Pages

Thursday, August 21, 2008

ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္

ငယ္ငယ္က ကၽြန္မအေဖေၿပာၿပတဲ့ ပံုနားေထာင္တတ္တဲ့အရြယ္မွာပထမဆံုးနားေထာင္ဖူးၿပီး
အခုထိမွတ္မိေနတဲ့ပံုၿပင္ေလးပါ... တစ္ခ်ိဳ႕ေတြလဲသိၿပီးသားၿဖစ္မွာပါ။
ကၽြန္မအေဖပံုေၿပာအရမ္းေကာင္းတယ္။ သူဘယ္ေရာက္ေရာက္ကေလးေတြ၀ိုင္းအံုးေနတာဘဲ။
ကၽြန္မကေတာ့ပံုေၿပာနားေထာင္တာ၀ါသနာပါတယ္။
ပံုၿပင္ေလးကဒီလို......
တစ္ခါတုန္းကရြာတစ္ရြာမွာအရမ္းဆင္းရဲတဲ့အဖြားရယ္၊ ေၿမးရယ္ရွိသတဲ့။ အဲဒီေၿမးေလးကိုေမြးၿပီး
အေဖနဲ႔အေမကဆံုးသြားေတာ့အဖြားကဘဲခက္ခက္ခဲခဲၾကည့္ရႈၿပဳစုလာရတယ္။ အဲဒီေၿမးေလးက
ငယ္ငယ္ကတည္းကအရမ္းကိုပ်င္းတာ။ တစ္ရက္တစ္ရက္အိပ္မယ္စားမယ္၊ၿပီးၿပန္အိပ္မယ္၊ အဘြား
ကလဲခ်စ္ေတာ့ဘာမွမေၿပာရွာဘူးတဲ့။ ေၿမးေလးအသက္တစ္ၿဖည္းၿဖည္းၾကီးလာတယ္။ အဘြားလဲ
တစ္ၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔အိုစာလာတာေပါ့။ အားအင္ခ်ိနဲ႔လာတယ္။ အရင္လိုေတာထဲထင္းေခြ၊သြားေရာင္း၊
ဟင္းရြက္ခူး၊ငါးရွာလုပ္ရတာမလြယ္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ေၿမးေလးလဲလူပ်ိဳေပါက္အရြယ္ေရာက္ေနပီ။ တစ္
ခါမွဘာမွမကူလုပ္ဘူး. အဘြားခ်က္ေကၽြးတာစားတယ္။ ၿပီးရင္အိပ္တယ္။ တစ္ကယ့္ကိုငပ်င္းေလး
ေပါ့ကြယ္။ တစ္ရက္ေတာ့အဘြားကသူ႔ေၿမးကိုေၿပာတယ္။ ေၿမးေလးေရ..မင္းလဲမငယ္ေတာ့ဘူး။
အဘြားလဲအသက္ရြယ္ၾကီးလာေတာ့အရင္လုပ္အပင္ပန္းခံမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ဒါေၾကာင့္မင္းအဘြား
ကိုကူညီတဲ့အေနနဲ႔ ရြာစြန္ကေခ်ာင္းစပ္မွာဟင္းစားေလးရေအာင္ငါးသြားဖမ္းပါကြယ္။ ပိုက္ကြန္ေလး
ယူသြားလို႔ေၿပာသတဲ့။ အဲဒီေကာင္ေလးကပ်င္းပ်င္းနဲ႔အဘြားခိုင္းတဲ့အတိုင္းပိုက္ကြန္ေလးကိုလက္ထဲ
