Pages

Friday, January 22, 2010

Cebu ခရီးစဥ္ (၂)



ကၽြန္မတို႔တည္းတဲ့ hotel (၅) ထပ္ေျမာက္၊ အခန္းထဲမွာ ခုတင္ (၃) ခုရွိတယ္... triple room ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ဘဲဆိုေတာ့ အလယ္က ခုတင္မွာ ကြန္ျပဴတာတင္ထားလိုက္တယ္။ ထံုစံအတိုင္းေရာက္ေရာက္ခ်င္းညမွာဘဲပင္ပန္းလြန္းလို႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ခုတင္ေပၚက ျပဳတ္က်မွဘဲ ႏုိးေတာ့ တယ္။ မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ခုတင္ေပၚရေအာင္ျပန္ေခြတက္ပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္ေရာ။။ ေနာက္ေန႔ေတာ့ ခုတင္ႏွစ္လံုးဆက္ပီး အိပ္ေတာ့ မျပဳတ္က်ေတာ့ ပါဘူး။  သူငယ္ခ်င္းအမၾကီးကလာႏႈိးတယ္..ထေတာ့.. ကၽြန္မက အင္း..ဆိုပီးျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ..သူကမနက္စာကၽြန္မအတြက္ပါသြားယူလာထားေပးတယ္..
အသီးႏွံေတြရယ္၊ sandwich ရယ္၊ ႏို႔တစ္ဗူးရယ္၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္( ဆီမေတြ႔ပါ) နဲ႔...nuts ေလးေတြ...
ကၽြန္မလဲမထလို႔မရေတာ့ဘူး..အသဲသန္ထ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေျပး၀င္...အိတ္ထဲကိုပစၥည္းေတြထည့္.. အ၀တ္စား ၀တ္ပီး ေျပးရတာ.. bus no.1  ကားေပၚတက္ေတာ့ အားလံုးကလက္ခုပ္၀ိုင္းတီးပီး စၾကတယ္... ေနာက္က်တာ ကိုး။  ကၽြန္မလဲ အိပ္ခ်င္မူးတူးဆိုေတာ့ ကားၾကီးၾကီးရဲ႔ ေလွ်ာက္လမ္းကိုေတာင္ ရိုင္တိရိုင္တိုင္ျဖစ္ေနလို႔ အေနာက္က သူငယ္ခ်င္းအမၾကီးက လွမ္းထိမ္းထိမ္းေနရတယ္..ထိုင္မယ့္ခံုေနရာေရာက္ေတာ့ ျပတင္းေပါက္ နားကပ္ထိုင္းရင္း.. နံနက္စာအထုပ္ထဲက စားလို႔ရသမွ်အကုန္စားပစ္လိုက္တယ္..ပီးရင္ေတာ့လြယ္ထားတဲ့ အိတ္အၾကီးၾကီးထဲက အလွျပင္ပစၥည္းေတြထုတ္... ကားေပၚေရာက္မွ အလွျပင္ရပါတယ္... eyeliner နဲ႔ mascara ကေတာ့ ကား မီးပိြဳင့္မိလို႔ခဏရပ္တဲ့အခ်ိန္ မွာ ဆိုးရတယ္... Tour guide အမၾကီးကေတာ့ အေရွ႔ဆံုးမွာရပ္ ေနပီးစကားရႊန္းဆိုေနေအာင္ေျပာပါတယ္...ပထမဆံုးသြားမယ့္ တရုတ္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေလွခါးအဆင့္ ဘယ္ႏွစ္ဆင့္ရွိတယ္ဆိုတာကအစ ေသခ်ာရွင္းျပပါတယ္.. လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းလွတာမရွိေပမယ့္ tourist ေတြစိတ္၀င္စားေအာင္ ေျပာတတ္တာ၊ သူတို႔ႏိုင္ငံေလးကို လူအမ်ားစိတ္၀င္စားေအာင္ ႏိုင္ငံျခား၀င္ေငြေတြရေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းကိုေတာ့ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။
ေတာ္ေတာ္ေလးျမင့္တ့ဲ ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ရွိတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပါ။ အထဲကိုေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္ခြင့္ မေပးပါဘူး။ အထဲ၀င္မယ္ဆိုလဲ လက္ျပတ္တို႔ အတိုတို႔ မ၀တ္ရပါဘူး။ ၀တ္ရံုရွည္တစ္ခု ျခံဳေပးမွ ၀င္လို႔ရပါတယ္။ လက္ဘက္ရည္ၾကမ္းေတာ့ အလကားတိုက္ပါတယ္။ ႏွစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာ ျပည္ကေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔အရသာေလးကြာေပမယ့္ တက္လာရတဲ့အေမာေတာ့ ေျပသြားတယ္ေလ။




