္ဘူးေလ။ ဟီးဟီး

 
Powered by Blogger