Skip to main content

မုန္႕ဟင္းခါး

အဂၤါေန႕က စိတ္ကူးေပါက္လို႕ မုန္႕ဟင္းခါးအရမ္းစားခ်င္တာ။ တစ္ကူးတစ္ကလုပ္စားဖို႕လဲ
အခ်ိန္မရွိဘူး။
ကၽြန္မေရခဲေသတၱာထဲမွာလဲအိမ္ကယူလာတဲ့ရယ္ဒီမိတ္အထုတ္ေတြရွိေသး
ေတာ့
ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းကိုၾကီးကို ငါး၊ နံနံပင္၊ ငရုတ္သီး ၀ယ္လာခိုင္းလိုက္တယ္။တစ္ကယ္
တမ္းဆိုရင္ ရယ္ဒီမိတ္မုန္႕ဟင္းခါးရယ္ဒီမိတ္အထုတ္ေတြကစားလို႕မွမေကာင္းဘူး။ အနံ႕ေရာ၊
အရသာပါ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။
ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတုန္းက ညီမ၀မ္းကြဲအိမ္မွာတစ္ခါခ်က္စား
တာေတြ႕ဖူးေတာ့ နည္းကိုသိေနၿပီ။
ရံုးဆင္းတဲ့အခ်ိန္လာခဲ့လို႕။ ကၽြန္မရံုးဆင္းတာနဲ႕အိမ္ကိုၿပန္၊ ငါးကေတာ့ေရာက္မလာေသးဘူး။ကိုၾကီးေရာ၊ေက်ာ္ေက်ာ္ေရာေရာက္လာတာနဲ႕ သူတို႕ကေတာ့ ဒိုင္ခံလုပ္ေပးတဲ့သူေတြေပါ့၊ ကၽြန္မက ညႊန္ၾကားေရးမွဴး...ဟီးဟီး
ပထမဆံုး

- ကုလားပဲနဲနဲကို ဆားထည့္ၿပီး ၿပဳပ္လိုက္ပါတယ္။ (ႏူးေအာင္ေစာင့္ေနရင္အရမ္းၾကာမွာမို႕
နဲနဲပြလာတာနဲ႕ blender ထဲကိုထည့္ၿပီး ေမႊလိုက္ေတာ့ ပဲၿပဳပ္ရည္ရၿပီ)
- ငါးကိုအေကာင္လိုက္ဗိုက္ခြဲၿပီးသားေရစင္ေအာင္ေဆး၊ ငံၿပာရည္၊ ေရ၊ စပါးလင္တစ္ေခ်ာင္း
ကိုထု၊ အထံုေလးၿဖစ္ေအာင္သူ႕အရြက္ေတြနဲ႕ၿပန္ခ်ည္ၿပီးထည့္၊ နံနံပင္ေလးနည္းနည္းပါထည့္ၿပဳပ္
ထားလိုက္တယ္)
- ေဒၚခ်ိဳမုန္႕ဟင္းခါးအဖတ္အေၿခာက္ထုပ္ကိုေတာ့ေရစိမ္ထားပါတယ္။
- ငါးက်က္ေလာက္တာနဲဆယ္ၿပီးေတာ့ငါးကိုအရင္ဆံုးအေရခြံေတြခြာၿပီးအသားေတြကိုဘဲယူပါတယ္။
- အိုးၾကီးထဲမွာငါးၿပဳပ္ရည္၊ကုလားပဲအရည္ကိုတည္ထားခ်ိန္မွာမုန္႕ဟင္းခါးရယ္ဒီမိတ္အထုတ္ကိုေဖာက္
- ဆန္မႈန္႕ေတြကိုေရေႏြးေလးနဲနဲနဲ႕အရင္ခြက္ထဲမွာေဖ်ာ္ၿပီးေလာင္းထည့္
- အထုတ္ထဲမွာပါတဲ့ အေၾကာ္ထုတ္ေတြကိုေတာ့.. စပါးလင္အရင္းပိုင္းကိုပါးပါးလွီး၊ ေထာင္းၿပီး
ထပ္ထည့္ ဆီၿပန္သတ္ပါတယ္။ ၿပီးမွ
- ငါးအဖတ္ေတြကိုထည့္ ၿပီးဆီသတ္၊ အေရာင္တင္မႈန္႕ထည့္ၿပီး အိုးၾကီးထဲမွာေရထည့္လိုက္ပါတယ္။
ၾကက္သြန္နီေတြကိုလဲအလံုးၾကီးရင္ၿခမ္းထည့္ပါတယ္၊အလံုးေသးရင္ေတာ့အလံုးလိုက္ထည့္ပါတယ္။
တစ္ခါ ႏွစ္ခါ ပြက္ရင္ေတာ့အင္မတန္ေမႊးၾကိဳဳင္ၿပီးအခ်ိဳမႈန္႕ေတာင္ထပ္ထည့္စရာမလိုတဲ့မုန္႕ဟင္းခါး
ဟင္းရည္၊ ငါးဖတ္မ်ားမ်ားနဲ႕ အဆင္သင့္စားလို႕ရခ်ိန္မွာ...
- ေရစိမ္ထားတဲ့မုန္႕ဖတ္အေၿခာက္ေတြကို ေရေႏြးေလးနဲ႕ခဏၿပဳတ္ၿပီး ဇကာနဲ႕စစ္၊ ေရေအးနဲ႕ၿပန္ေဆး...
- ပဲစိမ္ထားတဲ့ဟာနဲနဲခ်န္ထားၿပီး.. အေၾကာ္မႈန္႕ေလးနဲ႕ေၾကာ္လိုက္ေတာ့ ပဲေၾကာ္ေလးပါစားရတာေပါ့ေနာ္..
(အမွန္ကဘာလို႕လဲေတာ့မသိဘူး..ေတာ္ေတာ္မာတဲ့ပဲေၾကာ္)
- သံပုရာသီး၊ ငရုတ္သီးမႈန္႕၊ နံနံပင္..အားလံုးအဆင္သင့္ၿဖစ္တာနဲ႕....
စားၿပီေဟ့....