ဆြဲၿပီးေခ်ာင္းဘက္ကိုထြက္သြားသတဲ့။ ေခ်ာင္းနားေရာက္ေတာ့ ပိုက္ကြန္ကိုခ်ထားၿပီး ေခ်ာင္းေဘး
နားကသစ္ပင္ရိပ္ေအာက္မွာေလေလးတစ္ၿဖဴးၿဖဴးနဲ႔ဆိုေတာ့ဇိမ္က်တာဘဲဆိုၿပီးအိပ္ေနၿပန္သတဲ့။
သူေထာင္ထားတဲ့ပိုက္ကြန္မွာငါးမမိဘူး။ဒါေပမယ့္ငါးေတြကိုလာဖမ္းစားတဲ့ဗိ်ဳင္းၿဖဴတစ္ေကာင္က
ပိုက္ကြန္န႕ဲ႕ၿငိၿပီး ဖလပ္ဖလပ္နဲ႔ ရုန္းေနတဲ့အသံေၾကာင့္ေကာင္ေလးကလန္႔ႏိုးလာၿပီး ဗ်ိဳင္းတစ္ေကာင္
မိတာေတြ႔တာနဲ႔သြားၿဖဳတ္၊ ေၿခေထာက္မွာၾကိဳးခ်ည္ၿပီး ေဟ့..ရြာထဲကို၀င္သြား..အိမ္ေရွ႔မွာအဖီေလး
ခ်ထားၿပီး ငါးေတြလွမ္းထားတဲ့အိမ္မွာငါ့အဘြားရွိတယ္။ သူ႔ဆီကိုသြား၊ နင့္ကိုဟင္းစားလုပ္ဖို႔ေစာင့္
ေနတယ္လို႔ေၿပာၿပီးလႊတ္လိုက္တယ္။ ဗိ်ဳင္းကပ်ံသြားၿပီးသစ္ကိုင္းတစ္ခုေပၚနား..ေၿခေထာက္ကၾကိဳး
ေတြကိုႏႈတ္သီးနဲ႔ၿဖတ္ေတာက္ၿပီးပ်ံသြားတယ္။ ငပ်င္းေလးကေတာ့ဆက္အိပ္ေနတာေပါ့။
ညေနေစာင္းေတာ့ ပိုက္ကြန္ဆြဲၿပီးၿပန္လာတယ္။ အဘြားကေတာ့ငါးပါလာတာမေတြ႔ေတာ့ဘာမွမ
ေၿပာရွာဘူး။ ထမင္းစားမယ္လုပ္ေတာ့ဘာဟင္းမွမရွိေတာ့...အဘြားဟိုအၿဖဴေကာင္အသားမခ်က္ဘူး
လားလို႔ေမးတယ္။ အဘြားကဘယ္ကအၿဖဴေကာင္လဲ..သူကရွင္းၿပတယ္..သူၾကိဳးခ်ည္ၿပီးအဖြားဆီသြား
ဖို႔ေသခ်ာမွာလိုက္တဲ့အေၾကာင္း..အဘြားကေကာင္ေလးရယ္..အဲဒီအၿဖဴေကာင္ဆိုတာဗ်ိဳင္းလို႔ေခၚတယ္
သူတို႔ကပ်ံတက္တယ္။ ၿဖဴၿဖဴေလးေတြ..ေနာက္ဆိုေတြ႔ရင္တုန္နဲ႔နာနာရိုက္ၿပီးပလိုင္းထဲထည့္ၿပီးယူလာ
ခဲ့တဲ့။
ေနာက္ေန႔.... ပလိုင္းတစ္လံုးလြယ္ၿပီးေကာင္ေလးေတာထဲထြက္သြားပါေရာ..ေတာင္ကမူတစ္ခုနား
ေရာက္ေတာ့ ေဖြးေဖြးၿဖဴေနတဲ့မိႈေတြအမ်ားၾကီးေပါက္ေနတာေတြ႔တာ..၀မ္းသာအားရနဲ႔တုတ္နဲ႔အကုန္
လံုးကိုလိုက္ရိုက္၊ ၿပီးေက်မႊၿပီးေၿမၾကီးမႈန္႔ေတြေရာေနတဲ့ဟာေတြအကုန္ပလိုင္းထဲသိမ္းၾကံဳးထည့္ၿပီး