ဒါအေပၚတစ္၀က္ေရာက္ေတာ့ လွမ္းရိုက္ထားတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။


အုန္းဌက္ေပ်ာလို႔ေခၚမလားအပင္ၾကီးတစ္ခု ျဖာထြက္ေနတာ အတက္ေလွခါးေဘးမွာ ရွိတယ္...လာတဲ့သူေတြ စာေတြေရးထားတာအမ်ားၾကီး...ဘာေတြလဲေတာ့မသိဘူး...


ဟုတ္တယ္..ဒီလိုေရာင္စံုနဲ႕ ကာတြန္းလိုကားေလးေတြက ဒီမွာေတာ့ bus ေပါ့...  ကားေမာင္းသမားကိုပိုက္ဆံ ေပးရင္ ကားစီးတဲ့သူေတြစီတစ္ဆင့္ပီးတစ္ဆင့္လွမ္းေပးၾကတယ္။ စပယ္ယာလိုဘူးေပါ့။


လမ္းမၾကီးအလယ္မွာလဲ ဒီလိုေလးေတြအလွဆင္ထားေသးတယ္..


ကၽြန္မခံု၀င္မထိုင္ခင္ေလးမွာ အျပင္ကဆိုင္တန္းမွာ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြေရာင္းတာေတြ႔တယ္။


ေနာက္ထပ္သြားတဲ့ေနရာေတြကေတာ့ ေရွးေဟာင္းဘုရားေက်ာင္းေတြနဲ႔ ပြဲေတာ္ေတြစည္ကားေနတာပါ။ ကၽြန္မကေတာ့ သူမ်ားေတြေအာက္ဆင္းေလွ်ာက္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္ ကားေပၚမွာ ေခြပီးအိပ္ေနက်န္ခဲ့ေတာ့ ပံုေတြမရိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ကားေပၚကေန လွမ္းရိုက္ျဖစ္တဲ့ တစ္ပံုဘဲပါလာတယ္။


ညေနျပန္ေရာက္ေတာ့ ညစာစားပီး အခန္းထဲျပန္၀င္ ေခ်ာင္းလဲအရမ္းထပ္ဆိုးေနပီး ကိုယ္လဲ ပူေနျပန္ပါတယ္။ ခရီးပန္းတာနဲ႔ဖ်ားတတ္တဲ့ကၽြန္မအက်င့္ဆိုးကိုလဲမုန္းမိပါတယ္။ မနက္ျဖန္ေတာ့ bohol ဆိုတဲ့ ကၽြန္းေလးကိုသြားလည္မွာပါ။ ဒီအေကာင္ေလးေတြရွိတယ္.. အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့အေကာင္ေလးေတြ.... ကမၻာေပၚမွာအေသးဆံုးေမ်ာက္ေလး ေတြေပါ့။  ဆက္ေရးမယ္ေနာ္.








1 Comments:

လုလု said...

ဓာတ္ပံုေတြနဲ႕ ျပထားလုိ႕
ဒီကေနပဲ အလည္သြားလုိက္တယ္ေနာ္
ဆက္ေရးဦးေနာ္
အားေပးလ်က္ပါ

Post a Comment

ကူးကူးေရ...

 
Powered by Blogger