ဘာလို႕တစ္ခါသံုးခြက္မွာစားတာလဲ???
ေဆးစရာလိုဘူးေလ၊ ပစ္လိုက္ရံုဘဲ။

Comments

Popular posts from this blog

ေခြးအီးပုတ္သီး

နာမည္ၾကားတာနဲ႔ စိတ္မညစ္သြားနဲ႔အံုး... စားဖူးမွအရသာရွိမွန္းသိတာ.... ကၽြန္မတို႔ဦး၀ိစာရလမ္းမွာေနတံုးကညေနပိုင္းဆိုမိသားစုလမ္းေလွ်ာက္ရင္း လွ်ာက္လမ္းေဘးကအပင္အံုေတြေပၚႏြယ္တက္ေပါက္ေနတဲ့ေခြးအိီးပုတ္ ညြန္႔ေတြခူးခူးလာတတ္တယ္...အန္ကယ္တစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတယ္ ေဆးဖက္အေတာ္၀င္တဲ့အပင္တဲ့။ကၽြန္မကေတာ့မၾကိဳက္ဘူး။နံလို႕... ဒါေပမယ့္အနံ႔က ေဘာစကိုင္းညြန္႔အစိမ္းလိုအနံ႕မ်ိဳးပါ။ က်မ္းမာေရးအတြက္ေကာင္းတယ္ ေျပာတာဘဲ.. ေခြးအီးပုတ္သီးကိုေတာ့ ေတာင္ငူ၊ တာေျပာဘက္ေရာက္မွစားဖူးတာပါ.. ငပိရည္ရယ္၊ တာလေပါ့ရယ္.. ေခြးအီးပုတ္သီးတို႔စရာရယ္... စေတြ႔ေတြ႔ျခင္းက မစားရဲဘူး.. မဲမဲ ၾကီး  တကယ့္ ေခြးဟိုဟာအေျခာက္လုိဘဲလို႕...  ေနာက္မွ ျခံဳပုတ္ေတြၾကား ႏြယ္နဲ႔ ေပါက္ေနတဲ့ အပင္ေတြကေန အသီးေတြလိုက္ခူးမွ အသီးအစစ္လို႔ျမင္ရပီး မွဘဲ စားရဲေတာ့တယ္.. စားၾကည့္တာ ေမ်ာက္ငိုသီးလိုဘဲ..အရသာက ဒညင္းသီးအႏုေလးလို အနံ႔ျပင္းျပင္းနဲ႔ ၾကြပ္ၾကြပ္ေလး..အရမ္းစားလို႔ေကာင္းတယ္...  စားပီးရင္ လွ်ာေတြမဲေနတာကလြဲလိဳ႕ပါ.. စားဖူးတဲ့သူလဲရွိမွာပါေနာ္...  မသိေသးသူေတြအတြက္ ဗဟုသုတအျဖစ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။  ကၽြန္မဆီေရာက္ေတာ့ ၁ ပတ္ေလာက္ၾကာသြားပီ... ဒါေ...