ၿပန္လာတယ္။ အဖြားကသူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး..ေၿမးရယ္အဲဒါေတြကမႈိလို႔ေခၚတယ္၊အဲလိုမ်ိဳးေတြ႔ရင္ ေသခ်ာ
လက္နဲ႔ကိုင္ဖြဖြေလးဆြဲယူရတယ္...ေနာက္ေန႔....ေကာင္ေလးေတာထဲသြားၿပန္တယ္.... သစ္ကိုင္းေတြ
ေပၚမွာတြဲလြဲက်ေနတဲ့ပ်ားအံုးေတြေတြ႔တာနဲ႔လက္နဲ႔သြားဆြဲေတာ့ပ်ားေတြလိုက္တုတ္ပီး..အနာေတြနဲ႔
အိမ္ၿပန္လာတယ္။ အဘြားကေတာ့ငယ္ငယ္ထဲကခ်စ္လို႔အလိုလိုက္၊ အၿပင္ေလာကအေၾကာင္းေတြ
ဘာမွမသင္ေပးမိတဲ့ေၿမးကိုၾကည့္ၿပီးယူၾကံဳးမရၿဖစ္ေနသတဲ့... သူရွင္းၿပတယ္..ေၿမးေရ..ေနာက္ဆို
ေတာထဲမွာ၀ါ၀ါအံုေတြေတြ႔ရင္မီးတုတ္မွာမီးရႈိ႕ၿပီးထြက္ေၿပးေအာင္အရင္လုပ္ရတယ္..ၿပီးမွယူၿပီးပလိုင္း
ထဲထည့္ရတယ္လို႔သင္ေပးတယ္။ ေနာက္ေန႔..ေကာင္ေလးေတာထဲသြားလမ္းမွာ ရေသ့တစ္ပါးနဲ႔ေတြ႕
တယ္။ ရေသ့က၀တ္ရံုအ၀ါေရာင္ဆိုေတာ့ သူကမီးတုတ္မွာမီးရႈိ႔ၿပီးရေသ႔ေနာက္လိုက္ေတာ့ရေသ့လဲ
ထြက္ေၿပးရေတာ့တာေပါ့...သူဖမ္းမမိတဲ့အဆံုးၿပန္လာၿပီးအဖြားကိုေၿပာၿပသတဲ့...အဖြားကေအာင္မ
ေလးေၿမးေရ..အဲဒါသူေတာ္စင္ရေသ့လို႔ေခၚတယ္...ေနာက္ဆိုေတြ႔ရင္ ဒူးေထာက္ထိုင္ၿပီးေသခ်ာကန္
ေတာ့ေနာ္...တဲ့..ေနာက္ေန႔..ေတာထဲသြားေတာ့..ဘာမွမေတြ႔ဘူး.တစ္ၿဖည္းၿဖည္းေတာနက္လာ
ၿပီးတစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ၀ါ၀ါနဲ႔အမဲေရာင္..က်ားၾကီးတစ္ေကာင္ေတြ႔သတဲ့..သူလဲေသခ်ာဒူးေထာက္
ၿပီးက်ားကိုကန္ေတာ့ေနသတဲ့... ေနာက္ပိုင္းမွာဘာၿဖစ္မလဲဆိုတာကိုေတြးသာၾကည့္ၾကေပေတာ့.....
အခုခ်ိန္ထိအမွတ္တရရွိေနတဲ့ပံုၿပင္ေလးကို..ေသခ်ာစဥ္းစားရင္ေတာ့သိပ္အထာမက်ေပမယ့္...
ပံုၿပင္ေလးေတြက ကၽြန္မဘ၀အတြက္သင္ခန္းစာေတြအမ်ားၾကီးေပးသလိုေဆာင္ရန္၊ေရွာင္ရန္ေတြ
လဲနားလည္လြယ္ေအာင္ရွင္းၿပတဲ့အတြက္ ပံုၿပင္ေလးေတြကိုအခုထိႏွစ္ၿခိဳက္ေနတုန္းပါ။

0 Comments:

Post a Comment

ကူးကူးေရ...

 
Powered by Blogger