Food Review: ပုရစ္ေၾကာ္

ပုရစ်ကြော်ကြိုက်တဲ့မောင်လေးကိုကို မမ ညီမများအတ ွက်ပါ။ မနှစ်က ရွှေနှင်းဆီညီမလေးဆီက တစ်ခါမှာဖူးတယ်။ ပို့ရတာဝေးတဲ့အတ ွက် ကိုယ့်ဆီရောက်လာတော့ မှိုတေ ွတက်ပြီးစားမရတော့ ၂ သိန်းခ ွဲရှုံးတာဘဲ။ ဒီနှစ်ပရစ်ပေါ်ချိန်ရောက်တော့ သေချာထုပ်ပိုးပြီးပြန်ပို့မယ် ပြောလို့ ယူအကစ် က နေတဆင့် က နေဒါကို လှမ်းပို့တာ နောက်ထပ် ဒေါ်လာ ၅၀ ထပ်ပေးပြီး ချောချောမောမောရောက်လာတယ်။ တန်သလားလို့ မေးရင် မတန်ပါဘူး၊ အရသာရှိလားမေးရင် ရှိပါတယ်။ အစားမက်တဲ့ ကျွန်မအတ ွက်တော့ အလ ွမ်းပြေပုရစ်ကြော်လေးပါ။ အထုပ် ၅ ထုပ်ကို ၃ သိန်းနီးပါးပေးထားရလို့ မျက်စိမှတ်စားပေမယ့်  အ ကောင်တော်တော်များများကို  အ တောင်ပံမဖြုတ်ဘဲကြော်ထားတာ၊  အ တောင်တေ ွမှာ သဲတေ ွရွှံ့တေ ွကပ်နေတာတေ ွ့ရတယ်။ နောင်ဆိုရင်တော့ ပိုပြီး သန့်ရှင်းအောင်လုပ်ပေးမယ်လို့ မျော်လင့်တာပါဘဲ။ ပို့ပေးတဲ့ညီမလေးက တော့ ကြိုးစားပမ်းစားနဲ့ စေတနာထားလုပ်ပေးတာကိုတော့ ကျေနပ်မိတယ်။  ပုရစ်ကြော်အချိ ုထုပ်ကို  သဲမပါအောင်တစ်ကောင်ချင်းထိုင်ရေ ွး ရုံးကိုယူသွားပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တေ ွကိုကျွေးတော့ အားလုံးသ ဘောကျ ကြတယ်။ ကြောက်လဲကြောက်တယ် စမ်းလဲစားကြည့်ကြတယ်။ ဒီမှာလဲ ပုရစ်ပေါင်ဒါမှုန့် ...

ပုဇွန်ချဉ် (Pickled Shrimps)

ကျွန်မအန်တီလေးတစ်ယောက်ကမြောင်းမြတစ်ဖက်ကမ်း ကွယ်လွမ် မှာနေပါတယ်။နွေကျောင်းပိတ်ရက်တွေ မှာရန်ကုန်ပုသိမ်သင်္ဘောကြီးစီးပီးမြောင်းမြကိုသွားလည်တိုင်းသင်္ဘောဆိုက်ဆိမ်းကမ်းနားရောက်တစ်ဖက် ကမ်းလှမ်းကြည့်လိုက်ရင်အန်တီ့အိမ်ကိုတန်းမြင်ရပါတယ်။ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားထားတော့သူတို့ကလဲ လက်လှမ်းပီး လက်ပြ၊ ကျွန်မတို့မောင်နှမတွေကလဲသင်္ဘောပေါ်ကနေခုန်ဆွခုန်ဆွလက်ပြပီးအရမ်းကို ပျော်ခဲ့ ရပါတယ်။ အထုပ်ပိုးတွေသယ်ပီး ကွယ်လယ်ဘက်ကို ကူးမယ့် ကူးတို့ပေါ် တက်၊ ဗေဒါအဆုပ်လိုက် ကျုပင် မြစ်ပြုတ်ပီး ပေါလောပေါ်နေတာတွေကြားထဲက ကူးတို့လက်တံနှစ်ချောင်း လက်နဲ့လှည့်လှော်ရတဲ့ လှေလေးပေါ်ကနေ တစ်ဖက်ကမ်းကိုကူးကြ ပါတယ်။ အန်တီ့အိမ်ရောက်တာနဲ့ ပူနွေးနွေး ပေါ်ဆန်းမွှေးရယ် ပုဇွန်ချဉ်သုတ်လေးရယ် စားရတဲ့အရသာ ကိုတော့တစ်သက်မမေ့နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မပြောခဲ့ဖူးသလိုနှစ်သက်လှတဲ့အစားသောက်တိုင်းဟာအမှတ်ရစရာအဖြစ်ပျက်တွေကနေအခြေခံလာပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုဇွန်ချဉ် စားတိုင်း အန်တီလေးကို မြင်ယောင်မိသလို သတိရလွမ်းဆွတ်မိတယ်။ တစ်ဆက်တည်းမှာဘဲ အန်တီလေးလို အဖြစ်မျိုး ဘယ်အိမ်ထောင်သည်အမျိုးသမီးမဆို မကြုံရပါစေ နဲ့လို့လည်းဆိုတောင်းမိပါတယ်။ ကျွန်မကနေဒါရောက်ပီးနောက်ပိုင်းမှ...